ذرت، علف، کود، علوفه، دامی، علفکش

سمپاشی…………………………………………………….68
4-1-5- وزن خشک خرفه 20 روز بعد از سمپاشی…………………………………………………………………………..69
4-1-6- وزن خشک تاج خروس خوابیده 20 روز بعد از سمپاشی……………………………………………………70
4-1-7- وزن خشک مجموع علفهای هرز 20 روز بعد از سمپاشی………………………………………………..71
4-1-8- تراکم تاج خروس ایستاده 40 روز بعد از سمپاشی……………………………………………………………..78
4-1-9- تراکم خرفه 40 روز بعد از سمپاشی………………………………………………………………………………….78
4-1-10- تراکم تاج خروس خوابیده 40 روز بعد از سمپاشی………………………………………………………….79
4-1-11-وزن خشک تاج خروس ایستاده 40 روز بعد ازسمپاشی…………………………………………………….85
4-1-12-وزن خشک خرفه 40 روز بعد از سمپاشی…………………………………………………………………………85
4-1-13-وزن خشک تاج خروس خوابیده 40 روز بعد از سمپاشی………………………………………………… 86
4-1-14-وزن خشک مجموع علفهای هرز 40 روز بعد از سمپاشی………………………………………………..87
4-2- صفات زراعی………………………………………………………………………………………………………………………..94
4-2-1- ارتفاع گیاه………………………………………………………………………………………………………………………….94
4-2-2- تعداد گره………………………………………………………………………………………………………………………..95
4-2-3- تعداد برگ……………………………………………………………………………………………………………………….96
4-2-4- ارتفاع اولین بلال از کف…………………………………………………………………………………………………..96
4-2-5- طول تاسل………………………………………………………………………………………………………………………101
4-2-6- وزن تاسل……………………………………………………………………………………………………………………….101
4-2-5- قطر ساقه…………………………………………………………………………………………………………………………101
4-2-6- قطر بلال………………………………………………………………………………………………………………………….102
4-2-7- طول بلال…………………………………………………………………………………………………………………………106
4-2-8- تعداد دانه در ردیف………………………………………………………………………………………………………….106
4-2-9- تعداد ردیف بلال………………………………………………………………………………………………………………107
4-2-10- تعداد دانه در بلال……………………………………………………………………………………………………………107
4-2-11- وزن هزار دانه………………………………………………………………………………………………………………..114
4-2-12- عملکرد دانه………………………………………………………………………………………………………………….114
4-2-13- عملکرد بیولوژیک…………………………………………………………………………………………………………115
4-2-14- شاخص برداشت……………………………………………………………………………………………………………116
4-2-15- عملکرد علوفه تر…………………………………………………………………………………………………………..116
نتیجه گیری: …………………………………………………………………………………………………………………………………123
پیشنهادات: …………………………………………………………………………………………………………………………………..124
منابع…………………………………………………………………………………………………………………………………………….125
چکیده:
به منظور بررسی اثر منابع تأمین نیتروژن بر میزان مصرف سم نیکوسولفورون در فصل بهار و تابستان 1391 در مزرعه ای در روستای زاغه از توابع شهرستان آبیک واقع در استان قزوین، آزمایشی به صورت آزمایش اسپلیت پلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار انجام شد. عوامل آزمایشی شامل: منابع تأمین نیتروژن (N1: 100% کود شیمیایی N2: 25% کود دامی + 75% کود شیمیایی و N3: 50% کود دامی + 50% کود شیمیایی) به عنوان عامل اصلی و دُز علفکش در 5 سطح (H1: وجین کامل، H2: 20 ، H3: 40 ، H4: 60 گرم ماده موثره در هکتار و H5: عدم مصرف علفکش) به عنوان عامل فرعی بودند. زمان مصرف علفکش 6 تا 8 برگی بود. نتایج همچنین نشان داد که اثر منابع نیتروژن و دز علفکش و نیز اثرمتقابل تیمارها بر عملکرد علوفه تر معنیدار بودند. نتایج مقایسه میانگین اثرمتقابل سطوح منابع تأمین نیتروژن و دُز علفکش بر عملکرد علوفه تر نشان داد که بیشترین عملکرد متعلق به تیمار وجین کامل در شرایط 50% کود دامی + 50% کود شیمیایی با میانگین 58230 کیلوگرم در هکتار بود که با تیمار 20 گرم ماده موثر در هکتار در همین شرایط کودی در یک گروه آماری مشترک قرار گرفت. نتایج همچنین نشان داد که در شرایط کودی 100% کود شیمیایی، با افزایش دُز مصرف علفکش نیکوسولفورون، عملکرد علوفه افزایش معنی داری نداشت. اما در شرایط کودی 50% کود دامی + 50% کود شیمیایی، با افزایش دُز مصرف، این مقدار کاهش یافت. بنابراین با استفاده از کود دامی میتوان تا حدود زیادی از مصرف بیرویه سموم علفکش جهت مبارزه با علفهای هرز مزارع ذرت علوفه ای جلوگیری نمود.
کلمات کلیدی: نیکوسولفورون، ذرت علوفهای، تاج خروس، کود دامی
مقدمه
اطلاعات موجود در زمینه تأمین مواد غذایی جهان نشان از وخامت روزافزون اوضاع دارد. حداقل 500 میلیوم نفر از جمعیت جهان از سوء تغذیه رنج میبرند و هر 5/2 سال جمعیت جهان حدود 200 میلیون نفر افزایش مییابد (امانلو، 1372). در این میان تقاضا برای منابع پروتئین دامی به سرعت در جهان در حال افزایش بوده و هر ساله به نیاز برای تولید بیشتر منابع پروتئین دامی افزوده میشود. گیاهان علوفه ای دارای نقش عمدهای در تغذیه دام بوده و جزء مهمترین گیاهان زراعی دنیا طبقه بندی میشوند. با این وجود در بیشتر کشورهای جهان تحقیق و پژوهش در ارتباط با تولید و بهبود خصوصیات کم و کیفی این گیاهان در مقایسه با سایر محصولات زراعی اندک است. در کشور ما نیز با توجه به کمبودمراتع غنی و فشار دام بر آنها بررسی و مطالعه پیرامون کشت این محصولات اهمیت ویژه ای دارد (میرلوحی و همکاران، 1379).
ذرت (Zeamays) گیاهی است یکساله، تک پایه و دگرگشن از خانواده گندمیان است که یکی از سه غله مهم جهان محسوب میشود. این گیاه پس از گندم و برنج حائز بالاترین سطح زیر کشت در میان غلات است و اهمیت اقتصادی آن بر همگان روشن است (Anonymous, 2002)، چرا که تمامی قسمتهای آن اعم از دانه، شاخه و برگ و حتی چوب بلال و کاکل آن مورد استفاده قرار میگیرد و در تغذیه انسان (25-20درصد)، تغذیه دامها و طیور (75-70درصد)، داروسازی و صنعت (5درصد) مصارف فراوانی دارد. این گیاه به علت قدمت و قدرت تطابق و سازگاری زیاد با آب و هوای مختلف در تمام دنیا گسترده شده است و با کوشش و همت متخصصان اصلاح نباتات،ارقامی مقاوم و سازگار با شرایط مختلف آب و هوایی تولید شده که بر این گستردگی کشت افزوده است، به طوری که در میان کشورهای تولید کننده ذرت شش کشور (آمریکا، چین، برزیل، مکزیک، فرانسه، آرژانتین) 75درصد تولید جهان را در اختیار دارند (Anonymous,2002). ذرت بومی ایران نبوده ولی به دلیل تطابق شرایط اکولوژیکی و اقلیمی مورد نیاز برای این گیاه با وضعیت آب و هوایی ایران قابلیت بسیار زیادی برای توسعه کشت آن وجود دارد (نورمحمدی و همکاران، 1380).
علف های هرز نه تنها مقدار نیتروژن قابل دسترس در محصول را کاهش می دهند بلکه رشد بسیاری از گونه های علف های هرز با سطح بالاتر نیتروژن می یابد (بلاک شاو، 2002). مدیریت کاربرد کود از نقطه نظر زمان، مکان، مقدار و نوع کود مصرفی می تواند ابزاری مهم در مدیریت تلفیقی علف های هرز باشد (بلاک شاو، 2002). علاوه بر این، نیتروژن خاک می تواند بر کارایی خاک می تواند بر کارایی علف کش نیز تأثیر بگذارد. بطور مثال، در مقادیر نیتروژن کم و بالای خاک، دُزی بالاتری از علف کش نیکوسولفورون، گلایفوسینات، میزوتریون و گلایفوسیت برای رسیدن به 50 درصد کاهش وزن خشک نیاز بود که این به نظر می رسد ناشی از تأثیر نیتروژن خاک بر مراحل فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی از قبیل جذب، انتقال و متابولیسم علف کش در علف هرز باشد (میتیلا و همکاران، 2008).
علف‎کش‎ها در بعضی شرایط با میزان‎های کمتر از میزان توصیه شدهنیز، می‎تواند به اندازه کافی کنترل‎کننده باشند (کودسک و استبیگ، 2003).تا کنون تلاش‎های زیادی در مورد بررسی تأثیر میزان‎های کاهش یافته علف‎کش بر روی کنترل علف‎های هرز در مزارع گیاهان زراعی انجام گرفته است.
محققان معتقدند که کاهش عملکرد گیاهان زراعی با استفاده از علف کش های ثبت شده ممکن است به علت استفاده غلط و غیر دقیق از جمله استفاده در زمان یا میزان نادرست علف کش باشد، چراکه معمولاً زمان مصرف خیلی از علف کش ها براساس حداقل و حداکثر تعداد برگ گیاه زراعی و علف هرز بیان شده است و همچنین با قی مانده بعضی از علف کش های پس رویشی در خاک ضرر چندانی ندارد، بنابراین کشاورزان غالباً مصرف این علف کش ها را به تأخیر انداخته و برای آن که اطمینان حاصل کنند که اغلب علف های هرز سبز شده اند، در آخرین فرصت و با مقادیر بیشتری از علف کش ها استفاده می کنند که این نوع مبارزه باعث افزایش هزینه و همچنین آلودگی محیط زیست می شود (سالزمن و رنر، 1992).
بنابراین هدف از اجرای این تحقیق تأثیر منابع تأمین نیتروژن بر میزان مصرف سم نیکوسولفورون در کنترل علفهای هرز ذرت علوفه ای بود.
فصل اول
کلیات
1-1- تاریخچه و پیدایش و خاستگاه ذرت
ذرت با نام علمی Zeamays یکی از محصولات گرمسیری و تنها گونه ای است که با صدها واریته گوناگون در جنس zea از طایفه Maydaea و از خانواده پوآسه قرار میگیرد و متعلق به گیاهان تک لپه می باشد. گیاه ذرت تنها علوفه ای است که در مکزیک و گواتمالا تکامل یافته است. این گیاه تا قبل از سال 1492 میلادی (سال کشف قاره آمریکا) در قاره آسیا، اروپا و آفریقا به عنوان یک گیاه زراعی شناخته شده نبود اما این گیاه را از قرن ها قبل در آمریکای مرکزی می شناختند و توسط مردم سرخپوست آمریکا کشت می شد و به همین سبب نام لاتین آن از یکی از طوایف سرخپوست به نام ماریسی ماهیگ گرفته شده است.
در سال 1492 دو اسپانیایی که توسط کریستف کلمب برای جستجو و اکتشاف به کوبا فرستاده شدند با این گیاه آشنا شدند که ساکنین بومی ار آرد آن از طریق آسیاب کردن دانه به عنوان غذا استفاده می کردند. کریستف کلمب این گیاه جدید را مایز نامید و اولین کسی بود که آن را از آمریکا به اروپا آورد و درقرن شانزدهم وارد آسیا گردید (تاجبخش، 1375).
سپس طی سالیان دراز بذر ذرت از طریق کشور پرتغال به آفریقا و جنوب اروپا تا هندوستان و چین برده شد. پس از ورود ذرت به جنوب و غرب اروپا (قرن 16 تا 19 میلادی) تا مدت ها تصور بر این بود که منشاء این گیاه کشورهای آسیایی است و به همین دلیل آن را گندم ترکی می نامیدند و عقیده داشتند که ذرت از آسیای صغیر یا مصر وارد اروپا شده است. در سال 1737 میلادی کارل لینه نام علمی آن را Zeamays L. قرار داد (کرم زاده، 1368 و کریمی، 1369).
مبدا ذرت تا حدودی ناشناخته است زیرا هیچ گیاه وحشی که ذرت میتوانست از آن به وجود آید، پیدا نشده است. این ابهام بیشتر به این علت می باشد که هیچ یک از ارقام شناخته شده ذرت نمی تواند بیش از دو یا سه نسل، جز در زراعت توسط انسان دوام آورد. دانه های آن که به بلال چسبیده و با غلافی پوشیده شده است فاقد هرگونه وسیله پراکندگی است. بدین ترتیب، خوشه بلالی که در یک نقطه به زمین می افتد فقط می تواند انبوهی از بوته های ذرت را به وجود آورد که به علت تراکم بسیار بوته ها قادر به تولید بذر زنده نیستند.
ولی در سال 1954 بارگون و همکاران گزارش دادند که گرده ذرت را در نمونه خاکی اطراف مکزیکوسیتی از عمق 70 متری، از لایه ای به قدمت 80000 سال بدست آورده اند، بنابر این گزارش، جد ذرت یک ذرت وحشی بوده و از دورگ گیری حاصل ا

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *