برای، حشره، های، شته، حشرات، تیمار

ن و پریسلر (1992) بیان میکنند شواهد آزمایشگاهی حاکی از آن است که وزن موجود تحت آزمایش، دما، رطوبت محیط و ماده مورد تغذیه میتوانند در نتایج زیست سنجی تاثیر داشته باشند. زیست سنجی صحیح باید بر اساس طرح آزمایشی انجام گیرد. در این طرح چهارچوب آزمون زیست سنجی مشخص میگردد و چهار جنبه عمومی در کلیه طرحهای آزمایشی باید رعایت شود:
1- انتخاب تصادفی جمعیت: گروه هدف مورد استفاده در هر زیست سنجی باید قبل از شروع کار به دقت تعریف و شناخته شود مثلاً لاروهای سنین مشخص یک آفت. سپس نمونه های مورد آزمایش باید بصورت تصادفی از بین کلیه افراد موجود گروه هدف انتخاب گردد. اگر انتخاب تصادفی نباشد نتایج تنها برای آن بخش از جمعیت قابل تعمیم خواهد بود که آزمون روی آن انجام شده است.
2- دارا بودن تیمار شاهد: بدون وجود این تیمار نمی توان تاثیرات مشاهده شده را با اطمینان به آفتکش نسبت داد. اگر گروههای مورد آزمایش در معرض آفتکش قرار بگیرند که در آب حل شده است گروه شاهد باید با آب و یا هر حلال دیگر مورد استفاده در آزمایش تیمار گردد انتخاب این گروه نیز بصورت تصادفی صورت میگیرد.
3- وجود تکرار در آزمایش: هدف از تکرار، تصادفی کردن تاثیرات مربوط به شرایط غیرقابل کنترل آزمایشگاهی است به طوری که بتوان خطای آزمایش را تخمین زد. وجود تکرار برای تخمین دامنه ای که این عوامل میتواند در واکنش تغییر ایجاد نمایند ضروری است. تا زمانی که گروههای مختلف موجود با محلول سمی که تازه تهیه شده باشد در فواصل زمانی تیمار نشوند، نمیتوان آنرا تکرار محسوب نمود. با این وجود استفاده از محلول سمی تازه، معیار مناسبتری از زمان است و در صورت نیاز میتوان تکرارها را در فاصله زمانی کوتاه ولی با محلولهای سمی که مجدداً تهیه شده باشند انجام داد. این عمل موجب میگردد تا اشتباهات احتمالی در تهیه غلظت های مختلف محلول مورد نظر به حداقل برسد.
4- ترتیب تیمارها در تکرار: در هر دو جنبه نظری و عملی، ترتیب کاربرد غلظت های آفتکش باید از غلظت کم شروع و به غلظت های بیشتر ختم شود. در هنگام کاربرد بیش از یک ترکیب در آزمایش باید انتخاب ترکیب بر اساس تصادف باشد تا از تاثیرات احتمالی یک آفتکش بر آفتکش دیگر اجتناب گردد.
دوونشیر و رایس (1988) اظهار داشته اند از زیست سنجی عمدتاً به دو منظور استفاده می شود.
1- اندازه گیری توانایی نسبی حشره کشهای مختلف در یک جمعیت استاندارد که در زمان معرفی ترکیبات جدید انجام میگیرد.
2- در نظر گرفتن مقاومت حشره کش ها یا دیگر عوامل فیزیولوژیکی یا زیست محیطی اثرگذار برای تعیین پاسخ جمعیتهای مختلف حشره به حشره کش مورد نظر.
2-4-2- تکنیکهای زیست سنجی:دوونشیر و رایس (1988) اظهار داشته اند، تکنیکهای زیست سنجی دارای تنوع زیادی بوده و به طور کلی به سه دسته تقسیم بندی میشوند:
کاربرد مستقیم حشره کش (Direcrt application)
کاربرد غیرمستقیم (Indirect application)
تلفیقی از کاربرد مستقیم و غیرمستقیم
2-4-2-1- کاربرد مستقیمدر این نوع از زیست سنجی شته ها در معرض مستقیم حشره کش قرار میگیرند و بعد به ظرفی منتقل میشوند که هیچگونه تماس با ماده حشره کش نداشته باشد. چنین آزمون هایی سمیت ذاتی ماده شیمیایی را مورد سنجش قرار داده و از هرگونه عوارض رفتاری روی حشره جلوگیری مینماید (Devonshire and Rice, 1988).
الف- کاربرد موضعی (Topical application)
سودرودین (1973) و برانک (1974) برای کاربرد مقدار مشخص از یک حشره کش با غلظت معلوم از یک میکرو اپلیکاتور استفاده نمودند. در حال حاضر میکرو سرنگهای مجهز به میکرومتر موجود است که توسط فائو (1970) برای زیست سنجی شته ها مورد توجه قرار گرفته است. البته باید در نظر داشت که تکنیک کاربرد موضعی دارای تنوع بسیار زیادی است و به صورت گسترده استفاده میشود.
ب- غوطه ور کردن (Dipping)
در این روش شته ها در محلول آماده شده حشره کش فرو برده میشوند. این تکنیک توسط سازمان خواربار جهانی (FAO) بعنوان روشی استاندارد برای مشخص کردن و سنجش مقاومت حشره کشها برای شته ها توصیه می شود (Fao, 1979; Nanuen et al., 2008; Nanuen et al., 2003; Nanuen et al., 1996; Sadeghi et al., 2009). در تکنیک فروبری بکار رفته توسط پدرسن (1984) شته در محلول رقیقی از فرمولاسیون تجاری مایع حشره کش غوطه ور شده، سپس به کاغذهای صافی منتقل گردیده و نهایتاً به دیسکهای برگی انتقال داده میشود و 24 ساعت بعد تعداد مرگ و میر مورد ارزیابی قرار میگیرد. نائوئن و همکاران (2008) در آزمایش زیست سنجی اثر کشندگی حشره کش ایمیداکلوپراید را روی دو شته Aphis gossypii و Myzus persicae توسط دو روش غوطه ور کردن برگ و غوطه ور کردن شتهها در محلول سمی بررسی نمود نتایج آزمایش وی نشان میدهد که میزان LD50 از روش غوطهور نمودن شته به مراتب پایینتر از غوطهور نمودن برگ میباشد.
ج- سمپاشی (Sprying)
بر خلاف تکنیک فروبری، سم پاشی دقیق، تجهیزات نسبتاً پیچیدهای را لازم دارد. امروزه از برج سم پاش که وسیلهای برای پوشش یکنواخت روی یک سطح مفروض است بطور گستردهای برای ارزیابی سمیت شته کشها استفاده میشود (Muir, 1979; Workman etal., 2004). از این روش به گستردگی برای زیست سنجی کنهها نیز استفاده میشود (Ay, 2005; Kabir et al, 1997; Sokel et al., 2007).2-4-2-2- کاربرد غیرمستقیمدر این تکنیک شتهها، حشرهکش را از طریق تماس با یک سطح تیمار شده یا با تغذیه کردن و یا از طریق بخار جذب میکنند ( Devonshire and Rice, 1988). ولی در این صورت قراردادن شتهها روی برگهای تیمار شده ممکن است هر سه روش بکار رود. در این روش از دیسکهای برگی استفاده میشود که یا سم پاشی شده و یا توسط غوطه وری در محلول سمی تیمار شده اند. قبل از قرار دادن شته ها روی دیسکهای برگی سطح بایستی خشک شود. این تکنیک توسط فائو (1979) به عنوان یک روش جایگزین برای آزمون زیست سنجی به روش فروبری، برای آشکارسازی مقاومت به حشره کش ها توصیه میگردد. این تکنیک دارای تنوع زیادی میباشد. در یکی از این تکنیکها برگها از محصولات سمپاشی شده در مزرعه و حشرات از جمعیت استاندارد شده گرفته میشود. سپس شته ها روی دیسکهای برگی محبوس میگردند. ساویکی و رایس (1978) بیان میکند که با استفاده از این متد مشخص میشود که شته های زنده مانده مقاوم بوده یا در اثر سم پاشی ناکافی از بین نرفته اند.
2-4-2-3- ترکیب روشهای مستقیم و غیرمستقیماین روش به نزدیکترین وجه وضعیت مزرعه را تخمین میزند و احتمالاًَ بطور گسترده ای برای غربال کردن تجاری حشرهکشها از آن استفاده می شود (Devonshire and Rice,1988).
2-4-4- عوامل موثر بر دقت آزمایشهای زیست سنجیجهت انجام آزمایشهای زیست سنجی نکات مختلفی باید رعایت شود تا بتوان نتایج قابل اعتمادی را بدست آورد و از آن جمله طراحی دقیق از لحاظ تعداد نمونه های مورد آزمایش، انتخاب صحیح غلظت و تعداد آنها، انتخاب درست شاهد و تکرار مناسب مشخص نمودن عواملی که می توانند به عنوان متغیر مستقل مثل دز سم، وزن حشره، درجه حرارت، رطوبت نسبی و… و متغیرهای وابسته مثل عکس العمل حشره به شکل مرگ ومیر و غیره مطرح باشند. در بررسیها مشخص شده است که تعداد نمونه (Sample size) 120 عددی حداقل نیاز برای تخمین قابل قبول دزهای کشنده در یک آزمایش Dose – response میباشد. فاصله اطمینان (Confidence limits) در سطح 95 درصد به عنوان معیار برای بررسی دقت محاسبات مورد استفاده قرار گرفته است. برای افزایش دقت، تعداد نمونه برابر با 240 یا بیشتر مورد نیاز است. نتایج نشان دادهاست که افزایش تعداد نمونه از 480 تا 720 عدد دقت آزمایش را چندان افزایش نمی دهد لذا برای صرفه جویی در وقت و هزینه توصیه نمی شود. در این بررسی ها دقیق ترین LD50 زمانی بدست میآید که عکس العمل حشرات مورد مطالعه بین 25 تا 75 درصد بوده و یک یا دو غلظت برای مرگ ومیر زیر 10 درصد و غالب آنها بین 75 تا 95 درصد باشد. ایشان همچنین برای دزهای کشنده حداقل پنج غلظت را توصیه نمودهاند (Robertson and Presisler, 1992).
2-5- عصاره های گیاهیگیاهان دارویی، تنها تسکین دهنده آلام انسان نیستند بلکه به عنوان حشره کش نیز مورد استفاده قرار میگیرند و سابقه استفاده از مشتقات گیاهی یا به عبارتی حشره کشهای گیاهی به چند صد سال پیش در چین، مصر، یونان و هند باستان بر میگردد (یزدانی و همکاران، 1383).
رستگاری (1389) با بررسی اثر سمیت دز زیرکشنده عصاره های روناس و حنا روی شته Rhopalosiphum padi نشان دادند که طول عمر حشرات کامل در تیمارهای مختلف نسبت به تیمار شاهد به طور معنی داری کاهش مییابد. ساتو و همکاران (1991) با بررسی ریشه گیاه روناس به این نتیجه رسیدند که دو ماده 3-ایندول استیک اسید و انتراکوینون به مقدار زیادی در ریشه این گیاه وجود دارند. لازم به ذکر است که هر دو این مواد دارای خاصیت دورکنندگی حشرات می باشند. دیوایود و ماتور (2000) اثر عصاره استونی گیاه کلپوره را در بازدارندگی تخم پروانه پشت الماسی Plutella xylostella بررسی نمودند و درصد بازدارندگی تفریخ تخم توسط این عصاره را در غلظت 58 درصد گزارش کردند.
گیاهان از حدود 400 میلیون سال قبل تاکنون در حال تکامل و گسترش بر پهنه زمین هستند. گیاهان مکانسیم های مختلفی را جهت حفظ خود در مقابل دشمنان طبیعی در طی زمان به وجودآورده اند. از جمله آنها میتوان به موادی با خاصیت دورکنندهگی و حشرهکشی که طی فرایندهای پیچیده بیوشیمیایی در گیاهان ساخته میشود، اشاره کرد (Addor, 1995).
در حقیقت گیاهان در مسیر تکامل به یک سیستم دفاعی کارا در مقابل بیشتر حشرات دست یافتهاند، به طوری که برخی از گیاهان به یک منبع غنی از ترکیبات با خاصیت زیستکشی تبدیل شده اند. برای مثال میتوان به ترکیباتی با خاصیت سمی (Pavela, 2006)، ترکیباتی با اثرات ضد تغذیهای (Wheeler and Isman, 2001; Pavela, 2004)، ترکیبات محدود کننده رشد حشرات (Akhtar and Isman, 2004; Pavela, 2004b; Pavela, 2005)، ترکیبات ممانعت کننده از تخمگذاری حشرات (Dimock and Renwick,1991. Zhao et al; 1998) و ترکیبات تنظیم کننده باروری و تولید مثل حشرات (Pavela et al., 2005) اشاره نمود. خانواده های گیاهی خاص به ویژه خانواده های Maliaceae, Asteraceae, Lamiaceae, Annonaceae Canellaceae, Rutaceae, منابع استثنایی و قابل توجهی از حشرهکشهای گیاهی هستند (Pavela, 2007). با این حال امروزه در سرتاسر جهان تمایل برای پیدا کردن گیاهان جدید که دارای منابع غنی از حشره کشهای بیولوژیک هستند، افزایش یافتهاست. این اقدام گامی موثر در جهت حفظ و سلامت محیط زیست است. گرفتن عصاره و اسانس از تعداد بیشماری از گیاهان منفعت های زیادی را برای بشر دربر داشته است. در برنامه های مدیریت آفات اولویت نخستین حتی پیش از اقتصادی بودن هر فعالیت سالم نگه داشتن محیط زیست است. در نتیجه امروزه جامعه بشری با یک تضاد و دوگانگی مواجه شده است. از یک طرف احتیاج روز افزون بشر به مواد غذایی و از طرف دیگر استفاده از برخی از روشهای جاری مبارزه، از جمله مبارزه شیمیایی علیه آفات که مشکلات متعددی را برای انسان ایجاد نموده است (Schmidt and Streloke, 1994). متخصصین جهت یافتن راههای سالمتر و مطمئنتر به منظور مقابله با این معضل و به منظور امکان استفاده از ترکیبهای طبیعی، تحقیقات گستردهای را آغاز کردهاند. اگرچه تاکنون تاثیر نزدیک به هزار گیاه روی حشرات بررسی شده است ولی فقط تعداد اندکی از آنها به طور عملی مورد استفاده قرار گرفته اند (Golob etal., 1999). از مهمترین آنها می توان گیاه چریش Azariacha indica، گونههایی از گیاهان گل داوودی ((Chrysanthemum spp. و توتون Nicotiana spp.)) را نام برد که جزء موفقترین عوامل کنترل حشرات آفت محسوب میشوند.2-6- اثرات زیرکشندگی آفت کش هاپلوکا و همکاران دریافتند (1975) که زنبور Trichograma evanescens تیمار شده با متاسیستوکس، یک کاهش موقت در تخمریزی را نشان



قیمت: 11200 تومان

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *