پایان نامه ها

آفات، كه، كاهش، مديريت، تلفيقي، يا

آفات (IPM)
مفهوم مديريت تلفيقي آفات ابتدا در دهه 1970 در كشورهاي در حال توسعه در پاسخ به اثرات منفي زيستمحيطي در ارتباط با استفاده نادرست يا بيش از حد آفتكشهاي شيميايي و نهادههاي توليدي و در جستجوي جایگزینهای مبارزه با آفات و در جهت كاهش استفاده از آفتكشها مطرح شد و گسترش يافت (Buhler and Morse, 1997).
در مديريت تلفيقي آفات بر توليد محصول سالم با حداقل آسيب به كشت بوم زراعي و بهرهگيري از راهكارهاي طبيعي مبارزه با آفات تاكيد ميشود». در واقع اهداف مديريت تلفيقيآفات كاهش استفاده از آفتكشها و در عين حال امنيت مواد غذايي، حفاظت از محيط زيست و تضمين سلامت كشاورزان، خانوادههايشان و مصرفكنندگان است (Palis, 2006).
در آيين نامه بینالمللی توزيع و مصرف سموم شيميايي (2002)، مديريت تلفيقي آفات چنين تعريف شده است: «مدیریت تلفيقي آفات (IPM) عبارت است از بررسي تمامي فنون موجود براي مهار آفات و تلفيق اقدامات مناسب به منظور جلوگيري از رشد جمعيت آفات و نگهداشتن ميزان مصرف سموم شيمايي در حدي كه توجيه اقتصادي داشته باشد و خطرات آن برسلامتي انسان و محيط زيست به كمترين حد برسد و يا كاهش يابد.
2-4-1- مزاياي مديريت تلفيقي آفات
مديريت تلفيقي آفات يكي از عناصر و اجزاي توسعه كشاورزي پايدار ميباشد كه از رسالتهاي اوليه آن كمك به كشاورزان جهت توليد محصولات مفيد و با كيفيت از طريق بكارگيري رويكردهاي دقيق اقتصادي و زيستمحيطي است. در حقيقت ميتوان گفت مديريت تلفيقي آفات يكي از فنآوريهايي است كه براي كاهش استفاده از آفتكشهايي كه موجب خسارت به محيطزيست و به خطر انداختن سلامت انسان ميشود بكار گرفته شده است تا توسط آن بتوان محصولات را به سمت پايداري بيشتر سوق داد (Pingali and Rogers, 1995). به زعم عمادی (1384) مديريت تلفيقي آفات فراتر از يك بسته فنآوري همانند رهيافتي براي توسعه پايدار كشاورزي عمل ميكند و رويكردي چندجانبه است. از لحاظ اقتصادي در پي بهبود عملكرد و سود، كاهش هزينه و بهبود مديريت واحد بهرهبرداري است. از لحاظ اكولوژيكي در پي كاهش مصرف سموم و آفتكشهاي شيميايي، بهرهگيري از دشمنان طبيعي آفات جهت حفظ توازن و تنوع گونههاي زنده است و از لحاظ اجتماعي نيز در پي سازماندهي كشاورزان در گروههاي هميار، ايجاد شبكه، توسعه مهارتهاي فني، ارتباطي، ارتقاي دانش فنآوري كشاورزان با كمك آموزش تجربي و تسهيلگري، حفظ بهداشت و سلامت جامعه، تسهيل امنيت و سلامت غذايي و غيره است.
با توجه به اين كه كشاورزان علاقمند هستند تا هزينههاي توليد را كاهش دهند، مديريت تلفيقي آفات اين فرصت را براي كشاورزان فراهم ميكند تا بتوانند هرچه بهتر در اين راستا توليد محصولات را اقتصادیتر كنند. مورد ديگري كه كشاورزان را به كاهش مصرف سموم شيميايي وادار ميكند، محدوديتهاي مربوط به باقيمانده سموم شيميايي آفتكش در محصولات صادراتي است (حيدري، 1385).
2-4-2- عمليات مديريت تلفيقي آفات
روشهايي كه در مديريت تلفيقي آفات مورد استفاده قرار ميگيرد به روشهاي زراعي، فيزيكي، مكانيكي، بيولوژيكي، فرمونی، هورمونی، ژنتیکی و روشهاي شيميايي به شرح زير تقسيم ميشود.
2-4-2-1- روشهاي کنترل زراعي
شامل مجموعهاي از عمليات زراعي و مديريت مزرعه است كه موجب كاهش خسارت عوامل خسارتزا ميگردد. به عنوان مثال تنظيم تاريخ كاشت با توجه به بيولوژي آفات، كاهش خسارت آنرا امكانپذير ميسازد. مثلاً در شرايط اصفهان، ذرتهاي كاشته شده در نيمه دوم خرداد و ديرتر از آن، از خسارت زنجركها و تعدادي از ويروسها كه توسط اين زنجركها منتقل ميشوند، در امان ميمانند (جلالی، 1385).
چنانچه از الگوي سالانه تحولات آفات اطلاعاتي وجود داشته باشد ميتوان با تنظيم تاريخ كاشت، دوره استقرار گياه را طوري تنظيم كرد كه در آن دوره جمعيت آفات كم باشد. همچنين، با برداشت زودتر و يا با استفاده از ارقام زودرس تا حدي خسارت آفت را كاهش داد (کوچکی و خلقانی، 1377). و سایر روشهای کنترل زراعی میتوان، شخم زدن، یخآب زمستانه، رعایت تناوب زراعی، آبیاری مناسب، کوددهی مناسب و هرس شاخههای آلوده را نام برد.
2-4-2-2- روشهاي کنترل بيولوژيك
مبارزه بيولوژيكي پديدهاي است طبيعي ناشي از كنش متقابل اجزاي زنده يك زيستبوم در تنظيم جمعيت. با توجه به اين مساله كنترل بيولوژيكي همه عوامل مرگ و مير را در برمیگیرد كه خود شامل رقابت بين گونههاي همسان يا متفاوت، تاثير ميزبانهاي مدافع يا مقاوم و نتايج مستقيم يا غير مستقيم حمله موجودات وابسته به سطوح بالاتر غذايي است. كنترل بيولوژيكي كاربردي غالباً مستلزم حفظ منابعطبيعي و تكثير انواع بخصوص موجودات به منظور تنظيم جمعيت گونههاي نامطلوب و در نتيجه جلوگيري يا كاهش اثرات منفي آنها است (قهاری، 1379).
بطور كلي، كنترل بيولوژيك عبارت از بكارگيري موجودات زنده جهت كاهش جمعيت آفات است. انگلها، پارازیتوئیدها، عوامل بیماریزا و شکارگرها از جمله موجوداتي هستند كه در اين روش مورد استفاده قرار ميگيرند. در اين روش كنترل از اين عوامل مفيد كه بطور طبيعي در محيط يا بر روي محصول وجود دارند حمايت و حفاظت شده و يا پس از تكثير و پرورش، بطور مصنوعي در محيط موردنظر رهاسازي ميشوند تا با شكار، انگلي كردن و يا ايجاد بيماري در آفت، باعث تضعيف يا مرگ آنها شوند (راثیپور، 1377).
2-4-2-3- روشهای کنترل فيزيكي
مبارزه فیزیکی، عبارت است از استفاده از سرما (نگهداري محصولات توليدي در سردخانه و انبارهاي سرد و نيز يخ آب زمستانه)، گرما (ضدعفوني بذور بعضي از گياهان براي كنترل عوامل بيمارگر، ضدعفوني غدهها و پيازها با هواي گرم و خشك)، تشعشع، رطوبت و خشكي (در بسياري از مواد افزايش رطوبت نسبي موجب كاهش خسارت آفاتي مانند كنههاي نباتي ميگردد. از سوي ديگر، كاهش رطوبت نسبي در گلخانهها موجب كاهش مقدار زيادي از بيماريهاي گياهي ميگردد) براي كنترل آفات است.
2-4-2-4- روشهای کنترل مكانيكي
شامل استفاده از ابزار و ادوات، پلاستيك، توري و غيره براي كنترل عوامل خسارتزا ميباشد (راثیپور، 1377).
2-4-2-5- روشهاي کنترل شيميايي
در مديريت تلفيقي آفات استفاده از سموم مجاز به عنوان آخرين راهبرد اجرايي با درنظر گرفتن حداقل اثرات سوء براي محيطزيست و دشمنان طبيعي آفات محسوب شده كه در آن سعي ميشود تا با تلفيق پديدههاي طبيعي و استفاده از آنها در كشاورزي، از مصرف نهادههاي خارجي مانند سموم و كودهاي شيميايي تا حد امكان جلوگيري شود و شرايط مناسب براي سلامت بشر و محيط زيست فراهم گردد (سليماني و اميري لاريجاني، 1383).
در شرايطي كه تراکم جمعیت آفت افزایش مییابد و با روشهاي ديگر مبارزه كنترل آن ميسر نباشد، استفاده از تركيبات معدني و يا تركيبات آليمجاز ميباشد. ذكر اين نكته ضروري است كه اين دسته از سموم بايستي حداقل خطر را براي جانوران، بخصوص پستانداران و حشرات مفيد، داشته باشند و كمترين آسيب ممكن را به محيط زيست وارد نمايد و سريعاً تجزيه شده و در طبيعت تجمع پيدا نكند (راثیپور، 1377).
با جمعبندي از آنچه بيان گرديد، ذكر اين نكته شايان اهميت است كه مديريت تلفيقي آفات يك رهيافت اكولوژيكي براي مديريت آفات است که روشهاي زراعي، فيزيكي، مكانيكي، بيولوژيكي، فرمونی، هورمونی، ژنتیکی و روشهاي شيميايي را به نوعي تركيب ميسازد كه هزينه اقتصادي، خطرات بهداشتي و زيست محيطي كمتري به دنبال داشته باشد.
2-4-3- ویژگیهای مگس زیتون (Bactrocera oleae)
شكل شناسي
حشره بالغ مگسی است که دارای چهار تا پنج ميلي متر طول، سر به رنگ زرد مايل به قرمز كه در قسمت صورت كمرنگتر است. در قسمت بالاي شاخك دو لكه سياه رنگ ديده ميشود. سينه برنگ زرد مايل به قرمز با پشت سياه رنگ است كه توسط چهار نوار خاكستري احاطه مي شوند. تخمها



قیمت: 11200 تومان

متن کامل پایان نامه ها در 40y.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *