که، این، موسیقی، فرهنگسرای، یا، باید

و علیرغم تنوع و مشکلاتی که در فصول و مکان‌های مختلف به وجود می‌آورد، بهترین وسیله روشنایی فرهنگسراهای موسیقی ‌شناخته می‌شود. لذا جهت قرارگیری گالری‌ها، ابعاد، محل و شکل پنجره‌ها باید به گونه‌ای طراحی شود که بهترین استفاده از روشنایی روز در فرهنگسرای موسیقی به عمل آید.
روشهای نورپردازی طبیعی
روشنایی نباید به وسیله تابش مستقیم آفتاب به دست بیاید، زیرا علاوه‌بر آنکه نور شکست‌ داده شده و دیفیوز شده تأثیر بهتری در فضا دارد، نکته مهم آن است که نور خورشید تمام فرکانس‌های انرژی مغناطیسی حرارت و ماوراءبنفش را دارد و مضرترین وسیله برای آثار به ویژه آثار خطی و تاریخی محسوب می‌شود. معمولاً نور روز را از بالا (سقف) یا پهلو (دیوارها) تأمین می‌کنند. نورپردازی از بالا که گاه «نور همایی» خوانده می‌شود روشی است راحت‌تر و ثابت‌تر و کمتر در معرض جنبه‌های مختلف گالری‌های گوناگون و موانع جنبی، نظیر ساختمان‌های اطراف فرهنگسرای موسیقی و درختان قرار می‌گیرد. این موانع ممکن است در اثر شکست نور یا ایجاد سایه سبب تغییر کمیت و کیفیت نورپردازی گردند. در ضمن نور همایی این حُسن را دارد که نور تابیده شده به آثار با وسایل مکانیکی و برقی قابل کنترل و تنظیم بوده و یکنواختی آن دید مناسب با حداقل بازتاب و انحراف را به وجود می‌آورد. این گونه نورپردازی باعث صرفه‌جویی در فضا شده و با آن می‌توان امکان به نمایش گذاشتن اشیاء بیشتری را تأمین کرد و بالاخره به سبب وجود راه ارتباطی کمتر با خارج از جمله پنجره‌ها تسهیلات امنیتی این نوع نورپردازی نیز قابل‌توجه است. شیوه نورپردازی جانبی، از طریق دریچه‌ها و یا پنجره‌هایی به ابعاد مختلف و در مکان‌های متناسب با ابعاد گالری‌ها و نوع و ابعاد آثار تأمین می‌شود، این پنجره‌ها یا دریچه‌های کوچک متوالی می‌توانند در ارتفاعی که بازدیدکننده قادر باشد محوطه بیرون را ببیند و یا در ارتفاعی بالاتر (که منجر به حذف دید بازدیدکنندگان به بیرون می‌شود) قرار گیرند. اگر پنجره‌ها در سطح معمول باشند می‌توان در برخی از آنها از شیشه شفاف استفاده کرد و بدین‌ترتیب عناصر جالب معماری و منظر اطراف قابل‌رؤیت می‌گردند که این امر باعث استراحت چشم و تازگی فکر بازدیدکننده می‌شود. اما عیب اصلی این پنجره‌ها آن است که دیواری که پنجره بر آن قرار دارد و دیوار مقابل آن عملاً غیرقابل استفاده می‌شوند، زیرا هر شیئ که در دیوار مقابل قرار گیرد به خاطر تابش نور از مقابل دارای انعکاس خواهد شد که همین امر مانعی در دید روشن و کامل است. به هر حال شیوه مناسب، کم کردن این نوع پنجره‌ها و ایجاد یا پنجره کوچک در بهترین نقاط دید، با کمترین آسیب به نورگیری دیوارهای مجاور و مقابل آنها است. اگر پنجره‌ها در سطح بالاتر از دید انسان قرار گیرند این مزیت را دارند که نور آنها بهتر و شبیه نور سقف است و مهم‌تر آنکه هر دیوار برای نمایش آثار آزاد می‌شود. اما ایراد آنها آن است که باید جهت اجتناب از خیرگی در دید بازدیدکنندگان و ابعاد قابل‌توجه پنجره‌های گالری، بطور کلی ابعاد گالری افزایش یابد که تبعات اقتصادی قابل‌توجهی دارد. مطالعات نشان می‌دهد نورپردازی جانبی مناسب اتاق‌های کم‌عمق است. دیوارهای این اتاق‌ها باید با منبع نور تشکیل یک زاویه قائمه بدهند و درب بین دو اتاق با نور جانبی باید نزدیک دیوار مجاور پنجره‌ها قرار داشته باشد. در غیراینصورت دو دیوار دیگر عملاً در تاریکی می‌مانند و غیرقابل استفاده می‌گردند. اگر پنجره‌ها نسبتاً باریک یا عمودی نباشند و به صورت نواری از شیشه در طول دیوار قرار گرفته باشند، موارد مطرح شده در بالا دیگر صدق نخواهد کرد. در این حالت درب‌ها نزدیک پنجره و در منتهی‌الیه اتاق قرار می‌گیرند که این امر سبب افزایش عمق مؤثر اتاق می‌شود. بطور کلی پیشنهاد می‌شود نورگیری گالری‌ها حتی‌الامکان از سقف و در نقاط خاص، با دید مناسب، از دیوارهای جانبی تأمین شود.
نورپردازی مصنوعی:
نورپردازی مصنوعی می‌تواند همزمان با نورپردازی طبیعی و بعد از غروب آفتاب، به تنهایی، یک عامل مؤثر در حس‌آمیزی و القاء درک مناسب در فرهنگسراهای موسیقی ‌باشد. رنگ نورها بهتر است متناسب با فضای فرهنگسرای موسیقی در نظر گرفته شود، به ویژه رنگ‌های ملایم و آرام‌بخش (مانند طیف سبز، آبی و سفید) و رنگ‌های هیجان‌انگیز و غیرزننده (مانند زرد و بنفش) می‌توانند مؤثر باشند. بنا به نوع اثر به نمایش گذاشته شده و با دقت در جزییات فضا می‌توان محل لامپ‌های نوری را تأمین کرد که اصولاً در نزدیکی آثار (در ابعاد سانتی‌متر) قرار می‌گیرند. این لامپ‌ها معمولاً‌ دو دسته‌اند:
الف) لامپ‌های فلورسنت: این لامپ‌ها روشنایی کلی مناسبی فراهم می‌کنند، زیرا سایه‌های شدید ایجاد نکرده و از طرفی اقتصادی هستند. با این حال از حباب بیشتر آنها اشعه ماوراء‌بنفش می‌تابد که برای اشیاء داخل فرهنگسرای موسیقی می‌تواند بسیار مضر باشد. لذا از فیلترهای پلاستیکی مانند« uf »بر روی حباب آنها استفاده می‌شود تا اثرات زیان‌بار اشعه ماوراءبنفش کاهش یابد. مشکل دیگر این لامپ‌ها آن است که نور آنها نسبتاً ملایم است و فاقد جذابیت بالای بصری می‌باشد.
ب) لامپ‌های گرمایی: این لامپ‌ها از حباب‌های حاوی رشته سیم تنگستن تشکیل شده و نور جالب‌تر و جذاب‌تری از آنها تشعشع می‌کند. به ویژه جهت ایجاد هیجان و تنوع این لامپ‌ها بهتر عمل می‌‌‌کنند. مشکل اصلی آنها گرمای تولیدی بالا است که تنظیم حرارت فرهنگسرای موسیقی را بر هم می‌زند، لذا با تهویه مناسب و فاصله دادن از ارتفاع معمول اندام انسان می‌توان بر این عیب فایق آمد. لامپ‌های گرمایی عمدتاً از نوع نقطه‌ای یا منعکس‌کننده، با نور زیاد و قدرت‌های مختلف هستند و همین امر ایجاد انعطاف بالایی در استفاده از نور در فرهنگسراهای موسیقی ‌می‌کند.
5-4- سیرکولاسیون در فرهنگسراهای موسیقی :
چون بازدیدکنندگان فرهنگسرای موسیقی در زمانی قابل‌توجه (در مورد موزه موسیقی حدود تا ساعت) در فرهنگسرای موسیقی حضور دارند و از طرفی در هر مرحله بنا به دلایل مختلف ممکن است مایل باشند از فرهنگسرای موسیقی خارج شوند بهتر است مدار حرکتی در فرهنگسرای موسیقی یک مدار اجباری نباشد. از سوی دیگر اگر مدارهای حرکتی متعدد پیش‌بینی شود، حاضرین دچار سردرگمی شده و از آسودگی روانی دور خواهند شد. لذا با توجه به اینکه مسیرهای حرکتی در فرهنگسرای موسیقی باید روشن و بدون ابهام باشند و جهت پرهیز از اتلاف وقت و سردرگمی حاضرین و یکنواختی و کسل‌کنندگی فضاها موارد زیر پیشنهاد می‌شود:
الف) یک مسیر اصلی به صورت روشن، واضح و متنوع برای فرهنگسرای موسیقی در نظر گرفته شود. در طول این مسیر مفصل‌هایی جهت تنوع دید و فضاهای بازی جهت استراحت، صرف چای و نوشابه، کشیدن سیگار و امثال آن و حتی یک رستوران در نظر گرفته شود. در طول مسیر و در میانه‌های آن می‌توان از فضایی باز که در آن موسیقی یا نمایش زنده اجرا می‌شود و یا حتی گالری‌های نیمه‌باز استفاده کرد.
ب) در هر نقطه از مسیر امکان بازگشت و خروج از فرهنگسرای موسیقی وجود داشته باشد. مسیر بازگشت بهتر است جدا از مسیر رفت و کوتاه‌تر از آن طراحی شود. در ضمن مناسب است مسیرهای بازگشت همگی به یک خروجی واحد ختم شوند.
ج) یک فضای نسبتاً بزرگ در نظر گرفته شود و ورودی و خروجی فرهنگسرای موسیقی با فاصله نه چندان دور از آن دسترسی بگیرند.
د) مسیر حرکتی اصلی با مسیرهای فرعی که تعداد آنها نباید زیاد باشد، متنوع‌تر و دلپذیرتر گردد.
ه) گالری‌ها نباید در یک خط راست یا یک فرم ثابت (مثلاً قطعه‌ای از یک کمان) باشند و در مراحل مختلف بهتر است شکست‌ها و چرخش‌هایی در مسیرها یا حتی در ارتفاع مسیرهای حرکتی تعبیه شود. البته این اختلاف ارتفاع نباید پله‌ای باشد و باید به وسیله رامپ‌های با شیب کم طراحی شود، چرا که در صورت زیاد بودن شیب، حاضرین برای ایستادن عمودی و
مشاهده آثار حاضر در فرهنگسرای موسیقی دچار مشکل می‌شوند.
و) درب‌های گالری‌ها نباید روبه‌روی هم قرار گیرند و بهتر است بازدیدکننده را تشویق به حرکت در همه نقاط گالری نماییم.
ز) با تنوع در وضعیت درب‌ها و ارایه مهم‌ترین شی‌ء ویژه هر گالری و کیفیت نوری مناسب می‌توان علاوه‌بر ایجاد احساس مناسب در بازدیدکننده نسبت به محتویات کلی گالری، به لحاظ روانی نیازهای روحی وی را نسبت به ارزش‌های آن گالری برانگیخت و مهم‌تر از همه وی را در موقعیت گزینش قرار داد.
5-5- ایزولاسیون صوتی فرهنگسراهای موسیقی :
ایجاد فضای آرام جهت تمرکز و آرامش بازدیدکنندگان از ملزومات هر فرهنگسرای موسیقی ‌ای است. این مسئله در مورد موزه موسیقی به خاطر وجود گالری سمعی – بصری اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند. به این منظور باید هم اصوات مزاحم بیرونی اعم از نوفه‌های طبیعی و غیرطبیعی را کنترل کرد و هم آلودگی‌های صوتی داخلی فرهنگسرای موسیقی را. این آلودگی‌ها غالباً ناشی از تهویه، حرکت حاضرین در گالری‌ها و پخش احتمالی موسیقی است، چنانچه قبلاً در مورد تالارها به تفصیل بحث شد، جهت کنترل نوفه‌های خارجی از پوشش گیاهی مناسب در اطراف فرهنگسرای موسیقی و دیوارها یا بناهای کنترل‌کننده صوتی استفاده می‌کنیم. همچنین فرهنگسرای موسیقی بهتر است در بین ساختمان‌های مختلف یا دست‌کم در فاصله قابل‌توجه از بزرگراه‌های اطراف و پارکینگ‌های مجموعه قرار گیرد. علاوه بر آن همه دیواره‌ها و سقف‌ها باید با عایق صوتی پوشانده شده و بازشوها دوجداره طراحی شوند. همچنین برای کنترل آلودگی‌های صوتی داخلی باید تأسیسات تهویه توسط فیلترها و جاذب‌های صوتی پوشانده شده و دیواره‌ها نیز به وسیله مواد آبسوربنت با ضریب آبسوربسیون بالا پوشیده شوند. جنس کف فرهنگسرای موسیقی نیز باید طوری باشد که ایجاد صداهای بلند نکند و در این زمینه می‌توان از پارکت‌های پلاستیکی استفاده کرد. در کنار آن می‌توان بین گالری‌ها از فضاهای واسط که سطح داخلی آنها با مواد آبسوربنت پوشیده شده‌اند استفاده کرد و اگر این فضاها مد نظر معمار نباشند، لازم است دیواره‌های داخلی و درب‌های گالری‌ها را با جاذب‌های صوتی پوشاند و بلندی و شدت صدا را در گالری‌ها با دقت کنترل کرد.
5-6- خوانایی مسیر
در طراحی یک فرهنگسرای موسیقی به منظور نمایش، باید به نکات خاصی توجه نمود تا بازدید کنندگان از فرهنگسرای موسیقی بتوانند به راحتی و بدون اینکه در فضاهای پیچ‌در پیچ آن سر در گم گردند به راحتی در مسیری روشن به حرکت در آمده و از کلیه سالن‌های نمایش در صورت تمایل از ساختمان فرهنگسرای موسیقی خارج شوند.تناسبات اشیاء با سالنهای نمایش: تالارهای نمایش می‌بایست که متناسب با ابعاد و اندازه‌های سوره‌های نمایش انتخاب شود. برای مثال در سالنی بزرگ به نمایش در آوردن آثار ظریف و کوچک که بازدید کننده می بایست در فاصله نزدیک به آن قرار گیرد به هیچ وجه مناسب نیست و بالعکس آثار هنری در اندازه‌هاتی بزرگ را در تالارهای کوچک به نمایش در آوردن صحیح نمی‌باشد.ایجاد ارتباطی با فضای بیرونی از آنجایی که عموماً سالنهای نمایش اشیا و آثار مختلف در فرهنگسراهای موسیقی ‌فضایی بسته را تشکیل می‌دهند و نورهای غیر مستقیم طبیعی و مصنوعی روشنایی این مکانها را تأمین می‌کنند می‌بایست در مسیر حرکت بازدید کنندگان مکانهایی را جهت دید به فضایی باز و نور گل و گیاه ایجاد نمود تا از احساس دلتنگی از یکنواختی مسیر حرکت بازدید کننده کاسته شود و وی را تشویق به ماندن نماید.ایجاد نمایشگاههای موقت در زمینه های هنری: به منظور هرچه فعالتر کردن ساختمان یک فرهنگسرای موسیقی می‌بایست در جوار عملکرد اصلی یک فرهنگسرای موسیقی که همانا تالارهای نمایش، در دوره‌های طولانی‌تر برگزار می‌شوند، یک سری تالارهای آزاد به منظور برپایی نمایشگاه‌های دوره‌ای و فصلی از آثار با ارزش در زمینه‌های مختلف هنری از هنرمندان قدیمی و یا معاصر (در رابطه با طبیعت) پیش‌بینی نمود. تا همواره برنامه‌های جدیدی به منظور بازدید افرادی که قبلاً از تالارهای اصلی و دائمی فرهنگسرای موسیقی دیدن کرده‌اند فراهم نمود. و تا ارتباط این‌گونه افراد با فرهنگسرای موسیقی همواره حفظ شده باشد.
5-7- محور بیرونی
گالری که در نقطه مجزا یا گالری که در فضایی محفوظ (پارک، باغ و غیره) ساخته می‌شود، به ویژه چنانچه محوطه ویژه آن بخشی از زمینی وسیع باشد، از لحاظ دید و چشم انداز بسیار مناسب می‌باشد.
در جایی که فضا اجازه دهد بهتر است گسترش گالری‌ها افقی باشد، اگر چه این امر مستلزم هزینه بیشتری خواهد بود ولی در عوض دو امتیاز برجسته در بردارد، بدین ترتیب که سالنهای نمایش همه در یک سطح قرار می‌گیرند و پشت بام برای نور پردازی از بالا آزاد استفاده می‌باشد.
5-8- ساختمان و تجهیزات
ساختمان ، باید در برابر لرزش رطوبت زمین محافظت شود. دقت ویژه‌ای در استحکام پی سازی گالری با استفاده از مواد و وسایل ضد آب و خنثی کردن لرزش مبذول داشت، چنانچه نیاز باشد باید با یک دیوار حائل، از خاک زیر خیابانهای اطراف جدا شود.امروزه بکار بردن بتن مسلح که بهترین نتیجه را در ساختن گالری به همراه داشته این شیوه خود وسیله‌ای ساده در عایق شدن گالری در برابر لرزشهای بیرونی خواهد بود. افزون بر این استحکام زیاد آن سبب می‌گردد که سقف یکپارچه ساخته شود و در نتیجه فضای درونی بیشتری در اختیار خواهیم داشت که می‌توان آنرا با پارتیشنهای سبک وزن قسمت بندی کرد.کف و دیوارها در اتاق‌های نمایشگاه و در تمامی‌بخش‌های همگانی (راهروها، پلکانها و غیره) باید به گونه‌ای محاسبه شوند که قادر به تحمل وزن حداقل نیم تن در هر یارد مربع را داشته باشند. بطور کلی محاسبه باید براساس وزن حد امکان ازدحام بازدید کنندگان صورت گیرد.آرشیتکت در انتخاب مصالح باید این هدف را نیز در نظر داشته باشد که سرو صداهایی که از بیرون یا از بخش‌های درونی گالری ایجاد می‌شوند به حداقل ممکن برساند، این



قیمت: 11200 تومان

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *