پایان نامه ها

مي، عملكرد، كه، هاي، کپسول، كنجد

ی پنبه میشود.
کنترل:-استفاده از ارقام مقاوم بهترین روش مبارزه است.
– تنظیم سیستم آبیاری. آبیاری بایستی بصورت خطی باشد.
-برقراری آیش و تناوب.
3. لكه برگي آلترناريايي Alternaria  sesame
بيماري ابتدا به شكل لكه هاي گرد تا نامنظم به قطر 8-1 ميلي متر روي برگ ها ايجاد مي كند. لكه ها به تدريج توسعه يافته، تيره تر شده، متحدالمركز (موج دار) مي گردند.
از به هم پيوستن لكه ها ممكن است سطح وسيعي از برگ خشك گردد. روي ساقه نيز لكه هاي آب سوخته قهوه اي رنگ ايجاد مي شود.
كنترل:
–         كشت ارقام مقاوم
–         ضد عفوني بذر،
–         جمع آوري و انهدام بوته هاي بيمار
 – سمپاشي بوته هاي آلوده با سم زينب به نسبت2-1 در هزار.  
1-21- برداشت
با نزديك شدن زمان برداشت برگهاي پاييني شروع به زرد شدن نموده و همزمان كپسولهاي تحتاني باز مي شوند . رسيدگي كپسولها در كنجد از پايين به بالا صورت مي گيرد . انتظار براي رسيدن تمامي كپسولها باعث ريزش دانه ها از كپسولهاي پاييني و افت عملكرد مي شود لذا قبل از رسيدن همه كپسولها بوته ها درو مي شوند . پس از درو دسته هاي كنجد را بصورت عمودي يك يك تا دو هفته در معرض جريان هوا قرار مي دهند تا ضمن خشك شدن همه كپسولها باز شود و بذر ها را بتوان از انها خارج نمود . سپس مي توان دانه ها را با تكان دادن بوته در محلي كه براي آن در نظر گرفته شده است جمع اوري نمود . براي جلوگيري از افت عملكرد و از بين رفتن دانه هاي كنجد از قبل بايد كف انبار يا محل خرمن بوته هاي كنجد را با وسايل مناسب عايق نمود . سيمان كردن انبار يا پهن كردن برزنت قابل توصيه مي باشد (خدابنده، 1376).
1-22- برداشت مكانيزه كنجد
به علت رشد نامحدود بودن گياه كنجد و عدم همزماني در رسيدن كپسولها و امكان ريزش دانه ، برداشت مكانيزه كنجد به سهولت ميسر نمي گردد . جهت انجام برداشت به روش مكانيزه با استفاده از محلول پاشي با موادي مانند Reglone سعي ميشود كه ريزش دانه به حداقل ممكن تنزيل يابد . هنگام محلول پاشي زماني است كه 75%-65% كپسولها از سبز تيره به سبز روشن تغيير رنگ داده باشند . پس از محلول پاشي هنگامي كه اكثريت غالب كپسولها به قهوه اي تيره تغيير رنگ دادند رطوبت نيز كاهش يافته و امكان برداشت مكانيزه فراهم مي گردد . سرعت برداشت كمباين حداكثر 6-4 كيلومتر در ساعت بوده و در صورتيكه كمباين داراي سيستم Airjet نيز باشد درصد ريزش تقليل خواهد يافت .
 
1-23- ریشه
کنجد سیستم ریشه ای متفاوتی دارد که متاثر از زودرسی یا دیررسی، تک شاخه و یا چند شاخه بودن تیپ گیاه می باشد ویژگی مقاومت گیاه در برابر خشکی تا حدی ناشی از سیستم آن است که بسیار منشعب می شود تیپ های دیررس شاخه های فرعی زیادی تولید کرده سیستم ریشه ای گسترده عمیقی دارند و در تیپ های زودرس گستردگی کمتر داشته و بیشتر سطحی هستند.
1-24- ساقه
ساقه کنجد مستقیم، گوشه دار (در برش عرضی) و از نظر سطح و در گروهای بی کرک، کمی کرک، بسیار کرک دار طبقه بندی می شود. بین حالت کرک دار بودن و مقاومت به خشکی همبستگی وجود دارد. ارتفاع ساقه معمولا بین 60 تا 130 سانتی متر ولی در شرایط بهینه در بعضی از ارقام به 3 متر نیز می رسد. نوع شاخه بندی نیز ویژگی دیگری است که مربوط به واریته می باشد و بر این اساس در دو گروه عمده تک شاخه و چند شاخه تقسیم بندی صورت می گیرد. تیپ های کوتاه با تعداد شاخه های فرعی کم عمدتا زودرس هستند و تیپ های چند شاخه دیررس بوده و به خشکی مقاوم ترند.
1-25- برگ
در یک بوته و یا در بین واریته ها از نظر شکل و اندازه در برگ ها تنوع زیادی مشاهده می شود. شکل عمومی برگ تا حدی مشابه برگ ریحان است. طرز قرار گرفتن برگ ها روی ساقه ممکن است به صورت متقابل متفاوت باشد، رنگ برگها از سبز تیره کور تا سبز شدن از قسمت های پایین گیاه ظاهر شده و گلدهی به طرف بالای گیاه پیش می روند. این گل ها که به رنگ گلبرگ های سفید، صورتی یا ارغوانی مشاهده می شوند، در محل برگ پدیدار می گردند. کاسه گل معمولا سبز رنگ و از 5 قسمت تشکیل شده است. در هر گل 5 پرچم و یک مادگی دارای کلاهک دو زبانه وجود دارد. در بعضی از ارقام کنجد از محل محور برگ یک گل و در برخی دیگر سه گل پدید می آید که یک ویژگی ارثی و ژنتیکی است.
1-26- میوه
میوه کنجد به شکل کپسول بوده، رنگ کپسول ها از سبز تا ارغوانی تیره مشاهده شده است و ترتیب رسیدگی یا بلوغ کپسول ها از پایین به بالا می باشد. به هنگام رسیدگی انتهای کپسول ها باز شده سبب ریزش دانه ها و نهایتا افت محصول می گردد. ویژگی اخیر مربوط به واریته است و تحقیقات متعددی در راستای نیل به ارقام مقاوم به ریزش صورت گرفته است. هر کپسول محتوی 50 تا 100 دانه بوده و دارای قطر 5/2 تا 5/0 سانتی متر و طول 8 تا 5/2 سانتی متر می باشد.
1-27- دانه
محصول نهایی کنجد بذر دانه روغنی آن است که در کپسول های بالغ شده بسته به شرایط محیطی و ویژگی های ارثی به تعداد 50 تا 100 دانه یا بیشتر موجود است. رنگ دانه ها از سفید، قهربایی، قهوه ای متمایل به قرمز متفاوت است. وزن هزار دانه بین 2 تا 4 گرم بوده و بذر آن با توجه به شرایط محیطی و نوع رقم دارای 45 تا 62 درصد روغن می باشد. 10 تا 20 درصد وزن دانه را پوست آن تشکیل می دهد. رنگ دانه، مزه، طعم و مقدار فیبر موجود در بذر در همه مربوط به پوست دانه است که رنگ آن از سفید تا قهوه ای متغییر است. تیپ های دانه سفید معمولا پوست بیشتری دارند.
1-28- تراکم کاشت
به منظور به دست آوردن عملكرد بالا و كيفيت مطلوب، تعيين فاصله كاشت مناسب مي تواند يك ويژگي مهم در برنامه هاي زراعي باشد . عملكرد دانه ، حاصل رقابت برون و درون بوته اي براي عوامل محيطي رشد است و حد اكثر عملكرد در واحد سطح هنگامي حاصل مي شود كه اين رقابت ها به حداقل رسيده و گياه بتواند از عوامل رشد موجود ، حداكثر استفاده را به عمل آورد (کوچکی و سرمدنیا، 1376). لذا حداكثر بهره برداري از عوامل لازم جهت رشد گياه وقتي حاصل مي شود كه جمعيت گياهي ، حداكثر فشار را بر تمام عوامل توليد وارد كند ، در نتيجه ، افراد جامعه گياهي به علت رقابت بين بوته ها تحت تنش نسبتاً شديد قرار مي گيرند (دونالد و دیلی، 1982). لذا در زماني كه حاصل خيزي خاك زياد است ، بايستي تعداد بوته در واحد سطح را در مقايسه با ضعيف بودن حاصل خيزي خاك ، بيشتر در نظر گرفت (تانگ و کیگفا، 2000) در صورتي كه عملكرد اقتصادي فقط شامل عملكرد دانه مح صول باشد بايستي فاصله كاشت مناسبي را انتخاب نمود كه فراتر از آن به علت تراكم زياد بوته، مواد فتوسنتزي به جاي رشد دانه ، بيشتر ص رف رشد رويشي يا تنفس گياه مي شود (هاجی کریستودولو، 1991).
تراكم كاشت نيز اثرات بسيار زيادي بر عملكرد محصول در گياهان دارويي دارد و مانند ساير تكنيكهاي مديريت كشاورزي با اهميت ميباشد. هدف از فاصله گذاري مناسب ميان بوته ها آن است كه تركيبي مناسب از عوامل محيطي(آب، اقليم، نور و خاك) براي حصول حداكثر عملكرد با كيفيت مطلوب تامين شود. از طرف ديگر، براي انجام عمليات داشت فضاي كافي فراهم شود تا كيفيت محصول مطلوبتر گردد (کراک، 1999).
پاپري مقدم فرد (1378) تاثیر سه کود نیتروژن 0، 60 و 90 کیلوگرم در هکتار و سه سطح تراکم 10، 6/16 و 25 بوته در مترمربع بر عملکرد و اجزاي عملکرد دو رقم کنجد بررسی و گزارش کرد افزایش نیتروژن به صورتمعنی داري باعث افزایش ارتفاع بوته، تعداد کپسول در بوته، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیکی میشود و همچنین افزایش تراکم از 10 به 25 بوته در متر مربع باعث افزایش عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیکی و کاهش تعداد کپسول و شاخه در بوته می شود ولی تاثیري بر وزن هزار دانه و ارتفاع بوته ندارد .
بابایی ابرقویی (1381) در بررسی اثر سه سطح کود نیتروژن صفر، 60 و 120 کیلوگرم در هکتار و چهار سطح تراکم 6/16، 8/20، 33 و 6/41 بوته در متر مربع روس دو رقم کنجد گزارش کرد با افزایش تراکم بوته وزن هزاردانه، تعداد شاخه فرعی و کپسول در بوته کاهش و عملکردهاي دانه و بیولوژیکی به صورت معنی داري افزایش می یابد و همچنین افزایش نیتروژن باعث افزایش تعداد کپسول و تعداد شاخه هاي فرعی در بوته، عملکردهاي دانه و بیولوژیکی می شود ولی بر وزن هزاردانه و شاخص برداشت تاثیري ندارد. بهدانی و راشد (1377) تاثیر رقم و تراکم بوته بر عملکرد و اجزاي عملکرد سه رقم کنجد ر ا در چهار سطح تراکم 20، 30، 40 و 50 بوته در متر مربع بررسی و گزارش کرده اند. به طوري که با افزایش تراکم بوته تعداد شاخه هاي فرعی و تعداد کپسول در بوته به صورت معنی داري کاهش و عملکرد دانه افزایش می یابد، ولی وزن هزار دانه تحت تاثیر تراکم بوته نگرفت. کامل و همکاران (1983) در بررسی اثر تراکم بوته بر عملکرد و اجزاي آن گزارش کرده اند که بیشترین عملکرد دانه کنجد در تراکم 50 بوته در متر مربع به دست می آید. غفلتی و رحیمیان (1376) در بررسی چهار سطح تراکم 15، 5/27، 40 و 5/52 بوته در متر مربع بر عملکرد و اجزاء آن در چهار رقم کنجد گزارش کرده اند با افزایش تراکم بوته شاخص برداشت، تعداد شاخه هاي فرعی و تعداد کپسول در بوته به صورت معنی داري کاهش می یابد، ولی بر وزن هزار دانه و تعداد دانه در کپسول تاثیري ندارد.
نتایج مطالعات بهروز و همکاران (1388) بر روی کنجد شنان داد که اثر تراکم بوته روي عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، تعداد کپسول در بوته، تعداد شاخه و ارتفاع گیاه معنی دار بود، بیشترین عملکرد دانه با 1912 کیلوگرم در هکتار در تراکم 40 بوته در متر مربع به دست آمد. اثرات متقابل بین تراکم بوته و تقسیط نیتروژن خالص نشان داد که بیشترین عملکرد دانه با متوسط 2044 کیلوگرم در هکتار در تراکم 40 بوته در متر مربع با مصرف تقسیط شدة نیتروژن به صورت 50-50-50 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص در سه مرحله به دست آمد.
افزايش تعداد بوته در واحد سطح تا حدود معيني سبب افزايش عملكرد گياهان زراعي ميگردد، ولي فراتر از آن ممكن است حتي باعث كاهش عملكرد گردد . شارما و همكاران (1998) گزارش كردند كه بين تراكم هاي ٣٠٠ تا ٦٠٠ هزار بوته در هكتار كنجد اختلاف معنيداري در عملكرد دانه به وجود نيامد. بلاسوبرامانيان و همكاران (1996) نشان دادند كه شاخهدهي در كنجد در تراكمهاي كم بوته افزايش يافت، ولي تعداد كپسول در بوته كاهش يافت. غفلتي (1373) در خراسان دريافت كه با افزايش تراكم بوته از ١٥٠ به ٥٢٠ هزار بوته در هكتار عملكرد دانه كنجد نيز افزايش يافت.
پاپری مقدم فرو و بحرانی (1384) تراكم بوته نيز روي عملكرد دانه، عملكرد بيولژيك، شاخص برد اشت و تعداد كپسول در بوته، تاثير معني داري داشت با افزايش ميزان كود نيتروژنه و تراكم بوته عملكرد دانه افرايش يافت، به نحوي كه بيشترين عملكرد دانه كيلوگرم در هكتار و شاخص برداشت در رقم زرقان با مصرف ٩٠ كيلوگرم نيتروژن و ٢٥ بوته در هكتار به دست آمد و بين ٦٠ و ٩٠ كيلوگرم كود نيتروژن اختلاف معني داري وجود نداشت.
رضوانی مقدم و همکاران (1381) در بررسي خصوصيات مورفولوژيك، عملكرد دانه و روغن كنجد در تراكم هاي مختلف بوته و فواصل مختلف آبياري تيمارهاي مختلف تراكم تاثير معني داري بر كليه صفات مورد مطالعه بجز ارتفاع بوته، وزن هزاردانه و درصد روغن داشت.
افزايش تراكم كاشت در برنج موجب افزايش توليد محصول مي شود كه تحت چنين شرايطي ، پنجه كمتري در كپه توليد مي شود (ورقارا و همکاران، 1988). بلوچ و همكاران (2002) علت افزايش عملكرد دانه برنج در تراكم كاشت بالا را به زيادتر شدن تعداد خوشه در واحد سطح ذكر كردند. حميد السلام و الطاف حسين (2002) گزارش كردند كه تعداد پنجه و پنجه هاي مؤثر در كپه ، در آرايش كاشت 15*25 سانتي متر مربع نسبت به 10*15دو برابر شد ، ولي براي تعداد دانه در خوشه ، بر عكس بوده است. همچنين با افزايش تراكم كاشت ، به علت رقابت بيشتر بين بوته ها، بر تعداد خوشه چه هاي پر نشده در خوشه افزوده مي شود (فلاح آملی، 1384).
فصل دوم: مواد و روش ها
آزمايش مزرعهاي در سال زراعي 1388 در مرزرعهای واقع در روستای



قیمت: 11200 تومان

متن کامل پایان نامه ها در 40y.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *