al.,، بازدهی، این، آمیزش، کشتار، گوشت

مجموعه IV زنجیره نمونههای گوشت پیش از کشتار و پس از کشتار با aFCR…………………………………………………………………………………………………………………………………………..60
نگاره 4-16: همبستگی فعالیت آنزیمی مجموعه V زنجیره تنفسی نمونههای گوشت پیش از کشتار و پس از کشتار با RFI…………………………………………………………………………………………………………………………………………..61
نگاره 4- 17: همبستگی فعالیت آنزیمی مجموعه Vزنجیره تنفسی نمونههای گوشت پیش از کشتار و پس از کشتار با FCR………………………………………………………………………………………………………………………………….61
نگاره 4- 18: همبستگی فعالیت آنزیمی مجموعه V زنجیره تنفسی نمونههای گوشت پیش از کشتار و پس از کشتار با aFCR……………………………………………………………………………………………………………………………… 62
فهرست کوتاه واژگان
نام به فارسی نام به انگلیسی کوتاه واژگان
میانگین افزایش وزن روزانه Average daily gain ADG
نسبت تبدیل خوراک تصحیح شده Adjust feed conversion ratio aFCR
آدنوزین ترای‌فسفات Adenosine triphosphate ATP
آلبومین سرم گاوی Bovine serum albumin BSA
افزایش وزن بدن Body weight gain BWG
درصد کلسیم Calcium % Ca%
درصد پروتین خام Crude protein % CP%
2و6 دای کلروفنول ایندوفنول Dichlorophenol indophenol DCPIP
خوراک مصرفی روزانه Daily feed intake DFI
ماده خشک مصرفی Dry matter intake DMI
دیوکسی ریبونوکلییک اسید Deoxyribonucleic acid DNA
زنجیره انتقال الکترون Electron transport chain ETC
فلاوین‌آدنین دی‌نوکلیوتاید Flavin adenine dinucleotide FADH2
نسبت تبدیل خوراک Feed conversion ratio FCR
بازدهی خوراک Feed efficiency FE
خوراک مصرفی Feed intake FI
نام به فارسی نام به انگلیسی کوتاه واژگان
نسبت رشد به خوراک مصرفی Gain: Feed G:F
هورمون رشد انسولین مانند 1 Insulin-like growth factor 1 IGF-1
نسبت کلیبر Kleiber Ratio KR
وزن زنده Liveweight LWT
وزن متابولیکی بدن Metabolic body weight MBW
میانگین جرم هموگلوبین
انرژی متابولیزمی Mean corpuscular hemoglobin MCH
Metabolizable energy ME
دیوکسیریبو نوکلیکاسید میتوکندریایی Mitochondrial deoxyribonucleic acid mtDNA
وزن متابولیکی Metabolic weight MW
نیکوتین آمید آدنین دی نوکلیوتاید Nicoti–e adenine dinucleotide NADH
درصد فسفر Phosphorus % P %
بازده جزیی رشد Partial efficiency of growth PEG
فنازین متوسولفات Phenazine methosulfate PMS
نرخ کنترل تنفس Respiratory control ratio RCR
پسمانده خوراک مصرفی Residual feed intake RFI
نسبت رشد وابسته Relative growth rate RGR
گونههای اکسیژن واکنش دهنده Reactive oxygen species ROS
چرخه کربس Tricarboxylic acid TCA
فصل اولمقدمه
1-1- اهمیت پژوهشسرانه مصرف گوشت و نوع گوشت مصرفی (گوشت گاو، گوسفند و…) در کشورهای گوناگون، از مرتبه اجتماعی، وضعیت اقتصادی و باورهای مذهبی تاثیر میپذیرد (Verbeke, 2008 and Bonne). سرانه مصرف گوشت در ایران 4/30 کیلوگرم به ازای هر نفر در سال است (FAO, 2009). در مناطقی از جهان که باورهای مذهبی سبب خودداری از مصرف گوشت گاو یا خوک میشود، گوسفند (با نام علمی Ovis aries از خانواده bovidea و جنس ovis) منبع مهم تامین‎کننده پروتینی است، که مهمترین دام گوشتی (از لحاظ تقاضا برای مصرف) در ایران است که از دیرباز نگهداری شده است (Shadnoush et al., 2004).
برههایی که در مراتع پرورش می‎یابند، معمولا به وزن بهینه کشتار نمیرسند (2011 Papi et al.,)، همچنین علوفه در دسترس مراتع، محدود است و کیفیت بالایی ندارد؛ خشکسالی نیز از سازههای محدود کننده پرورش بره در مراتع ایران است (Shadnoush et al., 2004). پرورش بره در پرواربندی، گوشت مورد نیاز برای تقاضای روز افزون مصرفکنندهگان در ایران را میتواند فراهم کند. بره پروار شده، با خوراکی بر پایه کنسانتره، دارای لاشه سنگینتر و نرخ رشد بالاتری است (Izadifard and Zamiri, 2007). محدودیت چشمگیر در یک سیستم پرواربندی، قیمت خوراک است که در خلال یک سال (فصلهای گوناگون سال) دارای نوسان قیمت و میزان در دسترس بودن آن متفاوت و محدود است .(Rihawi et al., 2010) هزینه خوراک (با توجه به آنکه بیش نیمی از هزینههای یک پرواربندی را به خود اختصاص میدهد) یک سازه مهم در میزان سودهی پرواربندی است (Herd and Bishop, 2000).
کاهش مقدار خوراک مصرفی (FI)، بدون کاهش بازده بیولوژیکی یا کاهش بازده اقتصادی، تاثیر مهمی بر بازدهی پرواربندی دارد (2011 et al., Redden). بنابراین، تلاش برای بهبود بازدهی مصرف خوراک، منجر به کاهش هزینههای خوراک، و پیآیند آن کاهش هزینههای پرواربندی خواهد شد Hoque et al., 2009))، همچنان که فروزه بازدهی خوراک وراثت‎پذیر و بهبود ژنتیکی این فروزه در گوسفند امکان پذیر است (and Oddy, 2004 Robinson).
1-2- بهنژادی
هدف بهنژادی، بهبود شایستگی ژنتیکی دام‌ها در دودمان‌های پی‌آیند است؛ به گونه‌ای که بازده تولیدی دام‌ها افزایش یابد. نخستین ابزار در بهنژادی گوسفند، گزینش دام برتر (به عنوان پدر و مادر دودمان‌های پی‌آیند برای پدید آوردن فرزندان پربازده‌تر) است. بهنژادی سبب تغییر فراوانی ژن‌های سودمند (ژن‌هایی که سبب بروز فروزه‌های تولیدی می‌شوند) می‌شود، که می‌تواند سبب جابهجایی شمار زیادی از این ژن‌های سودمند به دودمان‌های پی‌آیند شود. همچنین بهنژادی سبب کاهش فراوانی ژن‌های نامطلوب می‌شود. در برنامه‌های بهنژادی آمیزش افراد برای ایجاد دودمان‌های پی‌آیند، بر سه گونه است:
1-2-1- آمیزش خویشاوندی: به گونه‌ای از آمیزش گفته می‌شود که افراد (نر و ماده) دارای یک نیای مشترک باشند (این افراد در دو یا سه دودمان پیش، دارای نیای مشترکاند). این گونه آمیزش سبب افزایش هموزیگوتی ژن‌ها در دودمان‌های پی‌آیند می‌شود.
1-2-2- آمیزش ناخویشاوندی: به گونه‌ای از آمیزش گفته می‌شود که آمیزش بین افرادی رخ میدهد که نسبت خویشاوندی آن‌ها کمتر از میانگین نسبت خویشاوندی جامعه باشد. این گونه آمیزش سبب افزایش هتروزیگوتی ژن‌ها در دودمان‌های پی‌آیند می‌شود.
1-2-3- آمیزش تصادفی: به گونه‌ای از آمیزش گفته می‌شود که شانس افراد جامعه برای جابهجایی ژن‌های خود به دودمان‌های پی‌آیند برابر باشد (آمیزش‌ها به صورت تصادفی رخ دهد). در برنامههای بهنژادی، از این گونه آمیزش‌ها تنها برای مقایسه سیستم‌های آمیزشی دیگر، استفاده می‌شود (Howell, 2003).
در ایران، با وجود اجرای برنامههای بهنژادی در دهههای پیشین، بهبود چشمگیری در گله‎های گوسفند بهوجود نیامده است (Haghdoost et al., 2008). در پرورش تجاری دام، بهبود بازدهی تولید برای افزایش درآمد، اهمیت فراوانی دارد؛ و خوراک به‎عنوان مهم‎ترین بخش هزینههای تولید به شمار میآید (Kosgay et al., 2003)؛ بنابراین، با اجرای برنامههای بهنژادی برای بهبود بازدهی خوراک، بازدهی تولید پرواربندی را می‎توان بهبود بخشید. برای گزینش افرادی (به عنوان پدر و مادر، برای ایجاد دودمان جدید) که نسبت به همتاهای خود در درون یک جمعیت کارآمد‎تر باشند، اغلب لازم است که مقدار مصرف خوراک و افزایش وزن بدن در یک دوره زمانی اندازه گیری شود (et al., 2010 Knott).
1-3- روشهای اندازهگیری بازدهی خوراکچندین روش برای اندازهگیری بازدهی خوراک وجود دارد:
یکی از روشهای اندازهگیری بازدهی خوراک، نسبت تبدیل خوراک (FCR)، یعنی نسبت خوراک مصرف شده به افزایش وزن بدن (FI/BWG) است .(Smith et al., 2010) هنگامی که مصرف خوراک به ازای هر واحد افزایش وزن بدن ارزیابی شود، میتوان نسبت خوراک مصرف شده به افزایش وزن بدن (FI/BWG) را برای تفاوت در نیاز نگهداری هر دام تصحیح کرد، که این روش اندازه‎گیری بازدهی خوراک را نسبت تبدیل خوراک تصحیح شده مینامند؛ برای برآورد aFCR از معادله زیر استفاده میشود:
aFCR = (Wave/Wi)× FCRi
که در این معادله، Wave وزن متابولیکی بدن در میانه دوره آزمایش، Wi و FCRi، به ترتیب وزن متابولیکی بدن و نسبت تبدیل خوراک iامین دام است ((Bishop et al., 1991.
وارون نسبت تبدیل خوراک را بازدهی خوراک (FE) مینامند که گاهی در گاوداریهای صنعتی مورد استفاده قرار میگیرد. مشکل این روشهای اندازهگیری، همبستگی بالای آنها با FI و نرخ رشد است .(Smith et al., 2010) همچنان که میانگین افزایش وزن روزانه (ADG) در بره‎های نر قزل همبستگی بالایی با FCR و aFCR به ترتیب(89/0- و 83/0-) داشت (Rajaei Sharifabadi et al., 2012). از دیگر روش‌های اندازه‌گیری خوراک که در گاوهای شیری به کار گرفته می‌شود، می‌توان به بازده نگهداری اشاره کرد، که به عنوان نسبت وزن بدن به خوراک مصرفی، در دام‌هایی بیان می‌شود که هیچ گونه تغییری در وزن بدن نداشته باشند. برآورد این روش اندازه‌گیری بازدهی خوراک، به سبب این که وزن دام باید در خلال گامه آزمایشی بدون تغییر باشد، بسیار دشوار است (Swanson and Miller, 2008). اگر از این روشها بهعنوان یک ابزار گزینش، در برنامههای بهنژادی استفاده شود، اثر زیان‎آوری بر بازدهی دامپروری خواهند داشت، زیرا سبب افزایش وزن دام در هنگام بلوغ می‎شوند. گزینش برای افزایش نرخ رشد میتواند اندازه بدن و وزن دام را افزایش دهد. افزایش وزن هنگام بلوغ، سبب افزایش هزینههای نگهداری در سیستم دامپروری میشود که به خودی خود، بالا است. در نتیجه، افزایش هزینه نگهداری بهطور چشمگیری بازدهی پرواربندی را کاهش میدهد (Swanson and Miller, 2008).
پسمانده خوراک مصرفی(RFI) از دیگر روشهای اندازهگیری بازدهی خوراک است که بهوسیله کوخ و همکاران پیشنهاد شد (et al., 1963 Koch)؛ پسمانده خوراک مصرفی تفاوت بین خوراک مصرف شده حقیقی و مقدار خوراکی است که بر پایهی اندازه بدن و نرخ رشد محاسبه و تعیین میشود (Herd and Bishop, 2000). این فراسنجه، تابعی خطی از خوراک مصرفی، تولید، و وزن بدن است ((Wood et al., 2004. پسمانده خوراک مصرفی را میتوان با معادله رگرسیونی محاسبه کرد؛ که در آن، خطا همان RFIاست (et al., 2008 Knott):
FI= Intercept + α )MW) + β (ADG) + Error
که در این معادله:
:FI مقدار خوراک مصرفی
Intercept: عرض از مبدا رگرسیون
α: ضریب رگرسیون برای وزن بدن
:MW وزن متابولیکی دام (متناسب با نیاز نگهداری)
:ADG میانگین افزایش وزن روزانه
β: ضریب رگرسیون برای افزایش وزن
1-4- نشانگرهای فیزیولوژیکیهمانگونه که بیان شد، RFI یک فروزه ارزشمند برای گزینش دام برتر است؛ ولی به ‎سبب دشوار و پرهزینه بودن اندازهگیری مصرف فردی خوراک و RFI، تعیین سازوکارهای فیزیولوژیکی که سبب تفاوتهای مشاهده شده در مقدار مصرف خوراک میشوند، میتوانند روشهای مناسبی در تعیین RFI باشند (Kolath et al., 2006b)؛ و ممکن است بتوان از این سازوکارهای فیزیولوژیکی، بهعنوان یک نشانگر ((Marker برای گزینش دامهایی با بازدهی خوراک بهتر (RFI منفی) استفاده کرد. برای شناخت اساس ژنتیکی FE و RFI، ضروری است که دانش کاملتری از سازوکارهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی شناسایی شوند، که FI و سوخت‎وساز انرژی را کنترل میکنند (Bottje and Carstens, 2009). برای برآورد RFI باید از نشانگرهای استفاده شود که همبستگی ژنتیکی بالای با این فروزه داشته باشند؛ تا همزمان با گزینش بر پایه این نشانگرها، بتوان بازدهی خوراک را بهبود بخشید. گزینش بر پایه نشانگرها بهترین و ارزان‌ترین ابزار برنامه‌های بهنژادی است که منجر به بهبود علمکرد تولیدی دام‌ها می‌شود. در برنامه‌های بهنژادی از چندین نشانگر برای بهبود بازدهی خوراک می‌توان بهره گرفت:
1-4-1- نشانگرهای مولکولی: هم‌اکنون بهترین راه بررسی تنوع زیستی و ژنتیکی گونه، نژادهای جانوری بررسی نشانگرهای مولکولی DNA است. این نشانگرها به سبب دقت بالا و اندازه‌گیری آسان، به خوبی در برنامه‌های بهنژادی قابل اندازه‌گیری هستند. نشانگرهای RAPD، میکروستلایت، AFLP، SNP مهمترین نشانگرهای مولکولی‌اند. به کمک این نشانگرها، فراسنجه‌های مرتبط با تعیین گستره تنوع ژنتیکی همانند فراوانی آلل‌ها و ژنوتیپ‌ها، هتروزیگویسته، همانندی ژنتیکی و … تعیین می‌شود (Williams, 2005).
1-4-2- نشانگرهای خونی: در برنامه‌های بهنژادی می‌توان برخی فراسنجه‌های خونی که همبستگی بالای با فروزه‌های رشد بدن و بازدهی خوراک دارند، را به عنوان نشانگرهای خونی در نظر گرفت. همچنان که غلظت IGF-I، در پلاسما با ویژگیهای رشد و لاشه و نیز بازدهی خوراک در خوک و گاوهای گوشتی همبستگی ژنتیکی داشت. وراثت پذیری برآورد شده برای غلظت پلاسمایی IGF-1، 32/0 تا 36/0 و همبستگی ژنتیکی آن با RFI، 31/0 تا 56/0 بود (Moor et al., 2005).
1-4-3- نشانگرهای دیگر: تعیین فعالیت آنزیم‌های زنجیره تنفسی می‌تواند ابزار مهمی در برآورد بازدهی خوراک باشد. فعالیت آنزیم‌های زنجیره تنفسی را می‌توان در سلو‌ل‌های ماهیچه که به روش بیوپسی به دست آمده است، اندازه‌گیری کرد (Rajaei Sharifabadi et al., 2012). بیوپسی از ماهیچه یک عمل جراحی ساده است که در آن بخش اندکی از بافت ماهیچه جدا می‌شود. بیوپسی از ماهیچه روش رایجی برای تشخیص بیماری‌های میتوکندری است که بیشتر از ران یا بازو گرفته می‌شود (Schlame et al., 1999).
1-5- میتوکندرینخستین بار، میتوکندری به وسیله سلول‌شناسی به نام Kolliker در سال 1850 شناسایی شد؛ و در سال ۱۸۹۷، Benda آن را میتوکندری

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *