فناوری‌های، کشاورزان، تحصیلات، نوآوری، فناوری‌ها، معنی‌داری

مهم برای این افزایش تولید، معرفی و به‌کارگیری فناوری‌های پیشرفته کشاورزی وسیستم‌های مدیریتی است.
رفتار پذیرش نوآوری‌ها تحت تأثیر عوامل و متغیرهای گوناگونی قرار دارد. اگرچه خلق و معرفی مستمر یک فناوری جدید به عنوان معیاری برای تمایز نظام کشاورزی مدرن و سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد، لیکن بسیاری از فناوری‌های جدید کشاورزی در عمل با موفقیت اندکی مواجه می‌شوند. یک فناوری جدید کشاورزی ممکن است دارای بازده بالا، هزینه پایین و سایر صفات مطلوب باشد، لیکن تغییر در فرایند تولید مستلزم پذیرش فناوری جدید است. پذیرندگان نوآوری باید بدانند به چه مقدار از آن نیاز دارند و چگونه باید آن را به شیوه درست به‌کارگیرند. اگر دانش کافی در مورد نوآوری کسب نشود، امکان رد یا عدم ادامه استفاده از آن وجود دارد. نتیجه مطالعاتی که اثر آموزش و تحصیلات را بر پذیرش فناوری‌های نوین مورد بررسی قرار می‌داد نشان داد که سطح تحصیلات بر نوگرایی افراد تأثیر معنی‌داری نداشته است و به‌جای آن آموزش‌های ترویجی با کشاورزان کوچک تأثیر معنی‌داری بر پذیرش داشته است (باقری و ملک محمدی، 1384).
از چالش‌های اصلی برای محققین کشاورزی در کشورهای درحال توسعه، فهم و درک چگونگی برخورداری از فناوری‌ها و نیز زمان مناسب استفاده از آن‌ها می‌باشد. به همین دلیل تعامل میان محققین کشاورزی و جامعه‌شناسان برای درک کامل فرایندهای اساسی پذیرش تکنولوژی از سوی کشاورزان ضروری به نظر می‌رسد. طی سال‌های متمادی محققین تلاش کرده‌اند تا پاسخ پرسش‌های مربوط به پذیرش تکنولوژی در میان کشاورزان را دریابند. امروزه پذیرش فناوری‌های کشاورزی به طور گسترده و از چهارجنبه ارزیابی اثرگذاری تحقیقات کشاورزی، برتری جایگاه تحقیق، ارزیابی نفوذ تکنولوژی‌های جدید و تشخیص و کاهش فشارها و موانع موجود در پذیرش فناوری مورد مطالعه قرار می‌گیرد (Doss, 2003).
تحقیقات نشان داده ‌است که علاوه بر متغیرهای اقتصادی، ویژگی‌های فنی و حرفه‌ای نیز کشاورزان نسبت به پذیرش نوآوری‌ها وتوسعه فعالیت‌های کشاورزی تأثیرگذارهستند (Ganpat et al.,1999).
وضعیت اقتصادی کشاورزان به عنوان یک عامل تأثیرگذار در پذیرش فناوری‌های مرتبط با تولید به کار می‌رود. علاوه براین، محققان فراهم نبودن بستر و شرایط اقتصادی لازم را به عنوان عامل مهم بازدارنده در فرایند پذیرش فناوری‌های نوین کشاورزی می‌دانند. ‌محققان نشان دادند که علاوه بر متغیرهای اقتصادی، ویژگی‌های فنی و حرفه‌ای نیز در نگرش کشاورزان نسبت به پذیرش نوآوری‌ها و توسعه کشت تأثیرگذار هستند. از طرف دیگر بررسی عوامل عوامل تأثیرگذار بر نگرش کشاورزان نسبت به توسعه کشت نشان داد که رابطه بین نگرش کشاورزان و میزان دانش فنی و میزان مشارکت آنان در فعالیت‌های آموزشی و ترویجی مثبت و معنی‌دار توصیف شده‌است.
نتایج مطالعه سازه‌های مؤثر بر پذیرش تکنولوژی‌های کشاورزی نشان‌دهنده وجود روابط مثبت میان تحصیلات رسمی و غیررسمی، مشارکت اجتماعی، عملکرد و دسترسی به منابع اطلاعاتی با پذیرش فناوری‌های نوین بوده است. این در حالی است که تعداد اعضای خانوار رابطه منفی با پذیرش نوآوری داشته است(Oladele, 2005).
بر اساس مطالعات صورت گرفته در بنگلادش سن، سطح تحصیلات رسمی، اندازه مزرعه، درآمد و میزان کاربرد و دسترسی به رسانه‌های ارتباط جمعی رابطه مثبت معنی‌داری با پذیرش فناوری‌ها داشته، کشاورزانی که شغل اصلی آنان کشاورزی بوده بیش از کشاورزاندارای مشاغل دیگر، پذیرای فناوری‌های جدید بوده‌اند (Alamgir Hossain et al. 1992).
2- 3- پیش‌نگاشته‌ها
نوغانداری در واقع یک فعالیت فشرده درآمدزا است که مبتنی بر درآمدزایی برپایه کشت و صنعت می‌باشد. سازمان‌های غیر دولتی به عنوان یکی از نهادهای مهم حمایتی صنعت ابریشم نقش مهمی در ایجاد انگیزه در میان روستاییان کم درآمد برای پذیرش فناوری‌های نوین نوغانداری ایفا می‌کنند. مطالعه صورتگرفته درمیان روستاییان یکی از ایالت‌های هند که جمعیت غالب پاسخ دهندگان میانسال و از میزان متوسطی از سطح سواد و معلومات برخوردار بودند، نشان داد که محدودیت‌های پذیرش فناوری از ناکافی بودن دانش، عدم دسترسی به فناوری‌ها و بالا بودن هزینه آن ناشی می‌گردد (Geetha, 2008).
بررسی‌ها نشان می‌دهد که نوغانداران هندی صرفاً فناوری‌های



قیمت: 11200 تومان

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *