پایان نامه ها

گياهان، دارويي، مي، هاي، گياه، اين

تاثیر اسانس های مختلف بر روی دام ها بر اساس جیره های مختلف متفاوت می باشد. در تحقیقی بره های تغذیه شده با جیره بر پایه جو در مقایسه با جیره ی بر پایه ذرت تمایل به کاهش PH در شکمبه داشتند. که این متناسب با غلظت بالاتراسید های چرب فرار در بره های تغذیه شده با جیره بر اساس جو تغذیه شده بودند در مقایسه با بره هایی که با جیره بر پایه ذرت است..(Chaves et al; 2008) بر عکس بنجامین و همکاران گزارش کردند که PH و غلظت کل اسید های چرب فرار شکمبه در گاو های گوشتی تغذیه شده با جیره بر پایه ذرت به ترتیب پایین تر و بالاتر از تیمار تغذیه شده با جیره بر اساس جو بودند. که علت آن را احتمالا ناشی از بالاتر بودن ماده خشک مصرفی گاوهای تغذیه شده با جیره بر اساس ذرت بود.Beauchemin et al; 2005) (. چاوز و همکاران در سال 2008 گزارش کردند که نسبت مولار استات ، پروپیونات، والرات و بوتیرات در بره های در حال رشد تحت تاثیر نوع غله و اسانس کارواکرول و سینامالدئید قرار نگرفت. (Chaves et al; 2008). هدف این آزمایش بررسی تاثیراسانس مرزه بر پایه دوجیره دانه ذرت و دانه جو بر تخمیر شکمبه ،متابولیت های خونی و عملکرد بزغاله هاي ماده بومی آذربایجان غربی می باشد.

فصل دومبررسی منابع(بررسی ادبیات موضوع و پیشینه تحقیق)
2-1-تاريخچه و معرفي گياهان دارويي قدمت شناخت خواص دارويي گياهان، شايد خارج از حافظه تاريخ باشد. طبق برخي سنگ نوشته ها و شواهد ديگر، به نظر مي رسد مصريها و چينی ها در زمره ي نخستين اقوام بشري بوده باشند كه بيش از 27 قرن قبل از ميلاد مسيح، ازگياهان به عنوان دارو استفاده كرده و حتي برخي از گياهان را براي درمان دردها كشت داده اند. مردم يونان باستان با خواص دارويي برخي از گياهان به خوبيآشنا بودند.. بقراط حكيم ، ارسطو شاگرد وي و ديگران، براي استفاده از گياهان در درمان بيماري ها ارزش زيادي قابل بوده اند. يكي از شاگردان ارسطو بنام تئوفرات مكتب درمان با گياه را بنياد نهاد. پس از آن، ديوسكوريد در قرن اول ميلادي، مجموعه اي از 600 گياه دارويي با ذكر خواصي درماني هر يك را تهيه و به صورت كتابي درآورد كه اين كتاب بعدها سرآغاز بسياري از معاملات علمي در زمينه گياهان مذكور گرديد، به طوري كه مثلاً جالينوس پزشك معروف يوناني در كارهاي خود به كتاب ديوسكوريد استناد كرده است. در قرن هشتم تا دهم ميلادي، دانشمندان ايراني نظير ابوعلي سينا، محمد زكرياي رازي و ديگران به دانش درمان با گياه رونق زيادي دادند و گياهان بيشتري را در اين رابطه معرفي كردند و كتاب هاي معروفي چون قانون و الحاوي را به رشته تحرير درآوردند. پس از درمان با گياه همچنان ادامه يافت. در قرن سيزدهم، اين بيطار مطالعات فراواني در مورد خواص دارويي گياهان انجام داد و خصوصيات بيش از 1400 گياه دارويي را در كتابي يادآور شد. پيشرفت اروپاييان در استفاده ي دارويي از گياهان در قرن هفده و هجده ابعاد وسيعي يافت و از قرن نوزدهم كوششهايي همه جانبه براي استخراج مواد موثره از گياهان دارويي و تعيين معيارهاي معيني براي تجويز و مصرف آن ها شروع شد. كوششهاي آن زمان تا به امروز هم تداوم يافته و درحال حاضر نيز با سرعت هرچه بيشتردر حال پیشرفت است. اكنون با در دست داشتن نتايج آزمايش ها و تحقيقات، با اطمينان به تشريح و تفصيل علمي مزاياي موجود در مواد موثره گياهان دارويي در رابطه با انسان و حيوانات پرداخت. امروزه رفته رفته برتعداد اين گياهان افزوده گشته و جنبه هاي مختلف استفاده از آنها نيز گسترش يافته است. بايد دانست اگرچه برخي از گياهان در زمانهاي گذشته به عنوان گياهان دارويي مورد استفاده قرار مي گرفته اند ولي اكنون با توجه به بررسي هاي روز، به عنوان گياهان دارویی شناخته نشده و تقريباً كنار گذاشته اند. امروزه گياهان جديد زيادي جزءگياهان دارويي شناخته مي شوند و زمين هاي زراعي وسيعي نيز به كشت آنها اختصاص يافته است:در حقيقت چه گياهاني دارويي هستند؟ امروزه گياهاني به عنوان گياه دارويي شناخته مي شوند كه داراي صفات زير باشند:
– در پيكره اين گياهان مواد خاصي ساخته و ذخيره مي شود به نام مواد موثره، موادفعال كه اين مواد تأثير فيزيولوژيكي بر پيكر موجود زنده برجاي مي گذارد. اين گياهان براي مداواي برخي از بیماري ها مورد استفاده قرار مي گيرند. مواد فعال مذكور در طي يك سلسله فرآيندهاي ويژه و پيچيده ي بيوشيميايي، به مقدار بسيار كم، معمولاً كمتر از وزن خشك گياه ساخته مي شوند و به متابوليت هاي ثانوي نيز معروف هستند:
كاشت، داشت و برداشت گياهان دارويي، صرفاً به خاطر استفاده از مواد موثره آنها صورت مي گيرد.
ممكن است اندام خاصي چون ريشه، ساقه، برگ ها، گل و … حاوي مواد موثره مورد نظر باشد. از اين رو، نمي توان تمام اندام هاي گياه مربوط را منبع ماده ي دارويي مورد نظر دانست:
معمولاً از اندام هاي مورد نظر به صورت تازه استفاده نمي شود (و بهتر است نشود) يعني اندام هاي مورد نظر بايد تحت تأثير عمليات خاصي چون: تميز شدن، هواخوردن، خشك شدن، پالودگي و … قرار گيرند و پس از آن مورد استفاده واقع شوند.
گياهان دارويي حاوي مواد موثره، در مقايسه با عموم گياهان موردعمل در كشاورزي چون غلات و سبزي ها كه به طور عام مورد استفاده انسان، در موارد خاصي قابل استفاده اند (براي توليد آن ها سطوح زراعي نسبتاً محدودي نيز كفايت مي كند (اميدبيگي، 1386).
2-2-ترکیب های ثانویهترکیب ها با متابولیت های ثانویه ی موجود درگیاهان، ترکیب هایی هستند که نقش چندانی در فرآیندهای اصلی گیاه، مانند فتوسنتز و تنفس ندارند. این ترکیبات از متابولیت های اولیه، توسط مسیرهای خاصی به منظور اهدافی نظیر جذب حشرات گرده افشان، نقش تدافعی در برابر بیمارها، آفات و حیوانات چرا کننده ها، افزایش تحمل و سازگاری گیاه در برابر شرایط نامساعد محیطی (گرما، خشکی و …) افزایش توان رقابتی و غیره تولید می شوند تولید ترکیبهای ثانویه درگیاهان کمتر از یک درصد کربن حاصل از فتوسنتز را به خود اختصاص می دهد. اغلب این متابولیت ها در برخی از سلول ها (واکوئل) و بافت های گیاهی سنتز، ذخیره و در نهایت ترشح می شوند. از مهمترین ترکیب های ثانویه گیاهی می توان ساپونین ها، تانن ها و روغن های فرار را برشمرد (کامرا وهمکاران،2008، هارت وهمکاران، 2008، کالسامیگلا وهمکاران، 2007؛ والاس و همکاران، 2002)
2-3- تاریخچه کشف ترکیبات ثانویه گیاهان حدود 200 سال است که نقش مهم ترکیب های اولیه (کلروفیل، اسیدهای آمینه، هیدروکربن های ساده، لیپیدها، نوکلئوتیدها و غیره) در اعمال حیاتی گیاهان مانند تقسیم و رشد سلول ها، تنفس، انتقال، ذخیره وتولید مثل مشخص شده است.
برای اولین بار کاسل در سال 1891 میلادی به یک سری ترکیبات متفاوت در گیاهان پی برد (گونتر، 1948). در چند دهه اخیر پژوهشگری به نام سزپاک مطالعات متعددی در زمینه ی ترکیبات ثانویه انجام داد. ایشان در کتابی تحت عنوان شیمی گیاهی (فیتوشیمی) این مواد را ترکیب نهایی نام گذاری کرد. پس از آن با پیشرفت فناوری های جدید در زمینه ی تجزیه و جداسازی مواد شیمیایی مانند روش های کروماتوگرافی، اکثر محققان این ترکیبات آلی یا ملکول های درشت را که در اکثر گیاهان سنتزمی شوند، ترکیبات ثانویه (متابولیت های ثانویه) نامیدند. ترکیب های ثانویه برخلاف ترکیب های اولیه، نقش چندانی در فرآینده های اصلی گیاه ندارند. تنها کمتر از یک درصد کل کربن در سلول و بافت های گیاهی در مقایسه با ترکیب های اولیه، صرف سنتز و ذخیره ی ترکیبات ثانویه گیاهی می شود. البته این تصور که این مواد زاید و غیرمفید می باشند. کاملاً غلط است. برای سالیان دراز نقش این ترکیبات درگیاهان ناشناخته بود تا این که در اواخر دهه ی 1960 با پیشرفت فناوری های جدید در زمینه کشت بافت و کشت سلول نقش مهم ترکیبات ثانویه در فرآیندهای اکوفیزیولوژیکی گیاهان و اثرهای متقابل بین عوامل بوم شناسی و گیاهان به اثبات رسیده است. بنابراین کاربرد و فواید این ترکیب ها، نیازمند شناخت آن ها است که اغلب ترکیبات و ژن های مسئول بیوسنتز آنها ناشناخته مانده است. تاکنون تنها درحدود 20 تا 30 درصد از ترکیب های ثانویه که درحدود 10 هزار نوع برآورد شده اند از گونه های مختلف گیاهان جداسازی و شناسایی شده اند (کالسامیگلیا وهمکاران، 2007). از مهم ترین وظایف ترکیبات ثانویه که برای گیاه گزارش شده اند عبارتند از دریافت و ارسال پیامها بین گیاهان و سایرموجودات زنده، نظیر گیاهان رقیب، میکروب ها، علف خواران، گرده افشان ها، حیوان ها و یا پرندگان انتقال دهنده ی میوه و بذر و سازگاری گیاهان با شرایط محیطی است (عبدالله قاسمی، 1388). نتایج اکثر تحقیق ها نشان داده است که گیاهان درواکنش به عوامل بیماری زا (پاتوژن ها)، گیاه خواران و عوامل تنش زا، بر اثر پدیده هایی نظیر جهش های توارثی، انتخاب طبیعی و تغییرات تکاملی به نوعی سازگاری ودر نهایت تکامل دست یافته اند که می توانند با تولید ترکیب های ثانویه اقدام به دفع و حفاظت گیاه در برابر آن ها نمایند بنابراین می توان چنین بیان نمود که گیاهان دارای این نوع ترکیب ها، نسبت به سایرگیاهان از سازگاری بیشتر و بقای طولانی تری برخوردار هستند (عبداله قاسمی، 1388)، فرآیندهای تولید، انتقال و ذخیره ترکیبات ثانویه در گیاهان، نیاز به انرژی زیادی دارد. به عبارتی تولید این مواد برای گیاه، گران وهزینه برهستند. نتایج مطالعات نشان می دهد که گیاهان فاقد توانایی تولید فرآورده های ثانویه با وجود رشد بیشتر سازگاری کمتری نسبت به شرایط نامساعد گیاهان تولید کننده این ترکیب هادارند ، بنابراین میتوان چنین نتیجه گرفت که گیاه هرگز بیهوده این ترکیبات را تولید نمی کند بلکه آنها را برای منظور اهداف خاصی تولید، ذخیره و ترشح می کند. تنوع در تولید و نگهداری این ترکیبات ، اهمیت آن ها را هر چند که عمل آنها روشن نباشد، مشخص می سازد (گونتر، 1948).
2-4- انواع ترکیبات ثانویه2-4-1-ترکیب های ثانویه به 9 گروه مهم زیر تقسیم بندی می شوند:فنل ها- پلی فنل ها، تانن ها وفلا ونوئیدها- گلیکوزیدها- ترپن ها- تری ترپنوئیدها و ساپونین ها- روغن های فرار- روغن های غیرفرار- پلی ساکاریدها- آلکالوئیدها وترکیب های فعال خیلی مهم به دو گروه شیمیایی تقسیم بندی می شوند: ترپنوئیدها (منوترپنوئیدها و سسکویی ترپنوئیدها) و فنیل پروپانوئیدها این دو گروه از مواد جدید گوناگون حاصل از متابولیسم اولیه سرچشمه می گیرند واز مسیر متابولیکی جداگانه ای سنتز می شوند. تعداد ترپنوئیدها بسیار زیاد است و از متابولیت های ثانویه مشتق شده اند و در حدود 15000 ترکیب مختلف در حال حاضر در توان علمی توصیف شده است. این ترکیب ها از ساختار پایه پنج کربنه مشتق شده اند که واحد ایزوپرن نامیده می شود و طبقه بندی آنها بستگی به تعداد این واحدها در ساختار ترکیبات دارد. در بین ترپنوئیدها، مهمترین ترکیب عصاره های گیاهی در اکثر گیاهان متعلق به خانواده منوترپنوئیدها و سسکوی ترپنوئیدها است. فنیل پروپانوییدها از ترکیب های مهم عصاره های گیاهی محسوب نمی شود ولی در برخی از گیاهان وجود دارند . واژه فنیل پروپانویید ترکیبات سه کربنه (که با حلقه آروماتیک شش کربنه باند شده اند)، برمی گردد. فنیل پروپانوئیدها (شکل 1و2) از فنیل آلانین ها (یک اسید آمینه آروماتیک) مشتق می شوند که به وسیله مسیرمتابولیکی شیکیمات که تنها در میکروارگانیسم ها و گیاهان وجود دارد سنتز می شوند.
شکل1: مسیر متابولیکی بیوسنتزترکیبات فعال گیاهان
2-5- ماده موثره
به گروهی از مواد یا ترکیبهای ثانویه در گیاه که نقش موثری در بهبود، درمان، پیشگیری بیماری ها و در نهایت سلامت انسان و دام داشته باشد، ماده موثره گفته می شود. با استفاده از تکنیک های فیتوشیمیایی وحتی فناوری زیستی میتوان اقدام به تجزیه،جداسازی، شناسایی و استخارج این مواد از گیاه کرد:
2-6- اسانس یا ترکیب های آروماتیک یا روغن های فرار
اسانس یا ترکیب های معطر یکی از بزرگترین و مهمترین ترکیبات ثانویه در گیاهان دارویی، ادویه ای و به ویژه معطر هستند. به ترکیبات ثانویه که در برخی گیاهان به دلیل مسیرهای بیوشیمیایی خاص تولید می شوند و به صورت معطر، روغنی (روغن دوست)، غلیظ، فرار، آب گریز یا غیرمحلول در آب هستند مواد معطر یا اسانس یا روغن قرار3 می گویند (کالسامیگلیا و همکاران، 2007، گونتر، 1948). اسانس ها یا روغن های فرار ترکیب های بسیار پیچیده ای هستند که شامل مخلوطی از استرها، الکل ها، ترپن ها، آلدییدها و استن ها هستند. در علم شیمی مفهوم آروماتیک به معنی معطر است و هر ماده ای که در ساختار ملکولی خود، دارای حلقه بنزنی باشد مواد آروماتیک ودر غیر این صورت آلیفاتیک گویند.
مهمترین ترکیب های موجود در انواع اسانس ها یا روغن های فرار موجود در گیاهان دارویی ادویه ای و معطر را می توان به طور تیتروار بیان کرد.
ترپنو ییدها: منتول موجود در نعناع و تیمول مونوترپن ها است که در این گروه قرار دارد.
فنیل پروپانوییدها: ایوگنول میخک و آنتول رازیانه در این گروه قرار دارد.
2-7- هیدروکربن های موتوترپنی
الکل ها: دارای گروه هیدروکسیل همراه با ساختمان هیدروکربنی هستند مثلاً لینالول در این گروه قرار می گیرد که در آویشن وجود دارد و دارای خاصیت ضدباکتری (گرم مثبت و منفی) و ضدقارچی موثری است. همچنین منتول، ژنرانیول، سیترونلول وبورنئول هم در این گروه قرار می گیرد.
آلدئیدها که از این گروه می توان به ژرانیال، سیترونلال و سیترال اشاره کرد که دارای خاصیت آارم بخشی، میکروب کشی و ضدقارچی هستند.
2-8- فنل هاترپنوییدها و فنیل پروپانوییدها فعالیت آنتی میکروبی شان را با تأثیر بر غشای سلولی انجام می دهند. حداقل بخشی از فعالیت آنها به علت طبیعت هیدروفوبیک (آب گریزی) هیدروکربن های حلقوی آنها است که به آنها اجازه می دهد با نفوذ به غشای سلولی بین فضای لیپیدی دیواره سلولی باکتری تجم

متن کامل پایان نامه ها در 40y.ir

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *