سرخارگل، مشتقات، پلیساکاریدهای، اسیدکافئیک، اسیدشیکوریک، وهمکاران،

ی مختلف گیاه از جمله ریشه، بخشهای هوایی آن دارای خواص درمانی زیادی است. برخی از این فواید عبارتند از تسریع در بهبود زخمها، نابودی باکتریها و ویروسها، درمان سرماخوردگی و مسمومیتهای خونی، بیماریهای برونشیتی و سینوزیت، درمان مارگزیدگی عصاره سرخارگل از داروهای تقویتکننده سیستم دفاعی بدن میباشد و در طبسنتی کشور آمریکا سرخارگل معمولا” به تنهایی یا به همراه سایر گیاهان برای تقویت سیستم ایمنی به بازار عرضه میشود. تأثیر سرخارگل در تقویت سیستم دفاعی بدن مربوط به ترکیبات پلیساکاریدی گیاه مانند اکیناسن و اکیناکوزید و ترکیبات آلکیلآمیدی آن میباشد. در تحقیقات انجام شده مشخص شده است که مصرف خوراکی سرخارگل در جوجههای گوشتی، خوکها و اضافه کردن پلیساکاریدهای خالص شده آن به محیط کشت سلولهای ایمنی، باعث افزایش معنیدار در تعداد سلولهای ایمنی و افزایش فاگوسیتوز در این سلولها گردیده است (مدرسی و همکاران، 1391). عصاره سرخارگل برای جلوگیری و درمان عفونتهای ویروسی مختلف در حیوانات و انسان استفاده شده است. همچنین عصاره سرخارگل در آزمایشگاه از تکثیر ویروسهای ایجاد کننده عفونت در بخش فوقانی دستگاه تنفسی جلوگیری مینماید (روستا و همکاران، 1391).
2-7- ترکیبات شیمیایی اندام های مختلف گیاه سرخارگل
اجزای شیمیایی گونههای سرخارگل شامل بخشهای لیپوفیلیک (مثل آلکامیدها و پلیاستیلنها)، پلیساکاریدهای محلول در آب، مشتقات اسیدکافئیک (مثل اکیناکوزید، اسیدشیکوریک و اسیدکافئیک) و فلاونوئیدها است (بان وهمکاران، 1997). سرخارگل شامل مشتقات اسیدکافئیک به ویژه اسیدشیکوریک، اسیدکافتاریک، اسیدکلروژنیک و نیز آلکامیدها به ویژه ایزومرهای دو دکا-10E/Z ,4E ,8Z ,2E- تتراانوئیک اسید ایزوبوتیلآمیدها، پلیساکاریدهای محلول در آب، فلاونوئیدهای شبه کوئرسیتین، کامفرل، اسانس حاوی بورنئول، بورنیل استات، پنتا دکا- ان-2-ان- اسیدپالمتیک و ترکیبات دیگر میباشد (حاجیمهدیپور و همکاران، 1388). اولین ترکیب منحصر به فرد این گیاه اکیناکوزید است که شامل اسیدکافئیک، مشتقی از اسیدکافئیک، گلوکز و رامنوز است که همه این ترکیبات به مولکول گلوکز مرکزی متصل میباشند (شکل2- 1). اکیناکوزید در ریشه تجمع مییابد ولی با غلظتهای کمتری در گلها نیز وجود دارد. سایر مشتقات اسیدکافئیک با اثرات فارماکولوژیک شامل اسیدشیکوریک، اسیدکلروژنیک و سینارین هستند (ماری وهمکاران، 1999). آلکامیدها، پلیساکاریدها و اسیدشیکوریک اثرات تحریک ایمنی دارند (واگنو و همکاران، 1997). ترکیبات شیمیایی این گیاه به طور دقیق شناخته شده نیستند و شامل پلیساکاریدهای محلول در آب و آلکامیدها است (اسچارلز و همکاران، 2001). ترکیب شیمیایی و فعالیت بیولوژیک سرخارگل نه تنها به گونه بلکه به قسمت مورد مصرف گیاه (ریشه و قسمت های هوایی)، روش عصارهگیری (بار وهمکاران، 1999)، موقعیت جغرافیایی، مرحله تکامل، زمان برداشت و شرایط رشد بستگی دارد (پرسیوان و همکاران، 2000). همچنین ترکیبات ریشه گیاه در مقایسه با قسمتهای هوایی آن بسیار متفاوت است. به طوری که ریشه دارای روغنهای فرار و آلکالوئیدهای پیرولیزیدینبیشتری نسبت به قسمتهای هوایی گیاه است. اجزای فعال قسمتهای هوایی شامل مشتقات اسیدکافئیک و فرولیک (مثل اسیدشیکوریک و اکیناکوزید) و پلیساکاریدهای پیچیده علاوه بر اینها اجزا فعال دیگری نیز در سرخارگل شناسایی شدهاند (پرسیوان و همکاران، 2000). مشتقات سرخارگل اکیناکوزید، اسیدکلروژنیک، اسیدشیکوریک، سینارین و اسیدکافئیک معرفی شده است (فاکینو وهمکاران، 1995). اسیدهای فنولیک، آلکامیدها، پلی استیلنها، گلیکوپروتئینها و پلیساکاریدها به عنوان ترکیبات فعال بیولوژیکی در گونههای مختلف سرخارگل شناسایی شدهاند (بائو وهمکاران،1991؛ هاربونی،2004). اجزای تشکیل دهنده سرخارگل شامل پلیساکاریدهای اکیناسئین، اکیناکوزید و آکینولون و اجزای تشکیل دهنده اسانس این گیاه شامل هومولن، کاریوفیلن و اکسیدکاریوفیلن میباشند (تیموریزاده و همکاران، 1388). ترکیبات مؤثر موجود در سرخارگل شامل آلکامیدها، پلی ساکاریدها، ترکیات فنلی شامل اسیدکافئیک و مشتقات آن مانند اسیدشیکوریک است (روستائیعلیمهر و همکاران، 1393). ریشه و پیکر رویشی گونههای مختلف سرخارگل همچنین حاوی فلاونوئید، پلیاستیلن و آلکالوئید میباشد. در پیکر رویشی این گیاهان وجود مقادیری از آلکالوئید پیرولیزیدین (مانند توسیلاگین وایزوتوسیلاگین) گزارش شده است (امیدبیگی89). اسیدشیکوریک ترکیب اصلی اکیناسه پورپورآ بوده که فعالیتهای فاگوسیتوزی و آنتیهیالورونیازی، ضدویروس (HIV) و دارای خواص تحریک سیستم ایمنی میباشد (عبدالهی و همکاران، 2013). اسانسهای اکیناسه شامل هومولن، کاریوفیلن و اکسید کاریوفیلن نیز در بهبود فاکتورهای خونی پرنده نقش داشته باشد (تیموری زاده و همکاران، 1388 ؛ لزادی و همکاران، 2014). مشخص شده است که عصارههای ریشه و برگهای اکیناسه پورپورآ دارای ویژگیهای آنتیاکسیدانی میباشد (صبوری و همکاران، 2012).

شکل 2- 1 – سایر مشتقات اسیدکافئیک
2-8- ترکیبات فنلی
ترکیبات فنلی در برگیرنده دامنه گستردهای از موادی هستند که دارای حلقهی آروماتیکی حامل یک استخلاف هیدروکسیلی بوده و در حالی که تعداد زیادی از چنین ترکیباتی در جانوران موجودند، اغلب آنها دارای منشأ گیاهی هستند. تمامی پلیفنلهای گیاهی توسط فنیلآلانین، آنزیم شیکیمات و از طریق مسیر اسیدشیکیمیک تولید میگردند. گزارش شده که ترکیبات فنلی بسیار سودمند بوده و به عنوان آنتیاکسیدانها و حفاظت در مقابل بیماریهای قلبی – عروقی و برخی سرطانها عمل میکنند. همچنین این ترکیبات ممانعتکننده تجزیه ناشی از پیری اجزای سلولی بوده و قادر به مهار رادیکالهایآزاد مخرب میباشند (کبیرنتاج و همکاران، 1392). این ترکیبات گروهی از متابولیتهای ثانویه گیاهی هستند که طی رشد و نمو گیاه با هدایت عوامل ژنتیکی و در پاسخ به محرکهای محیطی از جمله آلودگی، زخم و تابش فرابفش ساخته میشوند که از میان آنها میتوان به انواع لیگنانها، لیگنین، فنولهایساده، اسیدهایفنلی و فلاونوئیدها اشاره کرد. این ترکیبات بخش جدانشدنی در رژیم غذایی بشر بوده و به خاطر ویژگیهای آنتیاکسیدانی قوی و ضدسرطانی، بسیارمورد توجه قرار گرفتهاند ( قربانی و همکاران، 1390). این ترکیبات از متابولیتهای ثانویهای هستند که از پنتوز فسفات و



قیمت: 11000 تومان

Author:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *