پایان نامه ها و مقالات

سازمانهای دولتی، جاذبه های طبیعی

مسافرت های افراددرخارج ازخانه و تجارتها وافرادی میشود که درخدمت این بنگاهها هستند که برای آنها انجام مسافرتهاراآسانترولذت بخشترساخته وانجام آنهاراتسریع میکنند.دراینجا مسافرت به اشکل مختلف به صورت فردی تعریف میشود که درفاصله معینی (فاصله مورد نظر متغیر خواهد بود)از خانه خود قرار دارد.
مفهوم گردشگری را می توان از زوایا و چشم اندازهای مختلف مورد بررسی قرار داد.گردشگری فعالیتی است که درآن افراد برای مقاصد تفریحی یا اقتصادی، به خارج از مکان زندگی خود مسافرت میکنند و خدمات و کالایی را برای مسافرین فراهم میآورند و شامل مخارجی است که بازدیدکنندگان متقبل پرداخت آنها شده ویا آنکه حضور آنها موجب پیدایش چنین هزینههایی میشود.
فرهنگهایی که امروزه مفهوم گردشگری را تعریف میکنند به همان اندازه مفید واقع میشوند که یک فرهنگ لغت قرن نوزدهمی از آن تعریفی راارئه کرده بود. گردشگران افرادی هستند که مسافرت آنها بدلیل کسب لذت یا رفع کنجکاوی صورت میگیردویاآنکه این افراد هیچ کاربهتردیگری سراغ ندارندکه به جای آن مسافرتهاانجام دهند.فرهنگ وبستر نیزهمچنان حوزه گردشگری رابه انجام مسافرتهایی برای مقاصد تفریحی محدود میکند:. مفهوم گردشگر ومسا فر عملا در واژگان آمریکایی یکسان ومشابه تعریف شده است؛ یعنی هر کسی که بیش از ۲۴ ساعت یا یک شبانه روز را دور ازمحل اقامت خودبه سرکنداستثنائاتی دراین خصوص وجود دارد:مسافرتهای نظامی ،دانشجویان مقیم ،دانشجویان مهاجر و دیپلماتهاو افرادی که کارشان خارج ازمحل اقامتشان است ،جزو گردشگران محسوب نمیشوند.برخی از محققین وسازمانهای دولتی ممکن است گردشگری رابه شکل نسبتاًمتفاوتی تعریف کنند.
اداره سرشماری ایلات متحده، مسافرت راچنین تعریف میکند:زمانی که رفت وبرگشت به مکان معینی،مجموع کمتراز۱۰۰مایل نباشد؛اقامت شبانه خارج ازمحل اقامت الزامابخشی ازمسافرت نخواهدبود.اداره آمارکاناداگردشگررابه صورت کسی تعریف میکند که ازمحل اقامت خودبه فاصلهای برابرحداقل ۵۰ مایل دورمیشود(فرزین، ۱۳۸۳)

۲-۳-توریسم
مطابق معانی عام،توریسم به فعالیتهایی اطلاق میشودکه گردشگران وآنهایی که برایشان تسهیلاتی رافراهم میکنند،انجام میدهند.حال آنکه یک توریست شخصی است که به گردش و گشت و گذار میرود(ویور،۲۰۰۸). کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل (UNCTAD: United Nation Conference on Trade and Development)(1998) بر اساس تعریف اخیرسازمان جهانی گردشگری(WTO:World Tourism Organization)وسازمان ملل،تعریف زیررابرای توریست بین المللی ارائه داده است: فردی که بین دویاچندکشور به سفربپردازد،بهطوریکه از سکونتگاه دائم خودبیش ازیک روز وکمترازیک سال بمنظور فراغت، کسب وکارو یا دیگر اهداف دورباشد.توریسم یاگردشگری به یک سیستم دارای ارتباطات درونی گفته میشود که شامل گردشگران و خدمات فراهم آمده(تسهیلات،جاذبهها،حمل ونقل وتاسیسات رفاهی)جهت کمک به جابجایی آنهااست(فنل،۱۹۹۹)درحالیکه گردشگربنابه تعریف سازمان جهانی گردشگری به کسی گفته میشودحداقل یک شب دریک اقامتگاه درمحل مسافرت خود سپری کند نه بیشتر از یک سال برای گردشگران بین المللی و شش ماه برای افرادی که درکشورخودمسافرت میکنند،باهدف اصلی بازدیدنه جهت دریافت دستمزدیاپاداش درمحل مورد بازدید (سازمان جهانی گردشگری،۲۰۰۷).

۲-۳-۱-انواع توریسم
توریسم براساس نیازمندیها،شیوه سفر،نوع فعالیت،زمان ومحدوده سفربه چندین گروه تقسیم شده که عبارتنداز
متراکم وگسترده- توریسم متراکم معمولا نیازمندتاسیسات خاصی است ماننداستخر شناوپیست اسکی.اماتوریسم نوع گسترده نیازچندانی به تاسیسات و تجهیزات نداردمانندکوه پیمایی.
توریسم براساس هدف مسافرت: گردشگر قومی،تاریخی،تفریحی،هنری،‌ طبیعت گراوشغلی.البته این طبقهبندی غیرقابل تغییرنیست زیرادر اغلب موارد توریستها ترکیبی ازاهداف رادر ذهن داشته و با این اهداف چندگانه مسافرت میکنند.فرضاًاگربازرگانی اهداف شغلی رامدنظرداشته باشددرعین حال میتوانددرمحیطی آرام وجذاب به استراحت یافعالیتهای ورزشی بپردازدویابه دیدن آثارتاریخی و میراث هنری برود.
توریسم براساس تعدادگردشگر:شامل توریسم انفرادی وگروهی.
توریسم خاص وعام:توریسم خاص به مواردخاصی ازفعالیتهامانند کوه پیمایی،بازدیدازمیراث فرهنگی،ماهیگیری و…نظرداردوعمدتاً دارای دیدعلمیترنسبت به محیط میباشدوتوریسم باکمترین امکانات و تجهیزات درپی علایق خوداست.اکوتوریسم ازنوع توریسم خاص است. درتوریسم عام،گردشگربه قصدگذران اوقات فراغت ازخانه خارج میشودوهدف اصلی اوگردشگری وتفریح است.توریسم عام بدلیل اینکه تمام امکانات رابرای راحتی خودبه خدمت میگیردوعموماًنسبت به هشدارهای زیست محیطی به عنوان یک مانع مینگردوازدرجه تخریب بالاتری برخورداراست.ازعمدهترین تخریبهای ایجادشده توسط توریسم عام میتوان به از بین رفتن پوشش گیاهی،ایجادزباله فراوان ،‌آتش سوزی و… اشاره کرد.
توریسم تابستانی وزمستانی:شرایط مناسب ومساعدطبیعی درکنار دیگر جاذبههای توریستی باعث رونق توریسم تابستانه میگردندکه شامل:مدت زمان آفتابی بودن روزها،دوره درجه حرارت مناسب، درجه حرارت آب دریا،‌ناهمواریها وذخیره آب،رطوبت نسبی وپوشش گیاهی است.دراینجامدت زمان آفتاب درخشان دردورهای تعیین میگرددکه حدمتوسط درجه حرارت روزانه۱۵تا۲۰درجه سانتیگراددرفصل تابستان باشد.درزمینه ناهمواریها،مناطق کوهستانی ازمر
تفعات تا پای تپههاموردتوجه است.قلههای زیبای کوهستان،درههای جالب و تماشایی باشیب ملایم،برای انواع تفریحات واستفادهازساعات اوقات فراغت تابستانی موردبهرهبرداری قرارمیگیرد.نواحی جنگلی نیز شرایط مساعدی رابرای توریسم تابستانی فراهم میآورند.اما عواملی که باعث رونق توریسم زمستانی میشوندعبارتنداز:درجه حرارت مناسب درفصل زمستان،میزان ساعات آفتابی،سرعت باد،پوشش برف،ناهمواریها،پوشش گیاهی،ارتفاع برف ومدت زمانی که برف روی زمین ازنظر پوشش گیاهی،جنگلهای کاج وسروبهترین شرایط رادر تفریحات زمستانی فراهم مینمایند.
توریسم درون مرزی وبرون مرزی:توریسم درون مرزی،‌سفرتفریحی در داخل مرزهای یک کشوراست وتوریسم درسایرکشورها،توریسم برون مرزی نامیده میشود.لازم به ذکراست که دردنیای امروز،صنعت توریسم برون مرزی دومین صنعت درآمدزای جهان است(باتلر۱۹۹۹؛ ویور،۲۰۰۸).

۲-۴- طبیعت گردی (اکوتوریسم)
طبیعت‌گردی یااکوتوریسم اختصارواژهEcologicalTourismنوعی از توریسم است که برجاذبه های طبیعی تأکیددارد(ویور، ۲۰۰۸)و ویژگی محوری آن،وابستگی به مفهوم توسعه پایدار،ارتباط با طبیعت، ایجادموقعیتهای آموزش بوم‌شناسی وقدرشناسی نسبت به مادر زمین است(بانرجی وهمکاران۲۰۰۶).این شکل ازتوریسم فعالیت های فراغتی انسان راعمدتادرطبیعت امکان پذیرمی سازدومبتنی بر مسافرت های هدفمند توأم با برداشت های فرهنگی،معنوی، دیدارو مطالعه از جاذبههای طبیعی و بهره گیری و لذت جویی از پدیده های متنوع آن است.اکوتوریسم ازطیف گستردهای ازگزینههای ویژه تشکیل شده است واز بازدیدعلمی تایک بازدیداتفاقی دریک منطقه طبیعی به عنوان فعالیت آخرهفته یابخش جنبی ازیک مسافرت کلی وطولانی را شامل می شود(نویل،۱۹۷۵).جاذبههای طبیعی موجوددریک منطقه مانندچشم اندازها ومناظرزیبای طبیعت،سواحل دریاهاودریاچهها، تالابها، جزایر،بیشهزارهاونقاط سرسبزوخرم،گیاهان وحشی،جنگلها،مناطق حفاظت شده وپارک های ملی،چشمههای آب معدنی،مناطق بیابانی و کویری،مناطق کوهستانی و ییلاقی و صدها مکان دیگر از مناطق هدف این نوع ازتوریسم هستند.از فعالیتهای تفرجی که در این نوع از توریسم صورت میگیردمیتوان به مشاهده حیات وحش، غار پیمایی، کوهنوردی،عکاسی ونقاشی طبیعت،کاوشهای زمین شناسی،پیاده روی، سواری،شنا،قایقرانی،غواصی،ماهیگیری واستفاده از غذاهای دریایی اشاره کرد(ویور،۲۰۰۸).مطابق تعریف اکوتوریسم نوعی توریسم بر پایه طبیعت با پیامدهای خفیف تخریب محیط زیست می باشدکه در راستای پایداری گونههاوزیستگاههای طبیعی،هم به صورت مستقیم ازطریق مشارکت دراقدامات وبرنامههای حفاظتی وهم به طور غیر مستقیم ازطریق ایجاددرآمد برای جوامع محلی ودرنتیجه ایجاد انگیزه برای آنهادر جهت حفاظت ازمیراثهای طبیعی، فعالانه عمل می نماید(بانرجی وهمکاران،۲۰۰۶).
درجدول شماره(۲-۱)تعاریف مختلف اکوتوریسم که توسط صاحب نظران این حوزه بیان شده است نشان داده شده است.
طبیعت وتوریسم دوپدیده تفکیک ناپذیراندکه درنهایت به بهره برداری انسان از طبیعت منجر می شود.اماشکل استفاده وبهره برداری ازآن درایران وجوامع توریست پذیرکاملاازهم دیگرمتمایز بوده وحرکت دراین جهت با برنامه ریزی صحیح که منجر به افزایش تقاضا وکسب در آمد می گردد این تمایز را آشکار می کند

جدول ۲-۱ : انواع تعاریف مربوط به اکوتوریسم
منبع
تعریف
والنتین(۱۹۹۲)
نوعی از گردشگری بر مبنای طبیعت که به لحاظ اکولوژیکی پایدار بوده بر پایه مناطق طبیعی کمتر تخریب یافته استوار است. غیر مخرب بودن، حفاظت و مدیریت مناطق حفاظت شده و دارا بودن شیوه مدیریتی مناسب، از ویژگیهای این نوع از گردشگری است.
لیندبرگ
وهاوکینز
(۱۹۹۳)
اکوتوریسم، سفری مسئولانه به مناطق طبیعی است که از محیط زیست حفاظت کرده و باعث بهبودی رفاه و آسایش مردم محلی میگردد.
آلکوک
وهمکاران
(۱۹۹۴)
نوعی از گردشگری بر مبنای طبیعت که در بر گیرنده آموزش و توصیف محیط زیست طبیعی است و باید به صورت پایدار و اکولوژیکی مدیریت گردد. این تعریف مشخص میکند که محیط زیست طبیعی شامل اجزاء فرهنگی نیز میگردد و همچنین به لحاظ اکولوژیکی پایدار و باعث حفاظت طولانی مدت از منابع می شود.
آیالا
(۱۹۹۵)
شکلی ازگردشگری که اجازه برخورداری وادراک طبیعت و فرهنگ کشوریامنطقه مقصدرابرای گردشگر ضمن ایجاد منافع و ارتقاء سطح حفاظت ازمحیط زیست،فراهم می آورد.
گودوین
(۱۹۹۶)
توریسم بر مبنای طبیعت که دارای اثرات منفی ناچیز است. این شکل از توریسم به طور مستقیم از گونهها و زیستگاهها حفاظت نموده و به طور غیر مستقیم نیز برای جوامع محلی سودمند است.
فنل
(۱۹۹۹)
شکلی پایدار از توریسم بر مبنای طبیعت که بر کسب تجربه و مهارت در مورد طبیعت استوار است و شیوه مدیریتی آن بایددارای اثرات ناچیز،غیر مصرفی و جامعه محور باشد. این نوع ازگردشگری به طورخاص در مناطق طبیعی انجام میگیردو بایدمنجربه حفاظت ونگهداشت مناطق فوق گردد.
بلامی
(۲۰۰۱)
اکوتوریسم فعالیتی است:
بر مبنای طبیعت به لحاظ زیست محیطی آموزنده ودارای مدیریت پایدار
ویور
(۲۰۰۸)
اکوتوریسم شکلی از توریسم است که محرک کسب تجربه و ارزیابی محیط زیست طبیعی است و مطابق با بهترین فعالیت صنعتی به نحوی مدیریت میگردد که منجر به کسب درآمد مستمر گردیده و نیز به لحاظ مالی پایدار باشد.

۲-۴-۱-توسعه پایدار واکوت
وریسم
امروزه با توجه به بیانیه هزاره سوم سازمان ملل متحد و اجلاس‌های متعدددرسراسر دنیا پایداری به عنوان بخش اساسی نظم جهانی شناخته می‌شودوتوسعه پایدارازاصولی است که اندیشمندان وصاحبنظران مورد توجه قرارمی‌دهند.این بدان معنی است که حفظ استانداردهای سطح زندگی آینده بشریت اهمیت بسیار زیادی دارد، به طوری که دیگرنمی‌توان ازمحیط زندگی انسان‌ها همانندگذشته بهره‌برداری واستفاده کرد.بنابراین ‌بایدآثاراکوتوریسم رااز ابعادمختلف موردبررسی وتحلیل قراردادتابتوانیم ان را با توسعه پایدارترهماهنک کنیم تابتوانیمازتهدیدات آن بکاهیم،ازفرصت‌های آن نهایت بهره‌برداری رابکنیم،نقاط ضعف رابه حداقل برسانیم ونقاط قوت راتوسعه دهیم واین برنامه بدون مشارکت کشورها امکان‌پذیرنیست.
خوشبختانه سازمان‌های بین‌المللی ازجمله سازمان جهانی جهانگردی اصول قابل قبولی راارائه کرده‌اند.ازنظراین سازمان توسعه پایداراکوتوریسم مفهوم مدیریت تمامی منابع است،به طوری‌که ضمن رعایت تمام شئونات فرهنگی کشورهاسیاست‌های حمایتی وفرآیند‌های زیست محیطی وتنوع عوامل محیطی درآن حفظ شودتانیازگردشگران فعلی وجامعه میزبان راتامین کرده ودرعین حال باعث تقویت نیازها وانتظارات آینده آن‌ها شود.
برای رسیدن به تعامل اکوتوریسم وتوسعه پایدارباید همه اقشار یک جامعه بابرنامه‌ریزی مبتنی براصول توسعه پایدارتلاش کنندتااین امربه یک فرهنگ عمومی تبدیل شودواین تلاش‌هاصرفابه عهده صاحب‌نظران وفرهیختگان یک جامعه نیست،چون برایارتقا سطح زندگی آینده این مقوله دراختیار بخش یا صنعت ویا یک قشر خاص نیست ومربوط به تمام زمان‌هاومکان‌هااست.
اکوتوریسم در بخش اقتصاد، شامل خدماتی است که تاثیر زیادی بر فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی دارد و شناخت این ارتباطات کمک بسیار زیادی به تعامل بین توسعه پایدار و اکوتوریسم می‌کند چون اصل وابستگی متقابل این امرراایجاب کرده.ازدیگرموارد مهم درارتباط باتوسعه پایدارواکوتوریسم،نوآوری وخلاقیت برای استفاده ازتمام پتانسیل لازم است واین امرزمانی محقق می‌شودکه ازانواع تخصص‌ها وآموزش‌هادراین خصوص استفاده شودواین امرحاکی ازچندوجهی بودن دربعدانواع تخصص‌هاست.

۲-۴-۲-اکوتوریسم در جهان
براساس برآوردWTOدرحالیکه رشدعمومی صنعت توریسم برای نخستین دهه درپیش رو ( ۲۰۰۰تا ۲۰۱۰)بین۴/۳تاحداکثر۷/۶درصدپیش بینی می شودیافته های موجودبیانگرآن است که بیشترین قسمت ازاین رشددر بخش اکوتوریسم به وقوع پیوسته وبه طورکلی رشداین بخش بین ۱۰تا۳۰درصدخواهدبود.
به این ترتیب انتظارمی رود تا یک دهه دیگر شمار طبیعت گردان، که اکنون هفت درصد ازکل مسافران جهان را شامل می شود، به بیش از بیست درصد برسد.
دسته بندی مورد اتکا در پژوهش مذکور اکوتوریسم را آن بخش از سفرهایی که به منظور لذت بردن از حضور در طبیعت و نیز دیدار از جاذبه های آن انجام می شود تعریف کرده است این تعریف در وجه عام خودجامع نبوده و بخش های مهم

متن کامل پایان نامه ها در 40y.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *