ریشه‎زایی، al.,، ریشه‎دار، قلمه‎های، تکثیر، 1990).

رویشی غالب است، به طوری که با طویل شدن ریشه و ساقه و افزایش قطر آنها، اندازه گیاه افزایش پیدا می‎کند. دوره جوانی با نمو خصوصیات مورفولوژیکی ثابتی، مانند رشد برگ و عادت رشدی معینی همراه است. از نظر فیزیولوژی، گیاه جوان در مرحله‎ای است که قدرت تکثیر غیر جنسی و رویشی آن زیادتر می‎باشد این خاصیت در تکثیر برخی گیاهان بسیار مشخص می‎باشد(Hartman et al., 1990). در گیاهان چوبی (درختان و درختچه ها) مرحله جوانی ممکن است خیلی کوتاه و یا خیلی بلند باشد که این به شرایط محیطی و عوامل ژنتیکی وابسته است (Hartman et al., 1990). از نظر فیزیولوژی، شاخه جوان اغلب خیلی راحت تر از شاخه بالغ ریشه‎دار می‎شود. این موضوع قبل از اینکه پدیده جوانی پذیرفته شود کشاورزان دریافته بودند. اکسین‎ها ریشه دهی را تحریک می‎کنند، پیلوت در سال 1958 مشاهده کرد اکسین در بافت‎های مسن نخود، اکسیداسیون آنزیمی می‎شوند و سپس پیشنهاد کرد که ریشه دهی آسان در قلمه‎های جوان به خاطر مقدار اکسین داخلی آنها است(Hartman et al., 1990). سن گیاه مادری می‎تواند عامل مهمی در تکثیر گیاهانی که به سختی ریشه‎دار می‎شوند داشته باشند بشتر مواقع قلمه‎های ساقه و ریشه که از گیاهان واقع در مرحله جوانی گرفته شده اند خیلی زودتر از قلمه‎های گرفته شده از گیاهان بالغ ریشه‎دار می‎شوند. در آزمایش‎های مختلف که بر روی گیاهان مختلف انجام گرفته مشخص گردید که توانایی تولید ریشه‎های نابجا در قلمه‎ها با افزایش سن گیاه کاهش پیدا می‎کند. بنابراین چنین نتیجه گیری شده است که سن درخت مادری یک عامل مهم و موثر درریشه‎زایی قلمه‎ها است. قطع کردن سر درختان برای تولید شاخه‎های جوان در این مورد نتایج مفیدی داشته، این اثر مثبت را که توانایی ریشه‎زایی را بالا می‎برد می‎توان به علت جلوگیری از انتقال طبیعی درختان از مرحله جوانی به مرحله بلوغ در اثر قطع تاج آنها دانست. در برخی از کشور‎ها سالها ست که برای تهیه قلمه از درختان، میوه درختان ویژه‎ای را با هرس شدید و قطع سر آنها در حالت جوانی نگه می‎دارند و اجازه داده نمی شود به صورت یک درخت عادی رشد کند (Hartman et al., 1990). به طور کلی اینطور می‎توان نتیجه گرفت که با افزایش سن گیاه تولید مواد بازدارنده ریشه‎زایی در داخل گیاه افزلیش پیدا می‎یابد. در پژوهش‎هایی که بر روی گیاه زینتی اکالیپتوس انجام گرفته مشخص شد، یک نسبت مستقیم و کمی بین کاهش ریشه‎زایی با تولید مواد بازدارنده ریشه‎زایی در بافت‎های تحتانی قلمه‎ها وجود دارد، همچنین پایین آمدن مواد فنلی در گیاه با افزایش سن گیاه، منجر به کاهش ریشه‎زایی می‎گردد. از فنل‎ها به عنوان موادی که به صورت عوامل کمکی اکسین یا تشدید کننده اثر ان در ایجاد ریشه‎زایی عمل میکند نام برده شده است (Hartman et al., 1990).
1-3-2- عوامل خارجی موثر بر ریشه‎زایی1-3-2-1- ایجاد زخم در انتهای قلمه
ایجاد زخم در انتهای قلمه در ریشه‎دار شدن برخی گونه‎ها مثل آزاله و سرو کوهی به ویژه در مورد قلمه‎های مسن و چوبی آن‎ها موثر واقع شده است. این پدیده را می‎توان این طور توجیه کرد که بافت‎های زخمی شده در جهت تکثیر سلول‎ها در ریشه‎های اولیه تحریک میشوند،این مساله به طور حتم به دلیل تجمع اکسین‎ها و



قیمت: 11200 تومان

Author:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *