ال-کارنیتین، متیونین، ال–کارنیتین، دی-کارنیتین، گوشت، لیزین-

اسیدآمینه در حالت کریستاله در دما و فشار استاندارد پایدار است. متیونین به دو فرم آنانتیومر D و L موجود میباشد. DL– متیونین ترکیبی است که دارای 99 درصد مخلوط راسمیک 2– آمینو 4– متیلتیوبوتریکاسید میباشد. آنالوگ هیدروکسیمتیونین (MHA) در فرم مایع در دسترس میباشد (هیئت استانداردهای ارگانیک ملی، 2001).
دلایل و ضرورت اجرای این تحقیق
همانطور که اشاره شد ال-کارنیتین از نظر طبقهبندی مواد آلی جزِء آمینهای چهارگانه محلولدرآب میباشد (ماست و همکاران، 2000). ال-کارنیتین ترکیب آلی با فرمول شیمیایی است که دارای 3 گروه متیل میباشد (بریمر، 1983). از آنجا که سنتز ال-کارنیتین نیازمند اسیدهایآمینه لیزین و متیونین و همچنین یونهای آهن، ویتامینهای C، B6 و نیاسین است مصرف کم هر یک از این مواد منجر به نقص در ساخت ال-کارنیتین میشود (پترسون و همکاران، 1999).
بنابراین یک جیره ناکافی، شرایط استرسفیزیولوژیکی و همچنین بعضی مواد کلینیکی منجر به نیاز فوق العاده به مکمل ال-کارنیتین در غذای مورد استفاده یا مکملهای غذایی میشود. بنابراین در این تحقیق سعی شده علاوه بر بهرهگیری از افزودنی ال-کارنیتین به عنوان یک مکمل جهت برطرف نمودن کمبودهای احتمالی ال-کارنیتین موجود در طیورآزمایشی، حرکتی رو به جلو جهت بهبود و دستیابی به محصولی با کیفیت و پرندهای سالم از نظر فیزیولوژیکی در همه فاکتورهای عملکردی و پارامترهای استراتژیک در سلامت طیور باشد. در ادامه با افزودن سطوح اضافی لیزین- متیونین بیش از مقادیرِ توصیه NRC به عنوان پیشسازهای ال-کارنیتین سعی شده در کنار مصرف ال-کارنیتین، کمبودهایاحتمالی این دو اسیدآمینه کلیدی در طیور و میزان موفقیت این اسیدآمینهها در سطوح اضافی در همه فاکتورها و پارامترها مورد بررسی اجمالی قرار میگیرد و در نهایت بررسی این دو ماده در کنار هم و اثرات متقابل این دو، مورد تحلیل نهایی قرار گیرد.
اهداف تحقیق
بهبود عملکرد و کیفیتگوشت جوجههایگوشتی.
تعیین بهترینسطح قابل استفاده ال-کارنیتین و لیزین- متیونین در تغذیه جوجهگوشتی.
تعیین بهترینسطح قابل استفاده ال-کارنیتین و لیزین- متیونین برای بهبود پارامترهایخونی.
بررسی میزان اثر ال-کارنیتین و لیزین- متیونین روی جمعیت میکروفلورای روده.
فصل دوم:
23750655945670 بررسی منابع
فصل دوم: بررسی منابع
2-1-مروری برکلیات و مطالعات انجام گرفته درباره ال-کارنیتین
2-1-1- خواص شیمیایی ال-کارنیتین
کارنیتین یک نمک بسیار محلول و یک ماده با خاصیّت جذب رطوبت بالاست که بهراحتی از درون غشاهای چربی عبور نموده و در این حالت اسیدهایچرب با زنجیربلند را برای تولید انرژی به فرم ATP به درون ماتریکس میتوکندری انتقال میدهد (جیوسپ و همکاران، 1993؛ اِلمار، 2000؛ پائول، 2000). مشخصات شیمیایی ال-کارنیتین در جدول 2–1 نشان داده شده است.
جدول 2-1- نام شیمیایی، فرمول شیمیایی و فرمول ساختمانی ال-کارنیتین (پائول، 2000)
نام شیمیایی
L-3hydroxy-4-N,N,N-trimethyl aminobutyrate
فرمول شیمیایی
(CH3)-N+-CH2CH(OH)CH2-COO-
فرمول ساختمانی
997527121912CH3
CH3
CH3
N+
CH2
C
CH2
O-
O
C
H
OH
00CH3
CH3
CH3
N+
CH2
C
CH2
O-
O
C
H
OH

وزن مولکولی : 2/161
2-1-2- شکلهای شیمیایی ال-کارنیتین
کارنیتین در دو شکل ایزومر فضایی دیده میشود:
1 – ال-کارنیتین (L-CAR)
2 – دی-کارنیتین (D-CAR)
ال-کارنیتین محصول طبیعی میکروارگانیسمهای بیهوازی و بافتهای حیوانی است در حالیکه دی-کارنیتین مادّه مصنوعی بوده و در سیستمهای بیولوژیک تولید نمیگردد. فقط ال-کارنیتین از لحاظ فیزیولوژیک فعّال است. ال-کارنیتین و دیال –کارنیتین به طور مصنوعی ساخته میشوند. دو مسیر سَنتز مختلف برای تولید زیاد ال-کارنیتین و دی- ال-کارنیتین وجود دارد. تهیّه تجاری دی- ال–کارنیتین با تفکیک متوالی ایزومرهایL و D با استفاده از یک عامل تجزیهکننده فعّال نوری و سنتز ال-کارنیتین خالص با استفاده از یک روش بیوتکنولوژی صورت میگیرد، هر چند روش دوم تضمینکننده تولید ال-کارنیتین خالص شامل صفر درصد دی–کارنیتین است (جیوسپ و همکاران، 1993؛ مارتین، 2000؛ کالونگ و همکاران، 2005).
نتایج آزمایشات با دی- ال-کارنیتین و ایزومرهایخالصL وD توسط بوروم و فیشر در سال 1983 نشان داد که فقط ال-کارنیتین دارای فعّالیت بیولوژیک است. بررسیهای متوالی نشان داد که دی-کارنیتین به عنوان یک مهارکننده رقابتی برای سیستمهای فعّال جذب ال–کارنیتین عمل میکند. نتایج همین تحقیق نشان داد که ال-کارنیتین برای اکسیداسیون اسیدهای چرب ضروری است امّا دی-کارنیتین از اکسیداسیون اسیدهای چرب در میتوکندری، و تولید انرژی جلوگیری میکند. از جمله دلائل این عمل آن است که دی-کارنیتین آنزیم ترانسلوکاز که مسئول انتقال اسیدهایچرب از میان غشایمیتوکندریال است را غیرفعال میکند. بنابراین منجر به جلوگیری از فعّالیت ال-کارنیتین در ماهیچه اسکلتی و قلب میشود(مارتین، 2000؛ کالونگ و همکاران، 2005). ال-کارنیتین موجب افزایش تحمّل ماهیچهای برای انجام فعّالیتهای عضلانی میشود در حالی که دی-کارنیتین اثرات منفی روی آن دارد. مطالعات روی حیوانات مختلف اثرات مثبت ال-کارنیتین روی اندازه رشد و تحریک متابولیسم لیپید را نشان داد. در حالیکه دی-کارنیتین اثرات منفی روی این خصوصیات داشته است. بنابراین دی-کارنیتین فقط یک ماده بیاثر بیولوژیک و ناکارآمد نیست بلکه یک ماده زیانآور و بالقوه سمّی نیز است (مارتین، 2000).
2-1-3- ال-کارنیتین در مواد غذایی
منابع تغذیهای ال–کارنیتین اساساً در تولیدات گوشت و فرآوردههای آنها موجود است در حالیکه خوراکهای با منشأ گیاهی به عنوان منبع اصلی جیره طیور، حاوی سطوح پایین ال–کارنیتین هستند (بامگارتنر و بلام، 1997؛ ارسلان وهمکاران، 2004). از بهترین منابع ال–کارنیتین، گوشت و به خصوص گوشت گاو، گوسفند و بره است. دیگر غذاهای حیوانی مثل شیر، پنیر و گوشت طیور محتوی مقدار کمتری ازکارنیتین بوده و ال–کارنیتین موجود در میوهها و سبزیها نیز ناچیز است. مقدار ال–کارنیتین موجود در مواد غذایی مختلف در جدول شماره 2-2 نشان داده شده



قیمت: 11200 تومان

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *