آفات، که، کاهش، مدیریت، تلفیقی، یا

آفات (IPM)
مفهوم مدیریت تلفیقی آفات ابتدا در دهه 1970 در کشورهای در حال توسعه در پاسخ به اثرات منفی زیستمحیطی در ارتباط با استفاده نادرست یا بیش از حد آفتکشهای شیمیایی و نهادههای تولیدی و در جستجوی جایگزینهای مبارزه با آفات و در جهت کاهش استفاده از آفتکشها مطرح شد و گسترش یافت (Buhler and Morse, 1997).
در مدیریت تلفیقی آفات بر تولید محصول سالم با حداقل آسیب به کشت بوم زراعی و بهرهگیری از راهکارهای طبیعی مبارزه با آفات تاکید میشود». در واقع اهداف مدیریت تلفیقیآفات کاهش استفاده از آفتکشها و در عین حال امنیت مواد غذایی، حفاظت از محیط زیست و تضمین سلامت کشاورزان، خانوادههایشان و مصرفکنندگان است (Palis, 2006).
در آیین نامه بینالمللی توزیع و مصرف سموم شیمیایی (2002)، مدیریت تلفیقی آفات چنین تعریف شده است: «مدیریت تلفیقی آفات (IPM) عبارت است از بررسی تمامی فنون موجود برای مهار آفات و تلفیق اقدامات مناسب به منظور جلوگیری از رشد جمعیت آفات و نگهداشتن میزان مصرف سموم شیمایی در حدی که توجیه اقتصادی داشته باشد و خطرات آن برسلامتی انسان و محیط زیست به کمترین حد برسد و یا کاهش یابد.
2-4-1- مزایای مدیریت تلفیقی آفات
مدیریت تلفیقی آفات یکی از عناصر و اجزای توسعه کشاورزی پایدار میباشد که از رسالتهای اولیه آن کمک به کشاورزان جهت تولید محصولات مفید و با کیفیت از طریق بکارگیری رویکردهای دقیق اقتصادی و زیستمحیطی است. در حقیقت میتوان گفت مدیریت تلفیقی آفات یکی از فنآوریهایی است که برای کاهش استفاده از آفتکشهایی که موجب خسارت به محیطزیست و به خطر انداختن سلامت انسان میشود بکار گرفته شده است تا توسط آن بتوان محصولات را به سمت پایداری بیشتر سوق داد (Pingali and Rogers, 1995). به زعم عمادی (1384) مدیریت تلفیقی آفات فراتر از یک بسته فنآوری همانند رهیافتی برای توسعه پایدار کشاورزی عمل میکند و رویکردی چندجانبه است. از لحاظ اقتصادی در پی بهبود عملکرد و سود، کاهش هزینه و بهبود مدیریت واحد بهرهبرداری است. از لحاظ اکولوژیکی در پی کاهش مصرف سموم و آفتکشهای شیمیایی، بهرهگیری از دشمنان طبیعی آفات جهت حفظ توازن و تنوع گونههای زنده است و از لحاظ اجتماعی نیز در پی سازماندهی کشاورزان در گروههای همیار، ایجاد شبکه، توسعه مهارتهای فنی، ارتباطی، ارتقای دانش فنآوری کشاورزان با کمک آموزش تجربی و تسهیلگری، حفظ بهداشت و سلامت جامعه، تسهیل امنیت و سلامت غذایی و غیره است.
با توجه به این که کشاورزان علاقمند هستند تا هزینههای تولید را کاهش دهند، مدیریت تلفیقی آفات این فرصت را برای کشاورزان فراهم میکند تا بتوانند هرچه بهتر در این راستا تولید محصولات را اقتصادیتر کنند. مورد دیگری که کشاورزان را به کاهش مصرف سموم شیمیایی وادار میکند، محدودیتهای مربوط به باقیمانده سموم شیمیایی آفتکش در محصولات صادراتی است (حیدری، 1385).
2-4-2- عملیات مدیریت تلفیقی آفات
روشهایی که در مدیریت تلفیقی آفات مورد استفاده قرار میگیرد به روشهای زراعی، فیزیکی، مکانیکی، بیولوژیکی، فرمونی، هورمونی، ژنتیکی و روشهای شیمیایی به شرح زیر تقسیم میشود.
2-4-2-1- روشهای کنترل زراعی
شامل مجموعهای از عملیات زراعی و مدیریت مزرعه است که موجب کاهش خسارت عوامل خسارتزا میگردد. به عنوان مثال تنظیم تاریخ کاشت با توجه به بیولوژی آفات، کاهش خسارت آنرا امکانپذیر میسازد. مثلاً در شرایط اصفهان، ذرتهای کاشته شده در نیمه دوم خرداد و دیرتر از آن، از خسارت زنجرکها و تعدادی از ویروسها که توسط این زنجرکها منتقل میشوند، در امان میمانند (جلالی، 1385).
چنانچه از الگوی سالانه تحولات آفات اطلاعاتی وجود داشته باشد میتوان با تنظیم تاریخ کاشت، دوره استقرار گیاه را طوری تنظیم کرد که در آن دوره جمعیت آفات کم باشد. همچنین، با برداشت زودتر و یا با استفاده از ارقام زودرس تا حدی خسارت آفت را کاهش داد (کوچکی و خلقانی، 1377). و سایر روشهای کنترل زراعی میتوان، شخم زدن، یخآب زمستانه، رعایت تناوب زراعی، آبیاری مناسب، کوددهی مناسب و هرس شاخههای آلوده را نام برد.
2-4-2-2- روشهای کنترل بیولوژیک
مبارزه بیولوژیکی پدیدهای است طبیعی ناشی از کنش متقابل اجزای زنده یک زیستبوم در تنظیم جمعیت. با توجه به این مساله کنترل بیولوژیکی همه عوامل مرگ و میر را در برمیگیرد که خود شامل رقابت بین گونههای همسان یا متفاوت، تاثیر میزبانهای مدافع یا مقاوم و نتایج مستقیم یا غیر مستقیم حمله موجودات وابسته به سطوح بالاتر غذایی است. کنترل بیولوژیکی کاربردی غالباً مستلزم حفظ منابعطبیعی و تکثیر انواع بخصوص موجودات به منظور تنظیم جمعیت گونههای نامطلوب و در نتیجه جلوگیری یا کاهش اثرات منفی آنها است (قهاری، 1379).
بطور کلی، کنترل بیولوژیک عبارت از بکارگیری موجودات زنده جهت کاهش جمعیت آفات است. انگلها، پارازیتوئیدها، عوامل بیماریزا و شکارگرها از جمله موجوداتی هستند که در این روش مورد استفاده قرار میگیرند. در این روش کنترل از این عوامل مفید که بطور طبیعی در محیط یا بر روی محصول وجود دارند حمایت و حفاظت شده و یا پس از تکثیر و پرورش، بطور مصنوعی در محیط موردنظر رهاسازی میشوند تا با شکار، انگلی کردن و یا ایجاد بیماری در آفت، باعث تضعیف یا مرگ آنها شوند (راثیپور، 1377).
2-4-2-3- روشهای کنترل فیزیکی
مبارزه فیزیکی، عبارت است از استفاده از سرما (نگهداری محصولات تولیدی در سردخانه و انبارهای سرد و نیز یخ آب زمستانه)، گرما (ضدعفونی بذور بعضی از گیاهان برای کنترل عوامل بیمارگر، ضدعفونی غدهها و پیازها با هوای گرم و خشک)، تشعشع، رطوبت و خشکی (در بسیاری از مواد افزایش رطوبت نسبی موجب کاهش خسارت آفاتی مانند کنههای نباتی میگردد. از سوی دیگر، کاهش رطوبت نسبی در گلخانهها موجب کاهش مقدار زیادی از بیماریهای گیاهی میگردد) برای کنترل آفات است.
2-4-2-4- روشهای کنترل مکانیکی
شامل استفاده از ابزار و ادوات، پلاستیک، توری و غیره برای کنترل عوامل خسارتزا میباشد (راثیپور، 1377).
2-4-2-5- روشهای کنترل شیمیایی
در مدیریت تلفیقی آفات استفاده از سموم مجاز به عنوان آخرین راهبرد اجرایی با درنظر گرفتن حداقل اثرات سوء برای محیطزیست و دشمنان طبیعی آفات محسوب شده که در آن سعی میشود تا با تلفیق پدیدههای طبیعی و استفاده از آنها در کشاورزی، از مصرف نهادههای خارجی مانند سموم و کودهای شیمیایی تا حد امکان جلوگیری شود و شرایط مناسب برای سلامت بشر و محیط زیست فراهم گردد (سلیمانی و امیری لاریجانی، 1383).
در شرایطی که تراکم جمعیت آفت افزایش مییابد و با روشهای دیگر مبارزه کنترل آن میسر نباشد، استفاده از ترکیبات معدنی و یا ترکیبات آلیمجاز میباشد. ذکر این نکته ضروری است که این دسته از سموم بایستی حداقل خطر را برای جانوران، بخصوص پستانداران و حشرات مفید، داشته باشند و کمترین آسیب ممکن را به محیط زیست وارد نماید و سریعاً تجزیه شده و در طبیعت تجمع پیدا نکند (راثیپور، 1377).
با جمعبندی از آنچه بیان گردید، ذکر این نکته شایان اهمیت است که مدیریت تلفیقی آفات یک رهیافت اکولوژیکی برای مدیریت آفات است که روشهای زراعی، فیزیکی، مکانیکی، بیولوژیکی، فرمونی، هورمونی، ژنتیکی و روشهای شیمیایی را به نوعی ترکیب میسازد که هزینه اقتصادی، خطرات بهداشتی و زیست محیطی کمتری به دنبال داشته باشد.
2-4-3- ویژگیهای مگس زیتون (Bactrocera oleae)
شکل شناسی
حشره بالغ مگسی است که دارای چهار تا پنج میلی متر طول، سر به رنگ زرد مایل به قرمز که در قسمت صورت کمرنگتر است. در قسمت بالای شاخک دو لکه سیاه رنگ دیده میشود. سینه برنگ زرد مایل به قرمز با پشت سیاه رنگ است که توسط چهار نوار خاکستری احاطه می شوند. تخمها



قیمت: 11200 تومان

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *