پایان نامه ها

منابع پایان نامه ارشد درمورد آبياري، اسيد، خشکي

خشکي به گلرنگ عملکرد روغن به شدت کاهش مي يابد ولي از طرفي با افزايش شدت تنش در سطوح بعدي افت عملکرد با شدت کمتري انجام مي گيرد. در تحقيقات ايشان عملکرد روغن تحت تأثير تنش خشکي کاهش يافت و در سطح احتمال يک درصد معني دار شد. در يک بررسي در رابطه با گلرنگ مشاهده شد که عملکرد روغن نسبت به تنش خشکي کاهش يافت و در سطح احتمال يک درصد معني دار گرديد (Esendal et al., 2008).
موسوي فر و همکاران (1388)، اظهار داشتند که بيشترين عملکرد روغن در تيمار آبياري کامل و کمترين مقدار آن در شرايط آبياري تا مرحله ي تکمه دهي حاصل شد. آن ها همچنين عنوان کردند که تيمار هاي آبياري کامل و قطع آبياري در مرحله ي دانه بندي از نظر درصد روغن تفاوت معني داري نداشتند و از نظر مقايسه ميانگين در يک گروه آماري قرار گرفتند، بنابر اين تفاوت مشاهده شده در عملکرد روغن بين اين دو سطح آبياري مربوط به کاهش عملکرد دانه در شرايط قطع آبياري در مرحله ي دانه بندي است. نتايج مطالعه ي Kafi and rostami (2008)، بر اين نکته تأکيد دارد که تغييرات عملکرد روغن مشابه تغيرات عملکرد دانه است و همبستگي زيادي با آن دارد. فراست (1389)، در پژوهشي اظهار داشت که عملکرد روغن تحت تأثير آبياري قرار گرفت و در سطح احتمال يک درصد معني دار شد به طوري که بيشترين و کمترين عملکرد روغن با ميانگين هاي 2/407 و 7/297 کيلوگرم در هکتار به ترتيب مربوط به تيمار هاي آبياري معادل 100 و 50 درصد نياز آبي گياه بدست آمد. در مطالعه ي نادري و همکاران (1384)، عملکرد روغن تحت تأثير تنش خشکي کاهش يافت و در سطح احتمال يک درصد معني دار شد. در يک بررسي در رابطه با گلرنگ مشاهده شد که عملکرد روغن نسبت به تنش خشکي کاهش يافت و در سطح احتمال يک درصد معني دار گرديد (Esendal et al., 2008).

2-1-27: اثر تنش خشکي بر درصد روغن:
درصد روغن دانه عبارت است از نسبت روغن موجود در دانه به کل وزن دانه که شامل پوست و فيبر نيز مي
شود. چون شرايط تنش باعث کاهش کل وزن دانه مي شود، بنابر اين درصد روغن دانه نيز کاهش زيادي ندارد (توکلي، 1381). به نظر مي رسد که اعمال تنش خشکي، طول دوره ي پر شدن دانه ها را کاهش مي دهد و فرصت بيشتري براي تجمع پروتئين در دانه را فراهم مي کند و در نتيجه درصد روغن را کاهش مي دهد. نادري درباغشاهي و همکاران (1386)، در پژوهشي عنوان کردند که ميزان روغن دانه تحت تأثير هيچکدام از تيمار هاي آزمايشي قرار نگرفت و ميزان روغن دانه با يک دامنه ي 72/27 تا 24/28 درصد بدون تفاوت معني داري همگي در يک گروه آماري قرار گرفتند. در مطالعه ي Rudra naik et al (2001)، تنش خشکي باعث کاهش ميزان روغن دانه ي ارقام گلرنگ گرديد ولي در مطالعه ي طاوسي (1386)، تنش خشکي تأثير معني داري بر ميزان روغن دانه ي ارقام گلرنگ بهاره نداشت. فراست (1389)، عنوان کرد که درصد روغن دانه تحت تأثير آبياري قرار گرفت و در سطح آماري يک درصد معني دار شد به طوري که بيشترين درصد روغن دانه با ميانگين 83/32 درصد در تيمار آبياري معادل 100 درصد نياز آبي گياه بدست آمد. ذاکري (1375) در بررسي خود بر روي ارقام بهاره ي گلرنگ در اصفهان گزارش نمود که متوسط درصد روغن ارقام مورد آزمايش بين 27/36 و 98/33 درصد بود. موسوي فر و همکاران (1388)، عنوان کردند درصد روغن دانه در تيمار هاي مختلف آبياري تفاوت معني داري داشت، به طوري که تيمار آبياري کامل و آبياري تا دانه بندي بيشترين درصد روغن را داشتند و ميزان روغن دانه در دامنه ي 21/24 تا 30/36 درصد قرار گرفت. بر اساس نتايج بدست آمده ار تحقيق کافي و رستمي (1386)، درصد روغن دانه در تيمار هاي آبياري اختلاف معني داري داشت و در هر دو سال اجراي آزمايش بيشترين درصد روغن مربوط به تيمار آبياري کامل بود که با دو تيمار ديگر اختلاف معني داري داشت.

2-1-28: اثر تنش خشکي بر پروتئين ها:
برخي از پروتئين ها در گياهان به صورت ويژه اي ساخته مي شوند. دهيدرين يکي از انواع پروتئين هايي است که به هنگام توليد هورمون ABA در گياه ساخته مي‌شود. در ارقام مقاوم به خشکي آفتابگردان مشخص شده است که تجمع دهيدرين در شرايط کمبود آب با مقاومت به خشکي و نيز سازگاري در برابر آن همراه است. در برگهاي ارقام مقاوم به خشکي آفتابگردان تجمع دهيدرين همراه با ايجاد مکانيسم هاي مقاومت به خشکي سبب حفظ فشار آماس سلول ها مي شود و اينگونه استنباط مي شود که دهيدرين مانع از دهيدراسيون مي شود (Lawlor, 1995).

2-1-29: اثر تنش خشکي بر چربي ها:
چربي ها بر خلاف پروتئين ها فراوانترين جزء تشکيل دهندهي غشاهاي سلولي گياه بوده و در محافظت از سلولهاي گياهي در شرايط محيطي مختلف و نيز استرس هاي محيطي نقش دارند. کمبود آب منجر به ايجاد تغييرات در ترکيب اسيدهاي چرب کلروپلاست مي شود. مهمترين اين تغييرات افزايش در ميزان اسيدهاي چرب که کمتر از 16 اتم کربن دارند مي باشد. فعاليت آنزيم هاي مؤثر بر متابوليسم چربيها در شرايط خشکي تغيير مي کند. دو مسير آنزيمي متفاوت براي شرح و توصيف دفاع از بافت ها و سلولهاي گياهي در شرايط تنش خشکي شناسايي شده است (Sherwin, 1998). در تنش هاي شديد ميزان چربي قطبي در برگ ها کاهش مي يابد. اين کاهش مربوط است به تغييرات در اجزاء گليکوليپيدها. در آفتابگردان پس از کمبود شديد آب يک کاهش در مقدار اسيد لينولنيک و اسيدهاي چرب غير اشباع و نيز آنتي اکسيدانتهاي ليپوليتيک رخ مي دهد. در تيلاکوئيدهاي ارقام مقاوم به خشکي گندم به هنگام مواجه شدن با کمبود آب يک افزايش در نسبت چربي به پروتئين رخ مي دهد در صورتيکه اين نسبت در ارقام حساس به خشکي بدون تغيير باقي مي ماند. در
هر دو گروه، کمبود آب باعث بروز تغيير در ساختار قرارگيري (ترکيب قرارگيري) چربيهاي قطبي و تيلاکوئيدي حاوي چربيهاي قطبي گرديد ولي سطح چربيهاي غير اشباع آنها تحت تأثير قرار نگرفت (Araus, 2002).

2-1-30: اثر تنش خشکي بر اولئيک اسيد:
در مورد تأثير رژيم آبياري (Flagella et al., 2002)، افزايش اولئيک و کاهش لينولئيک اسيد در شرايط بدون آبياري نسبت به شرايط آبياري کم آبي را گزارش کردند. در هنگام وقوع تنش کمبود آب در طول دوره ي پر شدن دانه در ارقام متداول و ارقام داراي اولئيک اسيد زياد، افزايش نسبت اولئيک اسيد به لينوائيک اسيد نسبت به شرايط آبياري مطلوب در جنوب ايتاليا (Flagel et al., 2002) و شمال اين کشور (Baldini et al., 2000). گزارش شد. (Salera and Baldini, 1998)، تيمار آبياري را بر محتواي اولئيک اسيد مؤثر ندانستند و (Unger, 1982)، همبستگي مثبتي را بين درصد اولئيک اسيد و آب مصرفي در طول دوره ي رويشي گزارش کردند. کريمي کاخکي و همکاران (1389)، عنوان کردند که اثر آبياري و رقم روي درصد اولئيک اسيد در سطح احتمال يک درصد معني دار بود. برخي محققان، افزايش اولئيک اسيد به ميزان 6/2 درصد را در شرايط بدون آبياري نسبت به شرايط آبياري کامل گزارش کردند (Flagela et al., 2002).

2-1-31: اثر تنش خشکي بر لينولئيک اسيد:
لينولئيک اسيد (اولين اسيد چرب از دسته ي امگا6) مهمترين اسيد چرب ضروري است که در اغلب روغن هاي گياهي موجود مي باشد. از بعد تغذيه اي مهمترين اسيد چرب غير اشباع، لينولئيک اسيد مي باشد به طوري که کمبود آن در رژيم غذايي باعث انسداد عروق و نهايتاً منجر به سکته ي قلبي خواهد شد. به علاوه اين اسيد چرب نقش مهمي در ترميم بافت هاي مجروح، سلامتي پوست، مکانيسم رشد و تکامل و توليد پروستا گلانوين دارد (Smith, 2005; Isabelle et al., 2008; Sebastian et al., 2006). کريمي کاخکي و همکاران (1389)، در پژوهشي عنوان کردند که درصد اسيد چرب لينولئيک اسيد تحت تأثير معني دار آبياري (01/0 P) قرار داشت. همچنين آن ها عنوان کردند که از نظر تأثير آبياري تنها بين تيمار کم آبياري در مراحل گل دهي و دانه بندي (1/48 درصد) با آبياري کامل (9/48 درصد) اختلاف معني داري وجود داشت و داراي درصد کمتري لينولئيک اسيد بود. (Flagla et al., 2002)، کاهش لينولئيک اسيد به ميزان 8/2 درصد را در شرايط بدون آبياري نسبت به شرايط آبياري کامل گزارش کردند. که نتايج آن ها با نتايج کريمي کاخکي و همکاران (1389) مطابقت داشت. (Flagla et al., 2002)، افزايش اولئيک اسيد و کاهش لينولئيک اسيد در شرايط کمبود آب را به تنش کمبود آب در مرحله ي دانه بندي در افزايش کيفيت روغن نسبت دادند. به گزارش مروتي و همکاران (1389)، مهمترين اسيد چرب تشکيل دهنده ي روغن گلرنگ در ارقام ايراني لينولئيک اسيد مي باشد. در مصالعه ي احمد زاده و همکاران (1388)، ميزان لينولئيک اسيد گلرنگ را بين 14/65 تا 11/80 درصد اعلام کردند. وراثت پذيري ميزان روغن گلرنگ به طور نسبي بالا است و اين صفت بيشتر توسط عوامل ژنتيکي کنترل مي شود (فروزان، 1378). گلرنگ از نظر ترکيب اسيد هاي چرب موجود در روغن آن نيز داراي تنوع ژنتيکي است (فروزان، 1378). روغن گلرنگ بالاترين مقدار لينولئيک اسيد را در ميان روغن هاي تجاري موجود دارد و از نظر ميزان غير اشباع بودن بين روغن سويا و روغن بزرک قرار دارد. روغن گلرنگ به دليل داشتن ميزان بالاي لينولئيک اسيد، انديس يدي بالا، رنگ زرد روشن و طعم مطبوع ويژه به عنوان روغن مرغوب به شمار رفته و به صورت روغن سالاد، روغن پخت و پز و نيز در تهيه ي مارگارين و مايونز قابل استفاده است (Kucuk and Arsalan, 2005; Smith, 2005). ميزان سطح زير کشت گلرنگ حدود 10 تا 11 هزار هکتار گزارش شده است که طبق برنامه ريزي انجام شده، ميزان کشت گلرنگ رو به افزايش بوده و پيش بيني مي شود در سال زراعي 88-87 به حدود 29 هزار هکتار در سطح کشور برسد (Anonymous, 2008).

فصل سوم
مواد و روش ها

3: مواد و روش ها:
3-1: خصوصيات جغرافيايي و اقليمي محل مورد آزمايش:
جدول 3-1 : جدول هواشناسي ايستگاه هواشناسي اراک درسال زراعي 1389
ماه
حداقل دماي مطلق
(سانتي گراد)
حداكثر دماي مطلق
(سانتي گراد)
متوسط دماي حداقل
(سانتي گراد)
متوسط دماي حداكثر
( سانتي گراد)
فروردين
-3
21
12/5
51/20
ارديبهشت
6
28
45/11
25
خرداد
8
36
94/12
39/33
تير
15
43
9/17
67/40
مرداد
18
44
11/22
5/39
شهريور
7
45
61/15
7/35
مهر
8
32
5/12
2/31
آبان
1
30
99/4
21
آذر
-1
20
9/1
6/17
دي
-5
15
1-
5/11
بهمن
-7
16
75/2
3/10
اسفند
-2
19
15/2
18
ايستگاه هواشناسي سينوپتيک اراک
اين تحقيق در مزرعه ي تحقيقاتي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اراک با طول و عرض جغرافيايي 34 درجه و 3 دقيقه عرض شمالي و 49 درجه و 48 دقيقه طول شرقي و ارتفاع از سطح دريا 1757 متر اجرا شد. اين منطقه تابستان هاي ملايم تا گرم و زمستان هاي سرد دارد. تغييرات درجه حرارت اين شهرستان بسيار بالا مي باشد به طوري که ساليان گذشته، حداقل مطلق درجه حرارت در سال 1386 به 40- درجه ي سانتي گراد و حداکثرمطلق سال 1365 به44+ درجه ي سانتي گراد هم رسيده است. زمستان آن طولاني و تابستان آن کوتاه است و معمولاً برودت هوا از آبان ماه شروع و گاهي تا ارديبهشت ماه ادامه مي يابد. خصوصيات اقليمي منطقه و فيزيکو شيميايي خاک به ترتيب در جداول(3-1) و (3-2) ذکر شده است.

جدول3-2. خصوصيات خاک مزرعهي مورد آزمايش
عمق (سانتي متر)
Depth (cm)
درصد اشباع (درص
د)
PS (%)
مواد خنثي شونده (درصد)
T.V.N (%)
هدايت الکتريکي (ميکروزيمنس بر سانتي متر)
EC (?s cm)
اسيديته گل اشباع
pH
کربن آلي (درصد)
O.C (%)
نيتروژن کل (درصد)
Total N (%)
فسفر قابل جذب
(پي. پي. ام)
Ava P (P.P.m)

پتاسيم قابل جذب
( پي. پي. ام)
Ava K (P.P.m)
شن (درصد)
Sand (%)
لاي (درصد)
Silt (%)
رس (درصد)
Clay (%)
بافت خاک
Soil texture
30-0
40
26
7/2
1/8
5/0
1/0
4/9
310
26
33
41
CL

3-2: طرح آزمايشي:
اين تحقيق بر اساس آزمايش اسپليت فاکتوريل در قالب طرح پايه ي بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار انجام شد. كرت هاي اصلي به تنش آبي در سه سطح I0=

متن کامل پایان نامه ها در 40y.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *