تیمار، گلجایی، تیمارهای، اسانس، مس، فولویک

د مذکور قرار گرفتند. شرایط آزمایشگاه پس از برداشت شامل 12 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی بود که توسط نور لامپهای سفید فلورسنت تامین میشد. شدت نور 12 میکرومول بر متر مربع بر ثانیه، دمای اتاق 2 ±20 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی نیز بین 60 تا 70 درصد بود. بهمنظور جلوگیری از اثرات مخرب نور بر نانوذرات نقره، سطح خارجی گلجاها پوشش داده شد (شکل 3-2). گلها حدود 24 ساعت بهصورت تیمار کوتاهمدت در محلولهای کلروفنول و نانوذرات نقره باقی ماندند. پس از پالس 24 ساعته در گلجاهای حاوی 500 میلیلیتر 8- هیدروکسی کینولین سولفات 300 میلیگرم در لیتر و ساکارز 3% قرار گرفته و تا پایان عمر گلجایی درون آن نگهداری شدند.
3-5- اندازه گیری صفات
3-5-1- طول عمر گلجایی
طول عمر گلجایی به فاصله شروع تیمار تا زمان پیری گل که همراه با پژمردگی گلبرگها و زرد شدن برگها میباشد تعریف و به صورت روز بیان شد. بدیهی است که هر یک از شاخههای گل هر پلات دارای طول عمر متفاوت بوده و میانگین آنها به عنوان طول عمر گلجایی آن پلات در نظر گرفته شد.
3-5-2- درصد ماده ی خشک در پایان عمر گلجایی
پس از پایان عمر گلجایی هر گل، وزن تر آن اندازه‏گیری شد و در دمای 70 درجه‏ی سانتیگراد به مدت 24 ساعت قرار داده شد. پس از اطمینان یافتن از خشک شدن کامل، گل‏ها با ترازوی دیجیتال توزین شدند و درصد مادهی خشک از رابطه زیر محاسبه شد:
(100 × وزن خشک ÷ وزن تر پایان عمر گلجایی) = درصد ماده خشک
3-5-3- کاهش مواد جامد محلول (درجه‏ی بریکس)
برای اندازه گیری این فاکتور از رفرکتومتر دستی مدل N-1α استفاده شد. بدین منظور از بازبرشهای 2 سانتیمتری انتهای ساقه در ابتدا و انتهای عمر گلجایی استفاده شد. یک قطره از آب موجود در برشها (ریکات‏ها) بر روی صفحه شیشهای رفرکتومتر ریخته و درجه‏ی بریکس آن خوانده شد. تفاضل بین اعداد به دست آمده اندازه گیری آغازین و پایانی عمر گلجایی به عنوان کاهش درجه‏ی بریکس آن شاخه گل در نظر گرفته شد.
3-5-4- جذب محلول
با توجه به حجم اولیه محلول گلجایی (500 میلی لیتر) و میزان تبخیر اتاق و کاهش حجم محلول، جذب آب از فرمول زیر محاسبه شد:
وزن تر گلها ÷ (مقدار تبخیر اتاق در همان روز + محلول باقیمانده در پایان عمر گلجایی) = (ml g -1 FW) جذب آب
3-5-5- کاهش وزن تر
با توجه به میزان وزن تر اولیه، وزن تر نهایی و وزن بازبرشهای انجام شده در طی عمر گلجایی، مقدار کاهش وزن تر بر حسب گرم به ازای هر شاخص گل طبق رابطه زیر محاسبه شد:
(وزن بازبرشها + وزن تر نهایی) – وزن تر اولیه = کاهش وزن تر
3-5-6- شمارش باکتری ساقه
برای انجام این اندازه‏گیری مراحل زیر طی شد: 24 ساعت پس از تیمار دائمی حدود 2 سانتیمتر (5/0 گرم) از ته ساقه بریده شد. نمونه 3 مرتبه با آب دیونیزه شسته شد تا بار میکروب سطح آن کاهش یابد. سپس نمونه در هاون چینی کاملا خرد و له شد و با محلول نرمال سالین 9/0درصد رقیق شد. سپس 1/0 میلی لیتر از محلول روی پتری دیش‏های حاوی محیط کشت نوترینت آگار پهن شد و کلنیهای باکتری 24 ساعت پس از انکوباسیون در دمای 37 درجه‏ی سانتیگراد، شمارش شدند.
3-5-7- شمارش باکتری محلول
24 ساعت پس از تیمار اسانس بهارنارنج، فولویک اسید و نانوذرات مس از محلول گلجایی 2 میلی‏لیتر توسط سرنگ برداشته شده و با 2 میلی‏لیتر محلول نرمال سالین 9/0 درصد رقیق شد. سپس 1/0 میلی لیتر از محلول فوق روی پتری دیش حاوی محیط کشت نوترینت آگار پهن شد و کلنیهای باکتری 24 ساعت پس از انکوباسیون دردمای 37 درجه‏ی سانتیگراد، شمارش شدند.
3-5-8- اندازه‏گیری رنگیزه کاروتنوئید گلبرگ
به منظور استخراج رنگیزه، در روز پنجم یک شاخه گل از هر پلات جهت اندازه گیری کاروتنوئید خارج شد و رنگیزه‏ی کاروتنوئید گلبرگ از روش مزمودار و مجومدار (2003) اندازه گیری شد.
3-5-9- اندازه گیری کلروفیل a, b و کل برگها
به منظور استخراج رنگیزه، در روز پنجم یک شاخه گل از هر پلات جهت اندازه گیری کلروفیل خارج شد و مقدار کلروفیل b , a و کل برگها از روش مزمودار و مجومدار (2003) اندازه گیری شد.
3-5-10- اندازه گیری پروتئین گلبرگ
بدین منظور در روز پنجم عمر گلجایی یک شاخه از هر پلات خارج شد، توسط دستگاه خشک‏کن به مدت 24 ساعت در یخچال نگهداری شد سپس مقدار پروتئین موجود در گلبرگها به روش بردفورد (1976) اندازه‏گیری شد.
3-5-11- فعالیت آنزیم پراکسیداز (POD)
برای سنجش فعالیت آنزیم پراکسیداز (POD) در روز هفتم عمر گلجایی یک شاخه از هر پلات خارج شد و به روش یین و همکاران (2007) اندازه‏گیری شد.
3-5-12- فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز(SOD)
برای سنجش فعالیت آنزیم پراکسیداز(SOD) در روز هفتم عمر گلجایی یک شاخه از هر پلات خارج شد و به روش اسپکتروفتومتری و با استفاده از روش ژیانوپلیتیس و رایس (1977) اندازه‏گیری شد.
3-6- تجزیه و تحلیل داده‏ها
در پایان آزمایش، داده‏های حاصل از اندازه گیریها، با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شده و میانگین دادهها با کمک آزمون دانکن انجام شد. نمودارها نیز با کمک نرم افزار EXCEL ترسیم شدند.
فصل چهارم:
نتایج

جدول 4-1- تجزیه واریانس اثر تیمارهای مختلف روی صفات اندازه‏گیری شده بر روی گل شاخه بریده‏ی داوودی
میانگین مربعات درجه آزادی منابع تغییرات
سوپراکسید دیسموتاز پراکسیداز پروتئین کلروفیل کل کاهش وزن تر عمر گلجایی کاهش بریکس کاروتنوئید ماده ی خشک جذب محلول باکتری محلول باکتری ساقه 90.7** 31.73** 26.4* 0.402** 47.34** 233.9** 0.290** 0.328** 108.2* 12.03** 22377** 3453** 9 تیمار
2.230993 0.571 4.31 0.0093 3.24 4.1 0.004 0.0108 15.72 0.047 514 47.8 20 خطا
29 کل
2.95 10. 8 16.25 5.02 14.08 13.26 7.13 10.18 18.59 20.62 31.01 24.53 ضریب تغییرات
جدول 4-2- مقایسه‏ی میانگین اثر تیمارهای مختلف روی صفات گل شاخه بریده‏ی داوودی
سوپراکسید دیسموتاز
(µMol/g
FW.min) پراکسید ا ز
(µMol/g FW.min) پروتئین
(mgl-1) کلروفیل کل
(mgl-1) کاهش وزن تر
(گرم) عمر گلجایی
(روز) کاهش درجهی بریکس
(%) کارتنوئید
(µg.g-1 F.Wt) مادهی خشک
(%) جذب محلول
(mlg-1 F.Wt) کلنی باکتری محلول
(log10CFU
ml-1)
کلنی باکتری ساقه
(log10CFU
ml-1)
تیمارها
42.17f 44.98a 24.73a 2.13bc 10.0b 14.00c 0.613de 1.313b 31.00a 1.203a 64.00c 54.67d B1
40.54g 45.32a 22.83a 2.53a 8.3b 14.00c 0.530e 1.726a 30.66a 1.186a 70.00bc 54.67d B2
40.52g 43.07c 7.06d 1.84cd 13.3a 14.00c 1.306ab 1.108bcd 14.33d 1.050bc 71.00bc 67.33bc B3
52.00d 34.15g 17.37b 1.55d 14.0a 15.00bc 0.763cde 0.849def 19.66bc 1.033bc 75.00bc 58.33cd F1
56.88b 40.00f 17.54b 1.65d 15.0a 15.00bc 0.870cd 0.770ef 19.33bc 0.950cd 82.33ab 76.67b F2
50.46e 40.84e 11.36c 2.10bc 13.3a 16.00ab 1.020bc 1.010cde 21.66b 1.080abc 78.67ab 76.00b F3
55.16c 42.01d 24.81a 2.47ab 10.3b 16.33a 0.756cde 1.233bc 32.33a 1.160ab 49.33d 56.67d N1
51.24de 42.78c 13.94bc 1.66d 13.6a 16.66a 1.396a 0.603f 18.33bc 1.006cd 79.33ab 64.33cd N2
51.24de 41.78d 24.06a 1.85cd 14.3a 17.00a 0.816cde 0.860def 14.66cd 0.996cd 71.00bc 74.33b N3
65.94a 44.55b 5.84d 1.52d 15.6a 14.66c 1.343a 0.783ef 11.33d 0.880d 90.67a 92.33a Control
4-1- عمر گلجایی
با توجه به جدول تجزیه واریانس (جدول 4-1)،اثرات تیمارهای مختلف روی عمر گلجایی در سطح 1 درصد معنی‏دار بود. مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر مقدار عمر گلجایی نشان داد که بیشترین مقدار مربوط به نانوذرات مس با 17 روز و کمترین آن به تیمار اسانس بهار نارنج با 14 روز اختصاص داشته است (جدول 4-2). همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج در هر سه تکرار با میانگین 14 روز عمر گلجایی برابر بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین مقدار عمر گلجایی مربوط به تیمار F3 (150 میلی گرم در لیتر) با میانگین 16 روز بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس بیشترین مقدار عمر گلجایی مربوط به تیمارN3 ( 20 میلی گرم در لیتر) با میانگین 17 روز بوده است (شکل 4-1).

شکل 4-1- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر عمر گلجایی گل داوودی
4-2- شمارش باکتری محلول
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف روی شمارش تعداد باکتری محلول در سطح 1 درصد تاثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر تعداد باکتری های محلول نشان داد که بیشترین تعداد باکتری مربوط به تیمار شاهد با میزان 67/90 Log 10 CFUml-1 بوده، و کمترین آن از تیمار N1 با میانگین 33/49 Log 10 CFUml-1 بهدست آمد. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج کمترین تعداد باکتری مربوط به تیمار B1 (10 درصد) با میانگین 64 Log 10 CFUml-1 بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز کمترین تعداد باکتری مربوط به تیمار F1 (50 میلی گرم در لیتر) با میانگین 75 Log 10 CFUml-1 بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس بیشترین تعداد باکتری مربوط به تیمار N1 (5 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 33/49 Log 10 CFUml-1 بوده، و در مجموع تیمار شاهد نسبت به دیگر تیمارها از تعداد باکتری بیشتری برخوردار بوده است(شکل 4-2).

شکل 4-2- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان باکتری محلول گل داوودی
4-3- شمارش باکتری ساقه
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف بر روی شمارش تعداد باکتری ساقه در سطح 1 درصد تاثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر تعداد باکتریهای ساقه نشان داد که بیشترین میانگین مربوط به تیمار شاهد با میانگین 33/92 Log 10 CFUml-1 و کمترین آن از تیمار B1 و B2 (به ترتیب 10 و 30 درصد) با میانگین 67/54 Log 10 CFUml-1 بدست آمد. بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز کمترین تعداد باکتری ساقه مربوط به تیمار F1 (50 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 33/68 Log 10 CFUml-1 بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس نیز کمترین تعداد باکتری ساقه مربوط به تیمار N1 (5 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 67/56 درصد بود، و در مجموع تیمار شاهد دارای بیشترین تعداد باکتری در بین تیمارها بوده است (شکل 4-3).

شکل 4-3- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان باکتری ساقه گل داوودی
4-4- کاهش مواد جامد محلول در ساقه (درجهی بریکس)
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف روی مواد جامد محلول در سطح 1 درصد تاثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر مقدار کاهش درجهی بریکس نشان داد که بیشترین میانگین مربوط به تیمار N2 (10 میلیگرم در لیتر) با میانگین 39/1 درصد و کمترین آن از تیمار B2 (30 درصد) با میانگین 53/0 درصد بدست آمده است. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج کمترین مقدار کاهش درجهی بریکس مربوط به تیمار B2 (30 درصد) با میانگین 53/0 درصد بود، بین سطوح مختلف اسید فولویک کمترین مقدار کاهش درجه‏ی بریکس مربوط به تیمار F1 (50 میلی گرم در لیتر) با میانگین 76/0 درصد بود، بین سطوح مختلف نانو ذرات مس نیز کمترین میزان کاهش درجهی بریکس مربوط به تیمار N1 (5 میلی گرم در لیتر ) با میانگین 75/0 درصد بوده است (شکل 4-4).

شکل 4-4- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر کاهش درجهی بریکس گل داوودی
4-5- جذب محلول
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف بر جذب محلول در سطح 1 درصد تاًثیر معنی دار داشت (جدول 4-1). مقایسهی میانگین اثر تیمارهای آزمایشی بر مقدار جذب محلول نشان داد که بیشترین میزان مربوط به تیمار اسانس بهارنارنج با میانگین 20/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر بوده و کمترین آن از تیمار شاهد با تیمار شاهد با میانگین 88/0 میلیلیتر بر گرم وزن تر به دست آمده است. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج بیشترین مقدار جذب محلول مربوط به تیمار B1 (10 درصد) با میانگین 20/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر، در بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین مقدار جذب محلول مربوط به تیمار F3 (150 میلیگرم در لیتر) با میانگین 08/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر و در بین سطوح نانو ذرات مس نیز بیشترین مقدار جذب محلول مربوط به تیمارN1 (5 میلی گرم در لیتر) با میانگین 16/1 میلیلیتر بر گرم وزن تر بوده است و در مجموع همه ی تیمارها نسبت به تیمار شاهد از برتری برخوردار بودهاند( شکل 4-5).

شکل 4-5- اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان جذب محلول گل داوودی
4-6- درصد مادهی خشک
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف روی درصد مادهی خشک در سطح 5 درصد معنیدار بوده است (جدول 4-1). مقایسه میانگین تیمارهای آزمایشی بر مقدار درصد مادهی خشک نشان داد که بیشترین میانگین مربوط به تیمار N1 (5 میلیگرم در لیتر) با میانگین 33/32 درصد و کمترین آن از تیمار شاهد با میانگین 33/11 درصد بهدست آمده است. همچنین در بین سطوح مختلف اسانس بهار نارنج بیشترین مقدار درصد ماده خشک مربوط به تیمارB1 (10 درصد) با میانگین 31 درصد بود، در بین سطوح مختلف اسید فولویک نیز بیشترین درصد مادهی خشک مربوط به تیمار F3 (150 میلی گرم در لیتر) با میانگین 66/21 درصد بوده و در بین سطوح مختلف نانوذرات مس نیز بیشترین درصد مادهی خشک مربوط به تیمارN1 (5 میلیگرم در لیتر) با میانگین 33/32 درصد میباشد که در مجموع همهی تیمارها نسبت به تیمار شاهد برتر بودهاند (شکل 4-6).

شکل 4-6-اثر اسانس بهار نارنج، اسید فولویک و نانوذرات مس بر میزان مادهی خشک گل داوودی
4-7- کاهش وزن تر
با توجه به جدول تجزیه واریانس، اثرات تیمارهای مختلف بر کاهش وزن تر در سطح 1درصد معنیدار بوده است (جدول4-1). مقایسه میانگین اثر تیمارهای آزمایشی

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *