No category

اولین زن مسافر فقط در سفر دور استرالیای خود، به انتهای راه رسید

ترا روآم، به انتهای اودیسه ی ۲۰٫۰۰۰ کیلومتری خود در استرالیا نزدیک می شه. 

در ماه می سال جاری، ترا روآم، پیاده روی طولانی خود به دور استرالیا رو به پایان می رسونه و به شهر بندری نیوکاسل می رسه. اون، این راه ۲۰٫۰۰۰ کیلومتری رو بدون همسفر و به شکل پیاده روی در بیابان های وسیع استرالیا پیمودهه و حالا به طرف شهری می رود که در اون متولد شده.

این پیاده روی از سال ۲۰۱۰ شروع شد که روآم از مریضی روانی و خودکشی ناتموم خود جون سالم به در برد و عزمشو جزم کرد تا به تنهایی به بیابان های دور افتاده ی استرالیا سفر کنه و از شهرهای کوچیک و بزرگ عبور کنه. حتی واسه مسافر مجرب و ورزیده ای مثل روآم (اون به مراکش و هندوستان هم سفرهای بسیاری کرده)، این سفر، سفری طولانی و رقابت برانگیز بوده.

روآم می گوید:

چند ماه پیاده روی در بیابان های استرالیا بدون هیچ همسفری، منو از دید فیزیکی و روانی بیشتر از هر کاری که تا حالا انجام داده ام به رقابت کشید. فرق زیادی بین «تنهایی و با خود بودن» و «تنهایی و بی کس بودن» هست؛ اما تنها وقتی مرز بین این دو محو می شه که شما، خسته باشین و دل تون واسه دوستان و خونواده تون تنگ شده باشه.

خانواده

استرالیا

تنهایی و بدون حضور یه تیم ساپورت، موقعیتی رقابت برانگیز واسه روآم بود. اینکه با چرخ دستی ساخته ی دست خودش سفر می کرد، باید واسه زنده موندن رژیم غذایی و مصرف مایعات خود رو مدیریت می کرد. در بیرون از محیط شهری که اون مجبوره چرخ دستی ۱۱۵ کیلوگرمی خود رو هل بده که بیشتر سنگینی اون به خاطر آب هاییه که حمل می کنه، دیگه جای زیادی واسه حمل وسایل لوکس و اضافی باقی نمی موند.

اون می گوید:

من هر روز در بین پیاده روی ۱۰ لیتر نوشیدنی به همراه الکترولیت در رطوبت و دمای نزدیک به ۴۰ درجه ی سانتیگراد می نوشم. هیچ آب اضافی واسه شستشو وجود نداره، حتی به اندازه ای که بتونم دندان ام رو مسواک بزنم.

با این که اون به دقت غذای خود رو جیره بندی می کنه، ولی هر محاسبه ی اشتباهی می تونه یافته های مرگباری واسه اون به همراه داشته باشه.

استرالیا

روآم، که تنها ۵۰۰ کیلومتر از راهش باقی مونده، عقیده داره که پیاده روی، دیدگاه متفاوتی نسبت به استرالیا به اون بخشیده:

پیاده روی، تموم تجربه های حسی هر چشم اندازی که از اون گذشته ام رو به من منتقل کرده. این کار، آگاهی کاملی از کشورم و درک عمیق تری از آدمایی که عزمشو جزم کرده ان در یکی از سخت ترین محیط های جهان زندگی کنن، به من بخشیده.

روآم، که از روبین دیویدسون (نویسنده کتاب خاطرات «مسیرها» که با یه شتر به استرالیا سفر کرد) الهام گرفته، تجربیات خود رو در وبلاگ خودش با بقیه به اشتراک می گذارد. اون، به جای این که بخواد سفر خود رو در نیوکاسل تموم کنه، به این فکر می کنه تا دور استرالیا گردش کنه.

اون با خنده می گوید:

این کار رو در جهت مخالف راه فعلی انجام میدم تا بتونم هر چیزی رو که در دور اول گذروندم ببینم و در بعضی از جای ها، از خط سیر اصلی خودم منحرف شوم و سفرهای کوچیک دیگری به نقاط دیگری که توجهم رو به خود جلب کرده ان، داشته باشم.

متن کامل پایان نامه ها در 40y.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *