می، که، آلوئه، های، این، تولید

همکاران، 1388)
وضعیت تولید هلو در جهانطبق آمار فائو (2008)، 18میلیون تن هلو و شلیل در سرتاسر جهان تولید شده که کشور چین با تولید هشت میلیون تن در سال بزرگترین تولید کننده این محصول در جهان است. ده کشور اول تولید کننده هلو در جهان در جدول 1-1 ارایه شده اند. میزان تولید سالانه هلو در کشور چین از ۱۹۸۰ به بعد به چندین برابر مقدار قبلی افزایش یافت به طوریکه امروزه میزان تولید آن با سایر کشورهای تولید کننده قابل مقایسه نیست. در ایالات متحده نیز، کالیفرنیا که بزرگترین تولید کننده این محصول در آن کشور به شمار میآید و ۷۵-۷۰ درصد کل هلوی ایالات متحده را تامین می کند (فائو، 2008).جدول1 SEQ جدول * ARABIC s 1 1: میزان تولید هلو در ده کشور اول دنیا (فائو، 2008)کشورهای تولید کنندهکشورهای تولیدکنندهمیزان تولید برحسب هزار تنجهانتولید سالانه در جهان180001چین83292ایتالیا15893آمریکا13024اسپانیا11595یونان7346ترکیه5527مصر3998ایران3909فرانسه30110آرژانتین270برداشت و بازار رسانیشاخص معمول رسیدگی در هلو رنگ و سفتی میوه است. بهترین موقع برداشت محصول برای ارسال به نقاط دور دست زمانی است که رنگ میوه در ارقام گوشت زرد شروع به زرد شدن و در ارقام گوشت سفید شروع به سفید شدن می کند.چون رنگ از سالی به سال دیگر تغییر می کند بهتر است این شاخص همراه با سفتی میوه اندازه گرفته شود (اگاوا و همکاران، 1381). میوه های هلو دارای تنفس فرازگرا بوده و بعد از برداشت نیز رسیدن میوه ادمه می یابد. میوه های بسته بندی شده را می توان در دمای صفر الی5 /0 -درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 90- 85 درصد به مدت 14الی30 روز در انبار های سرد نگهداری نمود. میوه های هلو به عنوان تازه خوری، تهیه آب میوه و کنسرو مورد استفاده قرار می گیرند. برای تهیه کمپوت و فرآورده های دیگر از ارقام هلوی هسته چسبان استفاده می شود ( جلیلی و همکاران، 1388). آز آنجاییکه میوه های هلو فرازگرا می باشند باید زمانی که در مرحله کمی بالغ یا بلوغ کامل هستند اما کاملا نرسیده اند و آماده خوردن هستند برداشت شوند. آغاز رسیدن میوه هلو باید قبل از رسیدن به دست مصرف کننده صورت پذیرد (Kader et al., 1998).
خصوصیات کیفی هلو و معیار های آنهلوهای با محتوای مواد جامد محلول(SSC ) و اسیدیته کل(TA) و نسبت SSC/TA بالا پذیرایی بالایی نزد مصرف کننده دارند. برای هلوهای میان رس، حداقل SSC 11% با TA≤ 0.7% برای حدود 80% مصرف کننده ها راضی کننده می باشد. میوه های با سفتی گوشت برابر 9 تا 5/13نیوتن آماده برای خوردن در نظر گرفته می شوند. میوه با 27 تا 36 نیوتن سفتی در پوستش هم پذیرایی بالایی دارد (Crisosto et al., 1994) میوه های هلو غنی از قند، به ویژه ساکارز، ویتامین های A،B ، B2 و C می باشند. در ضمن میوه ها حاوی پتاسیم، فسفر، منیزیم، گوگرد و آهن می باشند (جلیلی و همکاران، 1388).
جدول 1 SEQ جدول * ARABIC s 1 2: ارزش تغذیه‌ای هلو در100 گرم میوه تازه(Arthey and Ashurst, 1996).نوع ماده مقدار نوع ماده مقدار (میلی گرم)
آب89%C ویتامین 31 مقدار انرژی38 کیلوکالری کاروتن58 پروتئین6/0%E ویتامین02/0 چربیها1/0%تریپتوفان2/0 کربوهیدارتها10%B6 ویتامین 02/0 نیتروژن کل16/0گرمسدیم1 نشاسته0 گرمپتاسم160قند کل6/7 گرمکلسیم7 فیبرها6/0%منیزیم9 A ویتامین 27 میلی گرمفسفر22 تیامین4/1 میلی گرمآهن4/0ریبوفلاوین04/0 میلی گرمروی1/0نیاسین6/0 میلی گرمشرایط مطلوب نگهداری هلودمای مطلوب نگهداری میوه هلو 1- تا0oC می باشد. نقطه انجماد هلو متفاوت است و بسته به SSC از 3- تا 5/1- درجه سانتیگراد می باشد. رطوبت نسبی 90 تا 95% با سرعت گردش هوای 50 فوت مکعب در دقیقه در طول دوره نگهداری توصیه می شود ( Lill et al., 1989).
آسیب شناسی پس از برداشت هلولکه قهوه ای که عامل آن Monilinia fructicola می باشد مهمترین بیماری پس از برداشت هلو می باشد. اثرات آن در طی دوره گلدهی شروع می شود. پوسیدگی ممکن است قبل از برداشت هم رخ دهد. اما اغلب در زمان پس از برداشت رخ می دهد. رعایت اصول بهداشتی در باغ می تواند باعث به حداقل رساندن این بیماری بشود. استفاده از قارچ کش های قبل از برداشت و خنک سازی سریع پس از برداشت هم از جمله استراتژی های کنترلی می باشند. هم چنین کاربرد قارچ کش های پس از برداشت هم ممکن است صورت پذیرد. کپک خاکستری ناشی از قارچ Botrytis cinerea هم می تواند مشکلی جدی در شرایط رطوبتی و آب و هوای بهاری باشد. در صورتی که در زمان برداشت میوه آلوده یا زخمی شود این بیماری می تواند در طی انبارداری خود را نشان دهد. اجتناب از آسیب های مکانیکی و مدیریت خوب دما جزو روش های کنترلی موثر می باشند. پوسیدگی ریزوپوسی که در اثر قارچ Rhizopus stolonifer می باشد میتواند در میوه های رسیده که در دمای 20 تا 25 درجه سانتیگراد نگهداری میشوند صورت پذیرد. خنک سازی و نگهداری دما زیر 5 درجه سانتیگراد جزو روش های کنترلی خوب این بیماری می باشند (Ceponis et al., 1987).
تاریخچه آلوئه وراآلوئه ورا با نام علمی Aloe vera متعلق به تیره سوسن و جنس آلوئه می باشد. گیاه دارویی آلوئه یا صبر زرد صبر تلخ یا شاخ بزی که در استان بوشهر با نام های محلی گل سگه، گل قبر یا چادروا شناخته می شود یکی از گونه های مهم دارویی است که در نواحی گرمسیری مثل ماداگاسکار، عربستان و در ایران در هرمزگان، بندر لنگه و بندر خمیر در محلی به نام قلعه گازی می روید گیاه صبر زرد از زمانهای قدیم برای درمان بسیاری از امراض به کار می رفته است. در نوشته های کهن مصری آمده است که در1500 سال قبل از میلاد از صبر زرد جهت رفع عفونت ها، ناراحتی های پوستی و به عنوان مسهل استفاده می کرده اند. می گویند اسکندرکه برای التیام زخم های سربازانش احتیاج به چنین گیاهی داشت دستور داد به جزیره ای در نزدیکی سومالی حمله کنند و پس از فتح آن گیاه را به دست آوردند (زرگری و همکاران،1362). ژل آلوئه ورا در تجارت به دوصورت به فروش می رسد: نوع کوراکوا که اغلب بنام باربادوس خوانده می شود از گونه A.barbadensis بدست می آید ونوع کپ آلوئه که از A. Feroxحاصل می شود گونه اخیر هیبریدی از A.spicata و A.africana می باشد (Reynold et al., 1999).
خصوصیات گیاه شناسی گیاه آلوئه وراصبر زرد گیاهی است با ظاهر بوته ای انبوه، پایا، همیشه سبز، شاداب و پرطراوت که ارتفاع آن حدود 60 سانتیمتر بوده و دارای ساقه غیر حقیقی چوبی و کوتاه به ضخامت 10- 5 سانتیمتر، برگ های نیزه ای شکل مستقیماً به محور ساقه متصل هستند. گل ها بر روی گل آذین سنبله ای به طول 5/1-1 متر ظاهر می شوند. گل آذین گل ها به رنگ زرد یا زرد مایل به سبز ابتدا عمود بر محور مرکز گل آذین قرار گرفته سپس از قاعده خوشه شروع به آویزان شدن می نماید (موسوی و استکی، 1389).
اندام زیر زمینی گیاه صبرزرد به دو بخش تقسیم می شود. ریشه ها کار جذب مواد غذایی و آب را انجام می دهند و بخش دوم ریزوم گیاه است که مسئولیت زادآوری، تولید پاجوش و ایجاد گیاه جدید را بر عهده دارد. برگ های سخت آبدار و نیزه ای (شبیه به شاخ بز) این گیاه به طول 51 سانتیمتر رشد می کنند. رنگ برگ ها سبز یا سبز مایل به خاکستری، تعداد برگ ها بین 20-10 عدد با کناره های نازک و حامل خار های نوک تیز مخروطی راست و یا کمی خمیده به طول 2 میلیمتر است. وزن هر برگ هنگام بلوغ ممکن است تا 900 گرم برسد. قسمت زیرین برگهای این گیاه محدب و قسمت فوقانی آن مقعر است و جزء برگ های ضخیم و گوشتی هستند که به صورت روزت می باشند. برگ گونه های مختلف آلوئه از نظر تشریحی و در برش عرضی شامل قسمت های زیر از خارج به داخل است (زرگری و همکاران، 1362).
در بین گونه های مختلف گیاه آلوئه ورا چهار گونه شناسایی شده است که دارای ارزش خاصی می باشند که عبارتند از:
1) Aloe succotrina Lam. ، این گونه بومی جزایر سوکوترا و سایر جزایر اقیانوس هند است و صبر زرد حاصل از ان در بازار تجارت به نام صبر سقوطری معروف می باشد.
2)Aloe chinensis (Ham) Berger. ، این گونه در عربستان و افریقای جنوبی می روید و صبر زرد حاصل از آن در بازار تجارت بین المللی به نام صبر زرد دماغه امید نیک یا Aloes du Cap معروف می باشد.
3)Aloe littoralis Baker.، این گونه درختچه ای به ارتفاع 8/1 تا 3 متر، با تنه ی صاف می باشد. برگ های آن پر پشت، گروهی، شمشیری، نوک تیز، صاف و بدون لکه به عرض 6-5 سانتی متر، طول 15-12 سانتی متر و به صورت دندانه دار است.
4) Aloe vera L.، گونه ای با مترادف های مختلفی همچون A.vulgaris Lamk و A.barbadensis Mill می باشد.این گونه در بازار تجارت به نام های مختلفی همچون Aloes du cuacao و Aloes de Barbade معروف است.آلوئه ورا تنها گونه ای است که به دلیل خواص دارویی تا کنون بیشترین کاربرد را برای انسان ها داشته است و به همین دلیل به دفعات در طب گیاهی از این گونه یاد شده است.(موسوی و استکی، 1389).
اندام های مورد استفاده گیاه آلوئه ورااندام مورد استفاده برگ می باشد که شامل دو بخش مشخص و مستقل از هم می باشد. شیرابه زرد رنگ حاصل از برگهای انواع آلوئه حداقل واجد 15 درصد مشتقات هیدروالکلی آنتراسن است. این مایع زرد رنگ که درون سلولهای محیطی و چسبیده به پارانشیم برگ قرار گرفته است بلافاصله پس از قطع برگ شروع به خارج شدن می کند. مایع مذکور در مقابل آفتاب و حرارت خشک می شود. این شیرابه محتوی مقادیرمتغییری آلویین ، اسید کریسوفانیک و آلویین امودین و روغن های فرار و رزین است. دومین قسمت تشکیل دهنده برگ ژل می باشد. این ژل از یک هیدروکلوئید که در واکوئل یا در دیواره سلول ها جا گرفته و آب بافت را شامل می شود، تشکیل شده و بر خلاف صمغ ها خاصیت چسبندگی ندارد. تمامی گونه های آلوئه دارای ژل می باشند که شامل ترکیبات مختلف پلی ساکاریدها است. ترکیبات پلی ساکاریدی گیاه آلوئه پیچیده است این پلی ساکاریدها از گلوکومانان به همراه گالاکتان هستند. البته در صورتی که ژل در پروسه استحصال از کل برگ به دست آمده باشد ( Reynold et al., 1999).
ژل آلوئه وراژل شفاف و سفتی از قسمتهای داخلی برگ گیاه آلوئه ورا استخراج می شود بین این ژل و پوست بیرونی برگ سلولهای خاصی حاوی مایع زرد رنگ قرار دارد که با خشک شدن این مایع شیره آلوئه ورا تولید می شود که تمامی خواص گیاه در آن نهفته است. ژل آلوئه ورا شفاف، بی بو، بدون چسپندگی و دارای قدرت جذب بالا است. این ژل کاملاً ‌سالم و سازگار با محیط و pH آن حدوداً‌ 5/4 است که می تواند جایگزین پوششهای مختلف میوه درتکنولوژی پس از برداشت باشد ( Chai and Chung, 2003). 96 درصد ژل برگ آلوئه ورا آب و 4 درصد حاوی مواد ارزشمندی چون چربی های ضروری ، آمینو اسیدها ، ویتامینها ، املاح ، آنزیم و گلیکو پروتئین است علاوه بر این ژل حاوی آنتراکوئینون ها ، ساکاریدها و موادی با جرم مولکولی پایین است. پلی ساکارید ها ترکیبات مختلفی از گلوکومانان می باشند که بعضی از آنها استیله شده اند. گالاکتوز و پلی مرهایی از اسید گالاکتیک از ترکیبات دیگر تشکیل دهنده ژل هستند. تحقیقات مختلف وجود ساختارهای مختلف از پلی ساکاریدها را که ممکن است ناشی از خاستگاه جغرافیایی مختلف و یا تنوع زیاد زیر گونه باشند را گزارش کرده اند. گونه خاصی از آلوئه ورا حاوی ترکییباتی چون آلوئین ، آلوئه امودین ، باربالویین و ایزوبار لویین می باشد. وجود موادی با جرم ملکولی پایین نظیر آلوزین ، ویتامینها و بتا کاروتن در بین ترکیبات ژل گزارش شده است (Yagi et al , 1997 ; Cho et al ,2001). ژل آلوئه ورا کاملا بی مزه است و به گفته متخصصین افزودن چاشنی هایی مانند آب لیمو ترش، نمک یا فلفل به آن ضرری نخواهد داشت. اگر احساس شود که مزه ژل تلخ است بدین معنی می باشد که ژل به خوبی از پوست جدا نشده است. در این گونه موارد می توان پیش از مصرف ژل را چند دقیقه در آب قرار داد تا تلخی اش کاملا برطرف شود (موسوی و استکی، 1389).
بدلیل محدودیتهای موجود در استفاده از سموم شیمیایی یکی از راههای مهم جایگزین در تکنولوژی پس از برداشت محصولات باغی استفاده از ترکیبات طبیعی و سازگار با گیاه، طبیعت و انسان در تولید و نگهداری محصولات است. ژل آلوئه ورا جزء پوششهای پلی ساکارید بوده و دارای خاصیت کشسانی است که به راحتی در آب حل شده و در تمام اطراف محصول به یک اندازه ایجاد می شود و این ژل بصورت یک لایه حفاظتی روی محصول عمل کرده و سلولهای زیر لایه حفاظتی را در مقابل صدمات مکانیکی محافظت می کند و ازاتلاف آب میوه ها جلوگیری می کند. همچنین این پوشش روی روزنه ها و عدسکها تأثیر گذاشته و در نتیجه سرعت عبور گازها از پوست میوه را کاهش می دهد و دارای مزایای دیگری نظیر حفظ مواد معطر داخل میوه ، بهبود خصوصیات ساختاری سلول مثل درزگیری ، پوشش محل زخم و بریدگی می باشد همچنین قابلیت افزودن موادی مثل ویتامینها و قارچ کش ها به ژل وجود دارد و به محصول خاصیت درخشندگی می دهد .ژل آلوئه ورا دارای ترکیبات مختلفی است که مهمترین آنها ویتامینها ، آنزیمها ، آمینو اسیدها ، آنتراکوئینن ها ، سالیسیلیک اسید و ساپونین ها هستند که ساپونین ها و سالیسیک اسید خاصیت ضد قارچی داشته و باعث جلو گیری از رشد و تکثیر ودرنهایت موجب مرگ قارچها می شوند (Choi et al., 2003).
لزوم کاربرد تکنولوژی پس از برداشت برای نگهداری هلوبه عنوان یک میوه کلیماکتریک سرعت و شدت تنفس بالایی داشته و عمر نگهداری میوه هلو بسیار پایین است و به همین خاطر استفاده از تکنولوژی مناسب پس از برداشت برای افزایش عمر محصول ضروریست (Manganaris et al., 2007). میوه های برداشت شده هلو به خاطر متابولیسم سریعشان فساد پذیر می باشند و این مسئله به صورت تنفس سریع و حساسیت بالا به آسیب سرمایی وپوسیدگی قارچی حتی وقتی در انبار با دمای کم انبار شوند آشکار می شود (Robertson et al., 1990). عمر قفسه ای هلو به خاطر کاهش وزن و ناهنجاریها

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *