پایان نامه ها

مي، كه، آنزيم، اسیدهاي، هاي، اين

و کنجاله سویا از نظر لیزین فقیرتر و از نظر تریپتوفان و اسیدهاي آمینه گوگرددار (متیونین و سیستئین) غنی تر از سایر پروتئین هاي حبوبات است. وی هم چنین نشان داد که کنجاله سویاي حاوي 45/45 درصد پروتئین خام داراي 89/6 درصد آرژانین، 44/2 درصد هیستیدین، 36/4 درصد ایزولوسین، 41/6 درصد لیزین، 28/7 درصد لوسین، 14/1 درصد متیونین است.
Gatel در سال 1994 بعد از بررسی دوباره همبستگی بین پروتئین و اسیدهاي آمینه در لگوم هاي دانه اي نشان داد که هر افزایشی در مقدار پروتئین سبب کاهش کیفیت پروتئین از نظر الگوي اسیدهاي آمینه می شود. عواملی از جمله واریته سویا، شرایط اقلیمی منطقه کشت و استفاده از کودهاي ازته، فسفره و گوگرددار می توانند در ارزش بیولوژیکی، کیفیت و مقدار پروتئین و اسیدهاي آمینه ضروري و غیرضروري سویا مؤثر باشند (Wiryvan، 1977).
Larbier و همکاران ( 1991گزارش دادند که میانگین قابلیت هضم حقیقی اسیدهاي آمینه سویا 9/88 درصد بود، به نحوي که ارتباط نزدیکی بین زیست فراهمی و قابلیت هضم حقیقی لیزین وجود داشت. در بعضی از مواد خوراکی مثل کنجالۀ سویا مقادیر قابلیت هضم بعضی از اسیدهاي آمینه ایلئوم و دفعی مشابه و براي بعضی اسیدهاي آمینه دیگر بیشتر یا کم تر بود. مقادیر قابلیت هضم ایلئومی اسیدهاي آمینه 10 تا 25 درصد بیشتر از قابلیت هضم دفعی اسیدهاي آمینه بود. تخمیر میکروبی در انتهاي دستگاه گوارش بعضی اسیدهاي آمینه ضروري ( ترئونین و والین) و بعضی اسیدهاي آمینه غیرضروري ( سرین، آلانین، اسید آسپارتیک و اسید گلوتامیک ) را بیشتر تحت تأثیر قرار دادند. قابلیت هضم ظاهري و حقیقی حاصل از نمونه هاي ایلئومی و فضولات در مواد خوراکی مختلف را مقایسه نمودند (Marty، 1994).
طي عمل آوري، عوامل ضد تغذيه اي در سوياي پرچرب اكسترود شده از جمله بازدارنده هاي تريپسين، كيموتريپسين، فيتوهماگلوتنين ها، اوره آز و عوامل آلرژيك، ليپازها و ليپواكسي ژنازها، تا 85 درصد كاهش مي يابد (Maclsaac و همکاران، 2005). آنزيم غير فعال تريپسينوژن كه از پانكراس ترشح مي گردد، بوسيله آنزيم انتروكيناز كه از مخاط دوازدهه ترشح مي شود به تريپسين فعال تبديل مي گردد و اين فعال سازي توسط خود تريپسين به صورت خودكار ادامه مي يابد. آنزيم تريپسين هم چنين سبب فعال شدن زيموژن غيرفعال كيموتريپسينوژن، به آنزيم فعال كيموتريپسين مي گردد كه هر دوي اين آنزيم ها از جمله آنزيم هاي مهم و حياتي در هضم پروتئين ها هستند. وجود دو بازدارنده معروف تريپسين و كيموتريپسين در دانه سويا از عمل اين دو آنزيم كه نقش آن ها در هضم پروتئين است جلوگيري نموده و سبب تحريك ترشح پانكراس مي شود(Waldroup و Cotton، 1974)، كه در اين صورت نه تنها كاهش رشد ناشي از ازدياد ترشح پانكراس حاصل مي شود بلكه سبب بزرگ شدن غده پانكراس نيز مي گردد. Anderson و همكاران (1992) گزارش كردندكه سوياي خام به علت وجود برخي از بازدارنده ها، در طيور گوشتي باعث كاهش عملكرد مي شود.
آنزيم غير فعال تريپسينوژن كه از پانكراس ترشح مي گردد، به وسيله آنزيم انتروكيناز كه از مخاط دوازدهه ترشح مي شود، به تريپسين فعال تبديل مي گردد و اين فعال سازي، توسط خود تريپسين به صورت خودكار ادامه مي يابد. آنزيم تريپسين هم چنين سبب فعال شدن زيموژن غير فعال كيموتريپسينوژن به آنزيم فعال كيموتريپسين مي گردد كه هر دوي اين آنزيم ها از جمله آنزيم هاي مهم و حياتي در هضم پروتئين ها هستند. وجود دو بازدارنده معروف تريپسين (كونيتز) وكيموتريپسين (بومن برك) در دانه سويا از عمل اين دو آنزيم كه نقش آن ها در هضم پروتئين است، جلوگيري نموده و سبب تحريك ترشح پانكراس مي شود، كه در اين صورت نه تنها كاهش رشد ناشي از ازدياد ترشح پانكراس حاصل مي شود، بلكه سبب بزرگ شدن غده پانكراس نيز مي گردد(Waldroup و Cotton ، 1974).
Anderson و همكاران در سال 1992 گزارش كردندكه سوياي خام به علت وجود برخي از بازدارنده ها، در طيور گوشتي باعث كاهش عملكرد مي شود. كنجاله سويا به عنوان اصلي ترين تامين كننده پروتئين جيره مي باشد كه به طور وسيعي در خوراك هاي طيور مورد استفاده قرار مي گيرد (McGinnis ، 1983). بتا- مانان حدود 3/1 درصد كنجاله سوياي 48 درصد، و 5 /1 تا 7/1 درصد را تشكيل مي دهد. و در مراحل خشك كردن و حرارت دادن كنجاله سويا، از بين نمي رود (ChemGen ، 2002). بتامانان يك پلي ساكاريد خطي است كه از واحدهاي تكرار شونده بتا ( 1 و 4) مانوز و ( 1 و 6) گالاكتوز تشكيل شده و ملكول هاي گلوكز به زنجيره اصلي بتامانان چسبيده اند( هاشمی، 1370 ). وجود 2 تا 4 درصد از مانان موجود در صمغ گار در جوجه گوشتي، سبب كاهش رشد و بازده استفاده از خوراك مي شود (Verma و McNab ، 1984). بتا – د- ماناناز يك آنزيم آندوهيدرولاز است كه از تخمير باسيلوس لنتوس به دست مي آيد و بتا – مانان و مشتقات آن را تجزيه مي كند (Daskiran و Teeter ، 2002).
ﺑﻌﺪ از ﺣﺮارت دﻫﯽ و اﺳﺘﺨﺮاج روﻏﻦ، ﮐﻨﺠﺎﻟﻪ ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪه ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده در ﺗﻐﺬﯾﻪ دام ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺴﯿﺎري از ﻓﺎﮐﺘﻮرﻫﺎي ﺿﺪ ﺗﻐﺬﯾﻪ اي ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار، ﺑﻌﺪ از ﺣﺮارت ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﻨﺪ. اﻣﺎ در ﺣﯿﻦ ﺣﺮارت دﻫﯽ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺴﯿﺎري از ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻫﺎي ﻗﺎﺑﻞ ﻫﻀﻢ ﻧﯿﺰ از ﺑﯿﻦ ﺑﺮوﻧﺪ. از ﻣﻬﺎرﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎي ﭘﺮوﺗﺌﺎز ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﻬﺎرﮐﻨﻨﺪه ﺗﺮﯾﭙﺴﯿﻦ اﺷﺎره ﻧﻤﻮد. ﺑﺎ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﻬﺎرﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎي ﭘﺮوﺗﺌﺎز و ﺑﺎﻧﺪ ﺷﺪن آن ها ﺑﺎ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ، ﻫﻀﻢ اﯾﻦ ﻣﻮاد ﻣﻐﺬي در ﺣﯿﻮان ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ. ﭘﺎﻧﮑﺮاس ﺑﺮاي ﺟﺒﺮان آن ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﮐﺮده اﻣﺎ ﺑﺴﯿﺎري از اﺳﯿﺪﻫﺎي آﻣﯿﻨﻪ ﮔﻮﮔﺮددار از دﺳﺖ ﻣﯽ روﻧﺪ. ﺣﺮارت دﻫﯽ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻟﯿﺰﯾﻦ را ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺗﺸﮑﯿﻞ واﮐﻨﺶ ﻣﯿﻼرد ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ دﻫﺪ. در آزﻣﺎﯾﺸﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﺳﯿﺪﻫﺎي آﻣﯿﻨﻪ، در ﻃﯽ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﯿﺪروﻟﯿﺰ اﺳﯿﺪ، آزادﺳﺎزي ﻗﻨﺪ ﻫﺎ و آﻟﺪﻫﯿﺪ ﻫﺎي ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﻟﯿﺰﯾﻦ ﮔﺰارش ﻧﺸﺪه اﺳﺖ(ﺑﯿﺎت، 1391).
مهم ترین مسئله در خرید سویا به مسائل اقتصادي مربوط می شود. با وجود چند منبع با قیمت و کیفیت هاي مختلف، باید بهترین محموله براي تولید انتخاب شود. بنابراین نه تنها قیمت و کیفیت سویا، بلکه قیمت و ارزش تغذیه اي سایر اجزاي خوراکی نیز در خرید این منبع پروتئینی تاثیر دارد. در بحث فرآوري خوراك، کیفیت کنجاله سویا بر عملکرد حیوان و خوش خوراکی خوراك تاثیر دارد. حرارت دادن موجب دناتوره شدن پروتئین ها شده و مواد ضد تغذیه اي مانند مهارکننده هاي تریپسین را تخریب می کند. نتایج نشان داده قابلیت هضم کنجاله هایی که حرارت کمی دیدند، کم است و در مقابل حرارت دهی زیاد، موجب عملکرد بهتر حیوان شده است. مواد مغذي مثل اسیدهاي آمینه لیزین و سیستین نسبت به مواد حرارت حساس هستند (بیات، 91 ).
2-1-3- چربی ها
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺩ ﻫﻪ ۱۹۴۰ ﻣﻴﻼﺩﻱ، ﭼﺮﺑﻲﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ ﺧﻮﺭﺍﻙ ﺩﺍﻡ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ. ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩ ﺍﺩ ﻛﻪ ﭼﺮﺑﻲﻫﺎﻱ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺍﻙ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، به خوبی ﺗﻮﺳﻂ آن ها ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣــﻮﺍﺭﺩ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ آن ها ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ(Moav، 1995 و Summers، 1984). ﭼﺮبی ها ﺍﺳــﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﺮﮊﻱ ﺟﻴﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﻃﻴــﻮﺭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ آن چه ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻲﺭﻭﺩ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﺛﺮ ﺑﻨﺎﻡ ﺍﺛﺮ ﺍﻓﺰﺍﻳﺸــﻲ ﺍﻧﺮﮊﻱﺯﺍﻳﻲ ﭼﺮﺑﻲﻫﺎ ﺷــﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻮﺍﺳﻄﻪ ﭼﻨﺪ ﻋﺎﻣﻞ ﻋﻤﺪﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻮﻻﻧﻲﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﻏﺬﺍ ﺍﺯ ﺩﺳــﺘﮕﺎﻩ ﮔﻮﺍﺭﺵ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ ﭼﺮﺑﻲ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻫﻀﻢ ﻭ ﺟﺬﺏ ﺳــﺎﻳﺮ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻐﺬﻱ، کم تر ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺗﻼﻑ ﺣﺮﺍﺭﺗﻲ ﺟﻴﺮﻩ ﻣﻜﻤﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﭼﺮﺑﻲ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺮﮊﻱ ﺟﻴﺮﻩ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺟﺬﺏ ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺪﻥ ﻧﺴــﺒﺖ ﺍﺳﻴﺪ ﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﻏﻴﺮ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺑﻪ ﺍﺷــﺒﺎﻉ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﺷﻮﺩ(Nitsan و همکاران، 1997).
ﭼﺮﺑﻲﻫﺎ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﻱ ﺍﻧﺮﮊﻱ، ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﮔﺮﺩ ﻭ ﻏﺒﺎﺭ ﻧﺎﺷــﻲ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺍﻙ ﻫﺎﻱ ﺁﺭﺩﻱ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﺼﺮﻑ آن را ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻲﺷــﻮﻧﺪ (Ensminger و Olentin ، 1990). ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺰﻳﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ ﭼﺮﺑﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻣﺆﺛﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷــﺪ ﻛﻪ ﺳــﺎﻳﺮ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻐﺬﻱ ﺟﻴﺮﻩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺍﻧﺮﮊﻱ ﻣﺘﻮﺍﺯﻥ ﺷــﻮﻧﺪ(Leeson و همکارن، 1996).
ﭼﺮﺑﻲﻫﺎ هم چنین ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺳﻴﺪ ﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﺿﺮﻭﺭﻱ (ﻟﻴﻨﻮﻟﺌﻴﻚ ﻭ ﻟﻴﻨﻮﻟﻨﻴﻚ) ﺑﺮﺍﻱ ﻃﻴﻮﺭ ﻣﻲ ﺑﺎﺷــﺪ. ﻣﺼﺮﻑ ﭼﺮﺑﻲﻫﺎﻱ ﻏﻴﺮ ﺍﺷــﺒﺎﻉ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻻﺷــﻪﻫﺎﻱ ﻧﺮﻡ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﭼﺮﺑﻲﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﺸــﺘﺮ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺟﺬﺏ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺎﻓﺖ ﭼﺮﺑﻲﻫﺎﻱ ﺫﺧﻴﺮﻩﺍﻱ ﺟﻮﺟﻪ ﻫﺎﻱ ﮔﻮﺷﺘﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺭﻭﻏﻦﻫﺎﻱ ﮔﻴﺎﻫﻲ ﺣﺎﻭﻱ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﻏﻴﺮ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﭼﺮﺑﻲﻫﺎﻱ ﺣﻴﻮﺍﻧﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ(NRC، 1994).
عوامل متعددی بر انرژی قابل استفاده چربی ها موثر می باشند که از آن جمله می توان به درجه اشباعیت اسیدهای چرب، نسبت اسیدهای چرب آزاد، طول زنجیره اسیدهای چرب، محل اسید چرب بر روی گلیسرول، سطح چربی در جیره، رطوبت و ناخالصی ها، اکسیداسیون و تشکیل صابون اشاره کرد( معینی و همکاران، 1387). استفاده از چربی به عنوان منبع انرژی و جانشینی آن به جای بخشی از کربوهیدرات های جیره، در تحقیقات متعددی انجام گرفته است. گزارشات حاکی از این می باشد که قابلیت هضم و جذب چربی بوسیله نوع اسیدهای چرب آن، سن پرنده، گونه پرنده، وضعیت روده و ترکیب جیره پایه ای که چربی به آن اضافه می شود، تحت تاثیر قرار می گیرد. کلسیم از جمله عناصری است که با اسیدهای چرب تولید صابون کرده، باعث کاهش انرژی زایی و قابلیت دسترسی اسیدهای چرب در دستگاه گوارش طیور و دفع آن به صورت صابون می گردد (مساوات، 1389).
استفاده از چربي ها با منشاهاي مختلف، عملي ترين و اقتصادي ترين روش تامين انرژي در جيره جوجه هاي گوشتي مي باشند (Alao و Balnave، 1985). از طرفى گزارشات علمى مبنى بر معايب استفاده بيشتر از منابع چربى در جيره جوجه هاى گوشتى، مانند افزايش ميزان بروز سندرم آسيت، مرگ ناگهانى، كبد چرب و غيره ارائه شده است(Baiao و Lara ، 2005 و Rother و همکاران، 1985) بر اين اساس، متخصصين سعى مى كنند با در نظر گرفتن عوامل فوق، تعادلى مناسب بين تامين انرژى كافى و پيش گيرى از بروز ناهنجاري هاى مختلف را برقرار كنند. قبلاً تحقيقاتى مبنى بر افزايش ميزان رشد با استفاده از انواع چربي ها در محدوده توصيه هاى NRC( 1994) براي انرژي به انجام رسيده است. هم چنين معلوم شده است كه مقدار استفاده جوجه هاى گوشتى از منابع چربى پس از سن 3 – 2 هفتگی تكامل سيستم گوارشى پرنده افزايش مى يابد. مقادير مواد مغذى توصيه شده در جداول NRC ( 1994) بر اساس تحقيقات قبل از آن، به تاييد انجمن تحقيقات ( NRC ) رسيده است. پيشنهادات بسيارى مبنى بر تغيير سطوح چندين ماده مغذى ارائه شده است. به علت اين كه جوجه هاي گوشتي از نظر كميت و كيفيت ليپيدهاي سرمي و محل اصلي سنتز اسيدهاي چرب( كبد ) انسان داراي وجه مشترك مي باشند، مي توانند به عنوان مدل حيواني براي تحقيقات انساني مطرح شوند. برخي تحقيقات نشان داده اند كه سندرم مرگ ناگهاني يك عارضه قلبي – عروقي مي باشد در حالي كه برخي منابع آن را يك عارضه متابوليكي قلمداد كرده اند (پناهي و همکاران، 1374 و Rother و همکاران، 1985).
در مرغداری صنعتی گوشتی انواع مختلف چربی به عنوان اجزاء خوراک مورد استفاده قرار می گیرد. افزودن مقادیر کم چربی و روغن به جیره غذایی جوجه های گوشتی یک شیوه قدیمی بوده که برای افزایش قوام و خوش خوراکی جیره های آردی استفاده می شده است(Summers و Leeson، 1979). عکس العمل طیور نسبت به چربی های حیوانی و گیاهی متفاوت است این تفاوت به اختلاف در میزان انرژی قابل سوخت و ساز حاصل از چربی های مختلف (Wiseman و همکاران، 1986) می باشد که احتمالا به خاطر نوع و ترکیب اسیدهای چرب آن ها باشد. راندمان استفاده از چربی با افزایش سن جوجه افزایش می یابد، یعنی انرژی بیشتری از چربی به دلیل افزایش سن به دست می آید (Wiseman و همکاران، 1991).
استفاده از اسید چرب در جیره طیور توسط برخی از محققان گزارش شده است، اسید چرب حاصل از عمل روغن کشی که در کارخانجات روغن نباتی به دست می آید، حاوی 75 تا 95 درصد اسید چرب آزاد با مقادیر متغیری تری گلیسرول می باشد. مواد باقی مانده بیشتر شامل اسیدهای چرب اشباع، فسفو لیپیدها، استرول ها، توکوفرول ها، کاروتنوئیدها، رنگ دانه ها و دیگر اجزای محلول در چربی می باشد (Vila و Esteve Garcia، 1996).
بررسی های Shivazadو همکاران ( 2007) نشان داد که استفاده از اسید چرب سویا و چربی طیور و یا مخلوط آن ها در جیره غذایی، تأثیر مطلوبی بر عملکرد جوجه های گوشتی دارد.
Blanch و همکاران ( 1996) گزارش کردند که از مشکلات استفاده از اسیدهای چرب در ترکیب جیره
جوجه های گوشتی وجود اسیدهای چرب آزاد در آن می باشد. Sklan و Ayal ( 1989) اظهار داشتند که مقدار زیاد اسید چرب آزاد در چربی باعث کاهش جذب مواد هضم شده می گردد و این کاهش جذب، در چربی های حاوی اسید چرب اشباع در پرندگان جوان تر بارزتر می باشد. گزارش ها حاکی از آن است که بهره وری روغن های گیاهی نسبت به پیه بیشتر است که دلیل احتمالی آن بالا بودن قابلیت هضم اسیدهای چرب غیراشباع در مقابل اسیدهای چرب اشباع می باشد (Zollitch و همکاران، 1997).
Krogdahl (1985) گزارش نمود که دلیل بهتر هضم شدن چربی های غیراشباع نسبت به چربی های اشباع به خاطر تأثیر بیشتر آن ها در ترشح صفرا می باشد. نمک های کلسیمی اسیدهای چرب یا پودر چربی در واقع همان صابون های کلسیمی نامحلول در محیط هایی با pH خنثی هستند که مواد اولیه لازم جهت تهیه آن خمیر صابون می باشد که از پس مانده کارخانجات تصفیه روغن های گیاهی به دست می آید. استفاده از پودر چربی در جیره دام و طیور بسیاری از مشکلات از جمله ذوب، نگهداری، امکان اکسیداسیون و حمل و نقل را تسهیل می کند.
تحقیقات Mala و همکاران( 2004) نشان داد که جایگزین نمودن نمک های کلسیمی اسیدهای چرب با روغن های گیاهی باعث کاهش معنی داری در عملکرد جوجه های گوشتی می گردد. آن ها هم چنین به این نکته اشاره نمودند که دلیل احتمالی آن یکسان نبودن میزان انرژی موجود در دو منبع بوده که باعث کاهش وزن

متن کامل پایان نامه ها در 40y.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *