اتیلن، تیمار، پیری، لیسیانتوس، ساقه، انسداد

تگزاس و به خصوص شمال مکزیک است (شینر،1957؛ وود و ویور، 1982). لیسیانتوس یکی از گیاهان زینتی است که بیش از60 سال پیش در ژاپن به عنوان گل زینتی تولید می‏شد (اوکاوا و همکاران، 1991)، اما از دهه 1980 به عنوان یک گل شاخه بریده خیلی زود در تجارت گل‏ها قرار گرفت (هالوی و کوفرانک، 1984). این گونه یک دیپلوئید خودبارور است (شمیر و همکاران، 1999) و توسط بذر تکثیر می‎شود (اسلام و همکاران، 2005).
گل های لیسیانتوس از نظر شکل جام گل به چهار گروه تقسیم می شوند: قیفی، فنجانی، زنگوله‏ای و کاسه‏ای شکل(کاواباتا و همکاران، 2009). گل‏ها به صورت کم‏پر و پرپر در اندازه‏های کوچک، متوسط و بزرگ و به صورت‏های منفرد یا چندتایی روی ساقه برگدار تشکیل می‏شوند(قاسمی و کافی، 1389).
1-6- اهمیت اقتصادی گل لیسیانتوس
لیسیانتوس در باغبانی، هم به عنوان گیاه زینتی گلدانی داخل خانه و هم به عنوان گل شاخه بریده شهرت دارد. در حال حاضر لیسیانتوس در رنگها و شکل های متفاوت موجود است و در پهنه وسیعی از دنیا به صورت گل شاخه بریده پرورش داده می شود. در انگلستان حدود 10 هکتار از باغات تحت کشت و کار لیسیانتوس قرار گرفته اند. آمریکا، هلند، فلسطین اشغالی، کنیا، تانزانیا و ژاپن از تولید کنندگان مهم این گیاه می باشند (اوکاوا و سازاکی، 1999).
تولید گل شاخه بریده لیسیانتوس در سال 88 حدود 56928000 شاخه در سطحی معادل 5/26 هکتار بوده است. بنابراین، حدود 8/2 درصد تولید گل های شاخه بریده کشور در سال 88 مربوط به لیسیانتوس بوده است.
در سال 2001 متوسط قیمت لیسیانتوس در کالیفرنیا 10 دلار برای هر بسته که شامل 10 ساقه می باشد، در ایران نیز هم اکنون هر بسته، بسته به زمان عرضه 1000-4000 تومان به فروش می رسد.
1-7- بیان مسئله
در گل ها اغلب فرایندهای سوخت و سازی که در پیری دخالت دارند غیر قابل برگشت می باشند و این هم بیشتر مربوط به تولید اتیلن است که در مرحله پیری گل ها مقدار آن به حداکثر می رسد(سلگی و همکاران،2009).
بدین جهت تیمار با محلول های محافظتی مناسب برای طولانی تر کردن عمر گل های بریده توصیه می شود(منشی زاده و همکاران، 1390).
گاز اکسید نیتریک در افزایش عمر پس از برداشت گل ها موثر است. این گاز فعالیت اتیلن داخلی را تنظیم می کند( هاشم آبادی،1391).
1-8- هدف آزمایش
1-تأثیر سدیم نیتروپروساید در افزایش عمر گلجایی و کیفیت گل های بریده رز، آفتابگردان و لیسیانتوس.
2-معرفی بهترین غلظت سدیم نیتروپروساید در افزایش عمر گلجایی گل های بریده رز، آفتابگردان و لیسیانتوس.
3-بررسی خاصیت ضد میکروبی سدیم نیتروپروساید.
فصل دوم
(بررسی منابع)
2-1- پیری
پیری را می توان مرحله نهایی یک اندام دانست که با یک سری رویدادهای طبیعی غیرقابل برگشت آغاز شده و در نهایت منجر به از بین رفتن سلول ها و مرگ اندام می شود هم چنین فرایند زوال و مرگ طبیعی نیز پیری تلقی می شود که شامل گستره وسیعی از فرایندهای فیزیولوژیکی است (ادریسی، 1388).
2-2- اتیلن و نقش آن در پیری گل های بریده
اتیلن ساده ترین هیدروکربن غیر اشباع است و در کنترل فرایند رشد و نمو از جوانه زنی تا پیری نقش عمده ای دارد، اتیلن در بسیاری از بافت ها نقش مهمی در تولید رنگدانه ها، تجزیه کلروفیل، مقاومت به پوسیدگی، ریزش برگ و گل، متابولیسم فنول ها و دیگر فرایندها دارد.
تشکیل اتیلن بخصوص تحت شرایط تنش نظیر خشکی، گرما، سرما و آسیب های مکانیکی ممکن است در تمام قسمت های گیاه صورت گیرد. عوامل موثر بر میزان تولید اتیلن در بافت شامل رقم، میزان رسیدگی یا بلوغ بافت، دما، میزان اکسیژن و دی اکسید کربن محیط، تنش ها و وجود اتیلن یا هیدروکربن های مشابه در محیط می باشند. اتیلن اثرات مختلفی بر روی گل ها دارد. پیری گل های حساس به اتیلن در وهله ی اول نتیجه همزمان اتیلن درونزایی است که توسط بافت گل تولید می شود یا به عنوان یک آلاینده در اتمسفر محیط وجود دارد و با اوج گیری تولید اتیلن شبیه آنچه در حالت فرازگرایی اتفاق می افتد ارتباط دارد. اتیلن پیری برگ و گلبرگ را تحریک نموده و موجب خشک شدن کاسبرگ ها، ریزش گلچه ها، برگشتگی لبه گلبرگ ها یا جام گل و لوله شدن آن به سمت داخل، پژمردگی و حتی تغییر رنگ می شود (ادریسی، 1388).
استعمال خارجی اتیلن تجزیه پارامترهای اندازه گیری پیری از قبیل کلروفیل، RNA و پروتئین را در تعداد متغیری از سیستمهای آزمایشی سرعت می بخشد. همچنین برخی از mRNA ها وجود دارند که در طی پیری برگ و در پاسخ به اتیلن به کار رفته در تولید آنزیم های تسریع کننده فرایندهای تجزیه تجمع می یابند.
اتیلن به عنوان یک فیتوهورمون گازی شکل، در پیری بسیاری از گل ها دخالت دارد و گل های رز افزایش فرازگرایی در تولید اتیلن نشان می دهند (نبی گل و همکاران، 1388).
2-2-1- عوامل موثر در تولید اتیلن
اتیلن توسط بخش های مختلف گیاه تولید می شود، اما میزان آن در بخش های مختلف گیاه متفاوت است بیش ترین تولید، مربوط به خامه و تخمدان می باشد (نیکولز، 1979).
بسیاری از صدمات مکانیکی و تنش ها مثل لمس آرام ساقه یا برگ، افزایش فشار بیماری ها، آفات، غرقاب شدن و خشکی، تولید اتیلن را بالا می برند. افزایش تولید اتیلن به نوبه خود باعث کوتاه شدن ساقه ها و ضخیم شدن آنها می شود. عوامل محیطی دیگری نیز در تولید اتیلن دخالت دارند که غلظت اکسیژن و دما مهمترین آن ها هستند. با کاهش غلظت اکسیژن و دما، ساخت اتیلن کند می شود (چمنی،1384؛ کیامحمدی 1388؛ادریسی، 1388).
2-2-2- بیوسنتز اتیلن
بیوسنتز اتیلن یکی از بهترین مسیرهای شناخته شده برای هر ماده رشد گیاهی می باشد. اتیلن طی مجموعه ای از واکنش ها از متیونین تولید می شود. متیونین به وسیله آنزیم آدنوزین متیونین سنتتاز به اس- آدنوزیل متیونین تبدیل می شود.
ACCتولیدی دو سرنوشت دارد، ممکن است به اتیلن تبدیل شودکه این کار توسط ACC اکسیداز صورت می گیرد و یا به مالونیل ACC تبدیل می شود که این کار نیز توسط آنزیم ACC- ان- مالونیل- ترانسفراز صورت می گیرد. HCN به دست آمده از تبدیل ACC به اتیلن می تواند با س یستئین ترکیب شده و تولید سیانید آلانین و گاز H2S را بنماید که این واکنش توسط بتا سیانو آلانین سنتتاز صورت می گیرد.
2-3- تیمار با مواد ضد اتیلن
ترکیباتی که فعالیت و بیوسنتز اتیلن را کنترل می کنند عبارتند از:سدیم نیتروپروساید، MCP -1، تیوسولفات نقره، آمینواکسی استیک اسید، تی دیازورون و… .
2-3-1- سدیم نیتروپروساید
سدیم نیتروپروساید(SNP) (ترکیب آزاد کننده NO ) جز ترکیباتی است که از رکود بذر جلوگیری میکند (بلیگانی و لاماتینا،2001)، تواناییSNP در شکستن خواب بذر در کاهو (Lactuca sativa)، آرابیدوپسیس ( thaliana Arabidopsis) ، جو دوسر (Avena sativa)، سودا (Saueda salsa) و سایر گیاهان با غلظت های 5/0 تا 2 میلی مولار در مدت زمان های 18 تا 24 ساعت گزارش شده است (کوپیرا و گووداز، 2003). نیتریک اکسید تاثیر مثبتی بر تاخیر پیری در میوه ها و سبزی ها دارد (چانگلی و همکاران، 2011). این ترکیب پس از تیوسولفات نقره و 1- متیل سایکلوپروپن به عنوان بازدارنده اتیلن شناخته شده است که تاثیر مثبت آن بر گلهای بریده مختلف از جمله میخک و 8 گل بریده دیگر نشان داده شده است (بادیان و همکاران، 2004؛ چانگلی و همکاران، 2011).
نیتریک اکسید با فرمول NO ، جرم 1/30 گرم ، چگالی 51/ 1گرم بر سانتی متر مکعب ، و نقطه جوش 90/121 است.
شکل 2-1- تصویر سدیم نیتروپروساید
نیتریک اکسید عمدتاً از مسیرهای آنزیمی و غیرآنزیمی سنتز می شود که مسیر بیوسنتز آنزیمی آن از طریق مسیر بیوسنتز نیترات ردوکتاز از طریق سیتوسول انجام می شود (لاماتینا و همکاران، 2003). اما مسیر غیر آنزیمی از طریق نیترات دیسموتیشن انجام می گیرد (لاماتینا و همکاران، 2003).
2-4- انسداد آوندی
تحقیقات بسیاری روشن نموده اند که یکی از مهمترین دلایل پایان زندگی گل های شاخه بریده انسداد آوندی است (رضوانی پور و عصفوری، 1388).
پژمردگی و تنش آبی اکثر گونه های گل های شاخه بریده مربوط به انسداد سیستم انتقال آب در آن ها می باشد. معمولاً دو نوع انسداد آوندی وجود دارد. یکی مربوط به انبار کردن گل ها به صورت خشک است و غالباً در حالت تجاری اتفاق می افتد و دیگری در طول مدت نگهداری گل در آب اتفاق می افتد(ادریسی،1388).
جهت رفع مشکل انسداد آوندی، روش هایی مثل بازبرش ساقه زیر آب (برش در فاصله 2 سانتی متری)، اسیدی کردن محلول (4-3pH= )، قرار دادن ساقه در آب (عمق کمتر از 20 سانتی متر)، تیمار مدت دار ساقه در مواد پاک کننده، استفاده از آب تقطیر شده در ساختن محلول های نگهدارنده، ضد عفونی ظرف ها و استفاده از ظرف های سفید رنگ (برای نشان دادن آلودگی) پیشنهاد می شوند.
هم چنین از میکروب کش های مهم مثل هیپوکلریت سدیم، هیپوکلریت کلسیم، مشتقات هیدروکسی کینولین ها، سولفات آلومینیوم، کلرید کبالت، اسید سیتریک و عوامل جدید مثل اسانس های گیاهی می توان استفاده کرد.
فصل سوم
(مواد و روش ها)
3-1- مواد گیاهی
در آبان ماه سال 91 گل های شاخه بریده رز، آفتابگردان و لیسیانتوس که در مرحله تجاری برداشت شده بودند از گلخانه ای در محلات خریداری و بلافاصله برای انجام تیمار و ارزیابی صفات به آزمایشگاه پس از برداشت منتقل شدند.
3-2- نحوه آماده سازی گل ها و انجام تیمار سدیم نیتروپروساید
از هر گل 5 شاخه در گلدان های پلاستیکی به حجم 2 لیتر قرار داده شدند.به این صورت که از هر نوع گل یک ردیف با 12 تیمار در نظر گرفته شد. شرایط آزمایشگاه پس از برداشت شامل 12 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی بود که توسط نور لامپ های سفید فلورسنت تامین می شد. شدت نور 12 میکرومول بر متر مربع بر ثانیه، دمای اتاق 2±20 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی نیز بین 60 تا 70 درصد بود. گل ها حدود 24 ساعت به صورت تیمار کوتاه مدت در محلول سدیم نیتروپروساید باقی ماندند. پس از پالس 24 ساعته در گلجاهای حاوی 500 میلی لیتر 8- هیدروکسی کینولین سولفات 300 میلی گرم در لیتر و ساکارز 3 درصد قرار گرفتند.
3-3- پیاده کردن طرح آزمایشی و معرفی تیمارها
این آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کاملاً تصادفی در 3 تکرار انجام شد. فاکتور سدیم نیتروپروساید در 4 سطح (0، 20، 40 و 60 میکرومولار) بود (شکل 3-1).
قبل از تیمار تمامی گل ها روی ارتفاع 50 سانتی متری داخل آب 40 درجه سانتی گراد- به منظور جلوگیری از انسداد آوندها با حباب های هوا- بریده شده و درون گلجاها قرار داده شدند.
تیمارها به قرار ذیل بودند:
N0F1 N1F1 N2F1 N3F1 N1F2 N2F2 N3F2 N0F2
N0F3 N1F3 N2F3 N3F3
N0: 0 µM SNP N2: 40 µM SNP
N1: 20 µM SNP N3: 60 µM SNP
F1 : گل رز F2: گل لیسیانتوس F3: گل آفتابگردان

شکل 3-1- روش پیاده کردن طرح آزمایشی
3-4- صفات کمی و کیفی مورد اندازه گیری
3-4-1- عمر گلجایی
عمر گلجایی به فاصله شروع تیمار تا زمان پیری گل که همراه با پژمردگی گلبرگ ها و تغییر رنگ برگ می باشد، تعریف و به صورت روز بیان شد. بدیهی است که هر یک از 2 شاخه گل موجود در هر پلات طول عمر متفاوتی داشته و میانگین آن ها به عنوان عمر گلجایی آن پلات در نظر گرفته شد.
3-4-2- جذب محلول
حجم محلول نگهدارنده درون گلجاها 500 سی سی بود. با توجه به میزان تبخیر محلول نگهدارنده از گلجاها و کاهش محلول درون گلجاهای حاوی گل مقدار آب جذب شده توسط گلها بدست آمد. با توجه به میانگین وزن شاخههای گل در ابتدای آزمایش و کاهش حجم آب گلجاها و مقدار تبخیر، مقدار جذب آب (برحسب میلیلیتر بر گرم وزن تر) محاسبه شد.
3-4-3- درصد ماده خشک
پس از پایان عمر گلجایی هر گل، وزن تر آن اندازه گیری شد و در آون در دمای 70 درجه سانتی گراد به مدت 24 ساعت قرار داده شد. پس از اطمینان یافتن از خشک شدن کامل گل ها، با ترازوی دیجیتال توزین شد. درصد ماده خشک از رابطه زیر محاسبه شد:
100 × (وزن تر ÷ وزن خشک) = درصد ماده خشک
3-4-4- شمارش باکتری
این فاکتور با هدف بررسی اثر سدیم نیتروپروساید بر رشد باکتری های محلول پالس و باز برش های انتهای ساقه گل انجام شد.
3-4-4-1- تهیه محیط کشت
محیط کشت نوترینت آگار با غلظت 20 گرم در لیتر به همراه آب مقطر استریل تهیه شده و روی شیکر با کمی گرما قرار داده شد. سپس به مدت 1 ساعت اتوکلاو شد و پس از آن در زیر هود استریل به میزان 2 ± 15 میلی لیتر درون پتری ریخته شد. درب پتری را با سلفون بسته و 24 ساعت بعد از اطمینان از عاری بودن هرگونه آلودگی، کشت بر روی آن صورت گرفت. در تمام مراحل کشت، تمامی سطوح هود، لوازم کار و دست ها با الکل ضد عفونی شد( شکل 3-2).
3-4-4-2- شمارش باکتری در محلول پالس
24 ساعت پس از تیمار پالس با سدیم نیتروپروساید، از محلول گلجایی 2 میلیلیتر توسط سرنگ برداشته و با 2 میلیلیتر محلول نرمال سالین 9/0 درصد رقیق شد. 1/0 میلیلیتر از محلول فوق روی پتری حاوی محیط کشت نوترینت آگار پهن و کلونیهای باکتری 24 ساعت پس از انکوباسیون در دمای 37 درجهی سانتیگراد، شمارش شد.
3-4-4-3- شمارش باکتری در ساقه
24 ساعت پس از تیمار پالس با سدیم نیتروپروساید، حدود 2 سانتیمتر(5/0 گرم) از ته ساقه بریده شد. نمونه 3 مرتبه با آب دیونیزه شسته شد تا بار میکروب سطح آن کاهش یابد. سپس نمونه در هاون چینی کاملاً خرد و له شد و با محلول نرمال سالین 9/0 درصد رقیق شد. 1/0 میلیلیتر از محلول روی پتر

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *