پژوهش علمی - دانلود پژوهش علمی فارسی

متن کامل پایان نامه را در سایت منبع fuka.ir می توانید ببینید

رشد و دگرگونی سریع روابط اقتصادی، منجر به رقابت شدیدی در عرصه تجارت ، صنعت و سرمایه گذاری شده است. لذا شرکت ها برای بقا و گسترش فعالیت های خود، نیاز به انجام سرمایه گذاری های مناسب و به موقع دارند.گزارش های مالی شرکت ها باید اطلاعاتی فراهم نماید که برای سرمایه گذاران بالقوه و بالفعل، بستانکاران و سایر استفاده کنندگان، در سرمایه گذاری های منطقی، اعطای اعتبار و تصمیمات مشابه سودمند باشد.گزارش های مالی بایستی اطلاعات لازم برای ارزیابی وضعیت مالی و بنیه اقتصادی بنگاه، ارزیابی عملکرد و توان سودآوری، ارزیابی چگونگی تامین مالی و مصرف وجوه نقد، ارزیابی چگونگی ایفای مسئولیت مباشرت مدیریت و انجام تکالیف قانونی و فراهم کردن اطلاعات مکمل برای درک بهتر اطلاعات مالی ارائه شده و پیش بینی وضعیت آتی را فراهم نماید. در نتیجه این گزارش ها اهمیت بسزایی در تحقق اهداف یاد شده دارند و افزایش کیفیت آنها می تواند موجب کاراتر بودن سرمایه گذاری شرکت ها و حفظ و توسعه منابع آنها گردد.
امروزه سیستم های اطلاعاتی حسابداری، نقش بسیار مهمی در گردش فعالیت سازمان ها ایفا نموده و در مجموعه محیط اقتصادی کشورها وظیفه ای با اهمیت بر عهده دارند. بسیاری از تصمیمات اقتصادی بر اساس اطلاعات حاصل از این سیستم ها اتخاذ شده و سهم عمده ای از مبادلات اوراق بهادار به خرید و فروش سهام شرکت ها اختصاص دارد که آن نیز به نوبه خود می تواند تحت تاثیر ارقام و اطلاعات حسابداری باشد. هرگونه تحقیق در زمینه نحوه اثرگذاری اطلاعات حسابداری بر طیف وسیع تصمیم گیرندگان ذینفع درشرکت ها به درک بهتر از چگونگی نقش این اطلاعات و ضرورت افشای بیشتر و بهتر آنها کمک میکند. از آنجا که سهامداران و بستانکاران، دو گروه اصلی استفاده کننده اطلاعات مالی اند و فراهم آوردن اطلاعات مربوط و قابل اتکا برای این دو گروه از دغدغه های اصلی مدیریت و سیستم های اطلاعاتی حسابداری به شمار می رود، توجه به کیفیت اطلاعات تهیه شده برای این دو گروه ضرورتی خاص دارد .
نقش اصلی گزارشگری مالی، انتقال اثربخش اطلاعات مالی به افراد برون سازمانی به روشی معتبر و به موقع است که یکی از اهداف عمده آن فراهم ساختن اطلاعات لازم برای ارزیابی عملکرد و توان سودآوری بنگاه اقتصادی است. شرط لازم برای دستیابی به این هدف، ارائه اطلاعات مالی به نحوی است که ارزیابی عملکرد گذشته را ممکن سازد و در سنجش توان سودآوری و پیش بینی فعالیت های آتی بنگاه اقتصادی مؤثر واقع گردد. اما با وجود سازوکارهای نظارتی یکسان بر گزارشگری مالی شرکت ها، به نظر می رسد که شرکت ها از کیفیت گزارشگری مالی یکسانی برخوردار نیستند و این امر بیانگر آن است که احتمالا عوامل متعدد دیگری باعث ایجاد تفاوت در کیفیت گزارشگری مالی شرکت ها می شود . کیفیت گزارشگری مالی، دقت و صحت گزارشهای مالی در بیان اطلاعات مربوط به عملیات شرکت، خصوصا جریان های نقدی مورد انتظار، به منظور آگاه نمودن سرمایه گذاران می باشد. طبق بیانیه مفهومی شماره یک هیأت استانداردهای حسابداری مالی، گزارشگری مالی باید اطلاعات سودمندی فراهم نماید که سرمایه گذاران بالفعل و بالقوه را درانجام تصمیم گیری های منطقی یاری نماید. همچنین طبق بیانیه شماره 37 هیأت استانداردهای حسابداری مالی، گزارشگری مالی اطلاعاتی فراهم می کند که سرمایه گذاران بالفعل و بالقوه را در ارزیابی مبالغ، زمان بندی وعدم قطعیت وجوه نقد دریافتی آتی یاری می نماید. لذا عموما از اندازه گیری کیفیت اقلام تعهدی به عنوان شاخصی برای کیفیت گزارشگری مالی استفاده می شود، بر اساس این دیدگاه که اقلام تعهدی، ارزش اطلاعاتی سود را با کاهش اثر نوسانات ناپایدار در جریان های نقدی بهبود می بخشد. همچنین اقلام تعهدی، برآوردهایی از جریان های نقدی و درآمد های آتی هستند.
کیفیت گزارشگری مالی سبب ارتقای سودمندی اطلاعات مالی می شود. بنابراین واضح است که قانون گذاران و سرمایه گذاران برای داشتن گزارشگری مالی باکیفیت بیشتر، هم عقیده هستند زیرا اعتقاد نهایی این است که کیفیت گزارشگری مالی به طور مستقیم روی بازارهای سرمایه اثرگذار است .بنابراین با توجه به این که کیفیت گزارشگری مالی تأثیر با اهمیتی بر بازارهای سرمایه دارد می توان نتیجه گرفت که در سطح کلان، کیفیت گزارشگری مالی دارای اثرات اقتصادی است. همچنین در ارتباط با فرصتهای سرمایه گذاری، شرکتی که از انعطاف پذیری بالایی جهت استفاده از این فرصت ها برخوردار باشد، چشم انداز روشنی از آینده آن متصور است و از جمله خط مشی های مؤثر در ایجاد فرصت های سرمایه گذاری، کاربرد سیاست های تقسیم سود مناسب می باشد .
رابطه بین سیاست تقسیم سود و سرمایه گذاری در بازار ناقص بسیار مهم می باشد. زیرا شرکت ها به راحتی نمی توانند اوراق بهادار منتشر نمایند یا اقدام به اخذ وام نمایند، پس سعی می کنند که از منابع مالی داخلی یعنی سود انباشته استفاده کنند. لذا اگر مدیران مالی با فرصت های سرمایه گذاری روبرو باشند که خالص ارزش فعلی مثبت داشته باشند و منابع مالی نیز محدود باشد، در این صورت سیاست های سرمایه گذاری و سیاست های تقسیم سود با یکدیگر مرتبط خواهند شد.
تقسیم سود از دو جنبه بسیار مهم قابل بحث است. از یک طرف عاملی اثرگذار بر سرمایه گذاری های پیش روی شرکت هاست. چرا که تقسیم سود موجب کاهش منابع داخلی و افزایش نیاز به منابع خارجی می شود. از طرف دیگر بسیاری از سهامداران شرکت خواهان تقسیم سود نقدی هستند. از این رو مدیران با هدف حداکثر کردن ثروت، همواره باید بین علایق مختلف آنان و فرصت های سودآور سرمایه گذاری تعادل برقرار کنند. بنابراین تصمیمات تقسیم سود که از سوی مدیران شرکت ها اتخاذ می شود بسیار حساس و دارای اهمیت است .

متن کامل در سایت امید فایل 

1-2) بیان مساله میلر و مودیلیانی (1961 ) ثابت کرده اند که در بازار سرمایه کارا ، سیاست تقسیم سود، عنصری نامربوط در تعیین ارزش شرکت تلقی می شود. به دلیل آنکه اولا : تنها، سرمایه گذاری هایی که جریان های نقدی و منافع آتی ایجاد می کنند بر ارزش شرکت تاثیرگذارند و ثانیا : سرمایه گذاری ها، مستقل از تقسیم سود هستند. پس از آن، کاربرد اصطلاح " اصل تفکیک " توسط فاما و میلر ( 1972 ) پیش بینی مهم مرتبط با قضیه و برهان نامربوط بودن سیاست تقسیم سود را ارائه نمود :
" سیاست تقسیم سود نبایستی بر روی تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر داشته باشد " .
اما در بازارهای غیر کارا، سیاست تقسیم سود می تواند بر تصمیمات سرمایه گذاری مؤثر باشد. هنگامی که مدیران، اطلاعات بیشتری در مورد ارزش دارایی های شرکت و پروژه های سرمایه گذاری، نسبت به سرمایه گذاران خارجی (برون سازمانی) دارند، مشکلات و مساله های مربوط به " گزینش نامناسب " و "خطر اخلاقی " می تواند محدودیت شرکت ها در دستیابی به وجوه خارجی ( جهت تامین مالی ) را در پی داشته باشد. ( جنسن و مک لینگ1976‍‍‍، مایرز و ماژلوف 1984). این محدودیت می تواند منتج به رقابت بین " پروژه های سرمایه گذاری " و " تقسیم سود " برای وجوه داخلی ( درون سازمانی ) گردد وشرکت های با وجوه داخلی محدود، بایستی مابین تداوم در سرمایه گذاری و یا پرداخت سود تقسیمی، یکی را برگزینند. مدیران تا حدود زیادی نسبت به قطع جریان تقسیم سود، بی میل هستند ،
(لینتنر 1956) و در مقابل، پرداخت سود تقسیمی نیز می تواند آنان را مجبور کند تا از پروژه های سرمایه گذاری با ارزش، صرفنظر نمایند.
تحقیقات جاری شواهدی سازگار با اینکه " تقسیم سود دارای محدودیت یا تاثیر منفی بر روی سرمایه گذاری هاست "، یافته اند. شواهد بررسی شده توسط براو (2005) حاکی از آن است که بسیاری از مدیران با حفظ و نگهداری سطح تقسیم سود، دارای دیدگاهی هستند که از آن به مثابه دستیابی به اهداف ملموس، بهره می گیرند و خواهان صرفنظر نمودن از فرصت های سرمایه گذاری با ارزش، برای حفظ وابقای سطح تقسیم سود میباشند .
سازگار با شواهد مورد بررسی براو، دانیل (2010) شواهد مستندی فراهم نمود از سیمای شرکت هایی با کمبود وجه نقد ، که در جهت کاهش سرمایه گذاری مورد انتظار اقدام نموده اند تا سطح جریان سود تقسیمی فعلی را حفظ نمایند. همچنین ممکن است شرکت ها از میزان سرمایه گذاری ها بکاهند تا تقسیم سود را افزایش دهند. بنابراین ما برآنیم که نشان دهیم گزارشگری مالی می تواند نقش مهمی را در کاهش یا معتدل ساختن محدودیت و آثار منفی تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها ایفا نماید . کیفیت بالای گزارشگری مالی، بوسیله فراهم نمودن اطلاعات بیشتر و دقیق تری از ارزش پروژه های سرمایه گذاری شرکت ها، موجب کاهش اطلاعات نامتقارن و بدان وسیله، کاهش مشکلات مربوط به گزینش نامناسب در انتشار اوراق بهادار سرمایه گذاری می شود.( بوشمن و اسمیت 2001 ) علاوه بر آن، کیفیت بالای گزارشگری مالی، مشکلات مربوط به خطر اخلاقی را بوسیله تسهیل قراردادها و کنترل و نظارت بر فعالیت های مدیران، کاهش میدهد ( هیلی و پالپو 2001 ). بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که شرکت های با کیفیت بالاتر گزارشگری مالی، دسترسی بهتری به وجوه خارجی داشته و بنابراین به احتمال کمتری از پروژه های سرمایه گذاری با ارزش پیش رویشان، در جهت تقسیم سود ، صرفنظر می نمایند. لذا پرسش اصلی و مسأله تحقیق حاضر بدین گونه صورت بندی می گردد که :
آیا کیفیت بالای گزارشگری مالی می تواند موجب کاهش ( معتدل شدن ) تاثیر منفی تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها گردد ؟
مطالعه حاضر ، آزمون می کند که چگونه کیفیت گزارشگری مالی می تواند آثار محدود کننده تقسیم سود شرکت ها را بر روی تصمیمات سرمایه گذاری آنان کاهش دهد .1-3 ) اهمیت و ضرورت تحقیق
در ادبیات مالی، تصمیمات مربوط به تقسیم سود و تصمیمات مربوط به سرمایه گذاری از جمله مهم ترین تصمیمات پیش روی شرکت هاست که اتخاذ تصمیم بهینه در این دو حوزه موجب تخصیص مطلوب منابع و هدایت منابع مالی به سوی سرمایه گذاری های اقتصادی و پروژه های سودآور می شود. ادبیات تحقیق و مبانی نظری نشانگر آن است که تقسیم سود باعث کاهش منابع داخلی شرکت و در نتیجه، محدود شدن سرمایه گذاری می گردد. از طرف دیگر، عدم تقسیم سود توسط شرکت ها می تواند موجب عکس العمل و واکنش منفی سرمایه گذاران و بازار سرمایه شود . در این میان اطلاعات نامتقارن مابین مدیران و سرمایه گذاران باعث می شود که مدیران جریان تقسیم سود را حفظ و یا افزایش دهند و از فرصت های سرمایه گذاری چشم بپوشند تا رضایت صاحبان سرمایه و به طور کلی بازار سرمایه جلب شود . در این تحقیق، نقش کیفیت گزارشگری مالی به عنوان متغیری مستقل و به مثابه عاملی تعدیل کننده در کاهش اثر منفی تقسیم سود بر سرمایه گذاری مورد مطالعه قرار می گیرد و انتظار بر آن است که بتواند با کاهش آثار محدود کننده تقسیم سود بر سرمایه گذاری از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی مابین مدیران و سرمایه گذاران عمل نماید تا احتمال صرفنظر کردن شرکت ها را از فرصت های سرمایه گذاری پیش رویشان کاهش دهد. از این جهت تحقیق حاضر در نوع خود در بازار سرمایه ایران پژوهشی بدیع و کاربردی محسوب می شود و نتایج حاصل از آن می تواند مورد استفاده ذینفعان بازار سرمایه و مدیران شرکت ها قرار گیرد.
1-4) اهداف تحقیق1-4-1) اهداف علمیارزش و اعتبار قوانین هرعلم و تحقیقی به روش شناختی که درآن بکار می رود بستگی دارد و هدف علمی این تحقیق ارزش و اعتبار بخشیدن به فرضیه تحقیق می باشد تا این تحقیق بتواند در بالا بردن سطح دانش عمومی مورد نیازاستفاده کنندگان موثرباشد و همچنین زمینه ساز بستر مناسبی برای تحقیق آتی در سایر مراکز آموزشی و پژوهشی باشد.
هدف اولیه و اصلی از انجام این تحقیق، آشکار نمودن نقش مهم کیفیت گزارشگری مالی و اطلاعات مالی در کاهش آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی تصمیمات سرمایه گذاری شرکت ها از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی ما بین مدیران و سرمایه گذاران می باشد.
در واقع، این تحقیق در پی روشن ساختن آثار مثبت و تعدیل کننده کیفیت بالای گزارشگری مالی شرکت ها بر روی شیوه نگرش سرمایه گذاران به سیاست های تقسیم سود شرکت هاست، که تاثیرات محدود کننده تقسیم سود را بر روی تصمیمات سرمایه گذاری، کاهش می دهد و میتواند باعث شود که شرکت ها از طرح های سرمایه گذاری با ارزش خود، به نفع تقسیم سود، صرفنظر ننمایند.
-هدف بعدی این تحقیق، روشن ساختن آثار معتدل کننده کیفیت گزارشگری مالی نسبت به تاثیرات محدود کننده تقسیم سود بر سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه است که طبیعتا این نوع سرمایه گذاری ها به دلیل عدم اطمینان و تردید نسبت به منافع و جریان های نقدی آتی، دارای عدم تقارن اطلاعاتی بالاتری مابین مدیران و سرمایه گذاران بوده و اینکه کیفیت بالای گزارشگری مالی میتواند این عدم تقارن اطلاعاتی بالاتر را تنزل بخشیده و نقش مؤثرتری ایفا نماید .
هدف دیگر این تحقیق، روشن ساختن آثار چشمگیرتر و نقش معتدل کننده تر کیفیت بالای گزارشگری مالی بر روی شرکت هایی است که بخش قابل توجه و بزرگی از ارزش شرکت، در گرو فرصتهای رشد آتی آن هاست. به دلیل آنکه جریان های نقدی آتی ناشی از فرصت های رشد شرکت ها، ذاتا نامطمئن و غیرقابل شناسایی و اثبات است، بنابراین ما در پی آن هستیم که نشان دهیم کاهش تاثیرات منفی تقسیم سود بر روی تصمیمات سرمایه گذاری این نوع شرکت ها که با عدم تقارن اطلاعاتی بالاتر و بیشتری مواجه هستند، قوی تر است و کیفیت گزارشگری مالی برای این نوع شرکت ها، نقش مؤثرتری ایفا میکند.
1-4-2) اهداف کاربردی
تحقیقات کاربردی، تحقیقاتی هستند که نظریه ها، قانونمندی ها، اصول و فنونی که در تحقیقات پایه تدوین می شوند را برای حل مسائل جاری و واقعی بکار می گیرند، این نوع تحقیقات بیشتر به مؤثرترین اقدام تاکید دارند وعلت ها را کمتر مورد توجه قرارمی دهند. نتایج حاصله ازاین تحقیق می تواند مورد استفاده سرمایه گذارن، مدیران وسایراستفاده کنندگان درون سازمانی و برون سازمانی قرار گیرد .
1-5)چارچوب نظریزمانی که مدیران ، اطلاعات بیشتری درباره ارزش دارایی های شرکت و پروژه های سرمایه گذاری، نسبت به سرمایه گذاران خارجی (برون سازمانی) دارند ، ناکارآیی های بازار از جمله مشکلات "گزینش نامناسب " و " خطر اخلاقی " می تواند برای دسترسی و دستیابی شرکت ها به تامین وجوه خارجی، محدودیت ایجاد کند. مدل های مربوط به گزینش نامناسب (مایرز و ماژلوف 1984) اظهار می دارند که مدیران در جهت منافع و علایق سهامداران فعلی عمل نموده و در جهت فروش اوراق بهادار جدید، زمانی که اطلاعات شخصی (محرمانه ) آنان دلالت دارد بر اینکه اوراق بهادار جدید ، اضافه ارزش خواهند داشت ( ارزش بازار بیشتر از ارزش ذاتی) دارای محرک هستند. مدل های مربوط به خطر اخلاقی (جنسن و مک لینگ 1976 ، جنسن 1986) نیز نشان می دهند که مدیران شرکت ممکن است اقدام به سرمایه گذاری هایی نمایند که منافع شخصی آنان را به هزینه سهامداران، به حداکثر برساند. پیش بینی و انتظار بر این است که این تضاد و برخوردهای اطلاعاتی باعث شود که سرمایه گذاران خارج از سازمان ( برون سازمانی ) که واکنش منطقی و عقلانی خواهند داشت، بوسیله ابزارهایی همچون محدود کردن سرمایه گذاری شان یا تنزیل و کاستن از قیمت سهام صادره شرکت، عمل نمایند . نتیجه این اقدام آنان، محدود شدن دسترسی به وجوه خارجی یا افزایش هزینه تامین منابع مالی خارجی برای آن شرکت ها خواهد بود.( مایرز و ماژلوف 1984) .
محدودیت دسترسی به وجوه خارجی، موجب رقابت برای وجوه داخلی (منابع داخلی) محدود، خواهد گردید . زمانی که سرمایه گذاری ها و تقسیم سود به عنوان دو عامل مهم، برای وجوه و منابع داخلی محدود ، به رقابت برخیزند، شرکت ها ممکن است مجبور شوند مابین پرداخت سود تقسیمی و یا تداوم پروژه های سرمایه گذاری با ارزش، دست به انتخاب بزنند .
مستندات و شواهد مبتنی بر تحقیقات قبلی ( لینتنر 1956 ، براو 2005 و دانیل 2010) بیان می دارند که شرکت ها نسبت به قطع جریان تقسیم سود، بی میل هستند و خواهان صرفنظر کردن از برخی فرصت های سرمایه گذاری با ارزش هستند تا جریان تقسیم سود، حفظ گردد. بعلاوه این نیز ممکن است که شرکت ها ، سرمایه گذاری ها را به منظور افزایش تقسیم سود، متوقف نمایند. در مجموع، سیاست تقسیم سود احتمالا دارای تاثیر محدود کننده بر روی تصمیمات سرمایه گذاری می باشد، تاثیری ناسازگار و برخلاف " اصل تفکیک " پیش بینی شده و مورد انتظار بوسیله قضیه نامربوط بودن عامل تقسیم سود .
در این میان، کیفیت گزارشگری مالی می تواند نقش مهمی را در کاهش (معتدل ساختن) آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها، ایفا نماید. کیفیت بالای گزارشگری مالی، دربردارنده اطلاعات دقیق تری درباره جریان های نقدی آتی پروژه های سرمایه گذاری شرکت هاست و بدان وسیله موجب کاهش اطلاعات نامتقارن مابین مدیران شرکت و سرمایه گذاران خارجی ( برون سازمانی ) می گردد. کاهش در اطلاعات نامتقارن، موجب کاهش احتمال آنکه سرمایه گذاران خواهان خرید اوراق بهادار سرمایه گذاری به قیمتی تنزل یافته و ناعادلانه شوند، می گردد و در نتیجه موجب کاهش (معتدل شدن) عامل "گزینش نامناسب" هزینه اوراق بهادار تازه انتشار یافته می شود.( بوشمن و اسمیت 2001)
بعلاوه، کیفیت بالای گزارشگری مالی موجب کاهش مشکلات مربوط به " خطر اخلاقی " بوسیله تسهیل قرارداد های کارا ما بین مدیران و سرمایه گذاران و بوسیله بهبود توانایی سرمایه گذاران در کنترل و نظارت ( ارزیابی) مدیران می گردد (هیلی و پالپو 2001). سازگار و موافق با این موضوع که کیفیت گزارشگری مالی، موجب بهبود دسترسی شرکت ها به منابع و وجوه خارجی می گردد، تحقیقات قبلی (فرانسیس ،2004 و بهارات، 2008) دلالت بر این دارند که شرکت های با کیفیت بالاتر گزارشگری مالی، هم دارای هزینه پایین تر بدهی و هم هزینه پایین تر سرمایه هستند .
بنابراین شرکت های با کیفیت بالای گزارشگری مالی، احتمالا دارای دسترسی بهتری به وجوه خارجی(برون سازمانی) در اشکال تأمین وجوه بیشتر و یا هزینه کمتر دستیابی به وجوه بوده و بنابراین به احتمال کمتری از پروژه های سرمایه گذاری با ارزش در جهت تقسیم سود، صرفنظر می نمایند. بنابراین ما پیش بینی می نماییم که تقسیم سود بر سرمایه گذاری ها، برای شرکت هایی با کیفیت بالاتر گزارشگری مالی، نسبت به شرکت های با کیفیت پایین تر گزارشگری مالی، تاثیر منفی کمتری داشته باشد .
همچنین نقش کیفیت گزارشگری مالی در کاهش (معتدل نمودن) آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها، احتمالا در ارتباط با انواع مختلف سرمایه گذاری ها، متغیر باشد. بخصوص نسبت به میزان و حجم اطلاعات نامتقارن بین مدیران و سرمایه گذاران. در ارتباط با وجوه سرمایه گذاری شده ، سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه دارای عدم اطمینان بیشتری درباره منافع آتی و بنابراین اطلاعات نامتقارن فزون تری را مابین مدیران و سرمایه گذاران خارجی ( بیرونی ) داشته و بدان وسیله موجب دشواری بیشتر در عوامل گزینش نامناسب و مشکلات مربوط به خطر اخلاقی میگردد( چان 2001 ). در نتیجه شرکت ها احتمالا با هزینه های بالای تامین وجوه خارجی ( برون سازمانی ) برای سرمایه گذاری ها در تحقیق و توسعه نسبت به سایر سرمایه گذاری ها، مواجه شوند( هال و لرنر، 2010 ) .
براون ( 2009 ) نشان داده است که شرکت های متمرکز بر تحقیق و توسعه، از بدهی بسیار کمتری برای تأمین وجوه استفاده نموده و سرمایه آنان به منبع نهایی برای تامین مالی سرمایه گذاری ها در تحقیق و توسعه تبدیل شده است. این امر دلالت دارد بر اینکه اگر کیفیت بالای گزارشگری مالی، تاثیر منفی تقسیم سود را بر روی سرمایه گذاری ها کاهش می دهد، این تاثیر کاهشی بایستی برای سرمایه گذاری ها در تحقیق و توسعه، نسبت به مخارج سرمایه ای دیگر، قویتر باشد. بنابراین ما همچنین به عنوان بسط تحقیق، انتظار داریم که تاثیر پیش بینی شده برای کیفیت گزارشگری مالی، برای سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه نسبت به دیگر مخارج یا وجوه سرمایه گذاری شده، قوی تر باشد.
ما همچنین انتظار داریم که نقش کیفیت گزارشگری مالی در کاهش آثار محدود کننده تقسیم سود بر روی سرمایه گذاری ها، با توجه به میزانی که ارزش شرکت ها، وابسته به گزینه ها و یا فرصت های رشد آن است، متغیر باشد. تحقیقات انجام شده در این زمینه ( اسمیت و واتز، 1992 ) دلالت دارد بر اینکه اطلاعات نامتقارن ،بخصوص برای شرکت هایی که بخش اعظم و بزرگی از ارزش شرکت، وابسته و قابل انتساب به فرصت های رشد آن است، زیان آورتر می باشد. زیرا جریان های نقدی آتی ناشی از فرصتهای رشد، ذاتا و ماهیتا نامطمئن و غیر قابل اثبات است. مطابق مباحث ارائه شده و بر حسب انتظارات، کیفیت بالای گزارشگری مالی، بوسیله دربرداشتن اطلاعات دقیق تر و روشن تری درباره جریان های نقدی آتی پروژه های سرمایه گذاری شرکت ها، تسهیل قراردادهای کارا و بهبود توانایی سرمایه گذاران در نظارت و ارزیابی تصمیمات سرمایه گذاری مدیران، موجب کاهش اطلاعات نامتقارن مابین مدیران و سرمایه گذاران می گردد. بنابراین برای شرکت هایی که بخش بزرگی از ارزش آنها وابسته و منتسب به فرصت های رشد آن است، ما انتظار داریم که کیفیت بالای گزارشگری مالی، نقش بیشتر و چشمگیرتری ایفا نماید و موجب کاهش اطلاعات نامتقارن و بدان وسیله کاهش تاثیر منفی تقسیم سود بر سرمایه گذاری ها گردد. بنابراین ما در جهت بسط و تکمیل چارچوب تحقیق ، انتظار داریم که تاثیر پیش بینی شده برای کیفیت گزارشگری مالی، برای شرکت هایی که بخش بزرگ و عمده ای از ارزش شرکت ، وابسته به فرصت های رشد آن است، قوی تر باشد.
1-6) فرضیات تحقیقتحقیق حاضر دربردارنده سه فرضیه به شرح زیر میباشد : فرضیه اول : اثر منفی تقسیم سود بر سرمایه گذاری، برای شرکت های با کیفیت بالاتر گزارشگری مالی، نسبت به شرکت های با کیفیت پایین گزارشگری مالی ، کمتر است . فرضیه دوم : نقش کیفیت بالای گزارشگری مالی در کاهش اثر منفی تقسیم سود بر سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه قوی تر از سایر وجوه سرمایه ای است . فرضیه سوم : نقش کیفیت بالای گزارشگری مالی در کاهش اثر منفی تقسیم سود بر سرمایه گذاری، برای شرکت های دارای فرصت های رشد بالا قوی تر از شرکت های دارای فرصت رشد پایین است.
1-7) حدود مطالعاتیقلمرو تحقیق چهارچوبی را فراهم می نماید تا مطالعات و آزمون محقق در طی آن قلمرو خاص انجام پذیرد و دارای اعتبار بیشتر باشد.
1-7-1) قلمرو مکانی تحقیقاین پژوهش کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران (بازار سرمایه ایران) را مورد بررسی قرار می دهد .
1-7-2) قلمرو زمانی تحقیقدوره زمانی این پژوهش با توجه به در دسترس بودن اطلاعات مربوط به متغیر های تحقیق و محدودیت های هزینه و زمان ، 6 ساله و از ابتدای سال 1386 تا انتهای سال 1391 است.
1-7-3) قلمرو موضوعی تحقیقدر این پژوهش بررسی نقش کیفیت گزارشگری مالی در کاهش آثار محدود کننده تقسیم سود بر تصمیمات سرمایه گذاری شرکت ها مورد کنکاش قرار می گیرد .
1-8) تعریف واژه ها واصطلاحات تحقیق
کیفیت گزارشگری مالی:
توان صورتهای مالی در انتقال اطلاعات عملیات شرکت و به طور خاص پیش بینی جریان های نقدی مورد انتظار آن به سرمایه گذاران. بر مبنای این نظر که اقلام تعهدی، ارزش اطلاعاتی سود را با کاهش اثر نوسانات ناپایدار در جریانهای نقدی بهبود می بخشد ( دیچاو و دیچو 2002 ، امسی نیکولز2002 )، در این تحقیق کیفیت اقلام تعهدی سرمایه در گردش به عنوان جانشین کیفیت گزارشگری مالی در نظر گرفته می شود .
کیفیت اقلام تعهدی:
قرینه اندازه انحراف اقلام تعهدی سرمایه در گردش از جریانات وجه نقد عملیاتی. زیرا هر چه اندازه انحراف کوچکتر باشد، اقلام تعهدی باکیفیت تر تلقی می گردد.
سطح کیفیت گزارشگری مالی:
انحراف معیار انحراف اقلام تعهدی از جریانات وجه نقد عملیاتی
سیاست تقسیم سود:
سیاست و رویه ای که یک شرکت خاص برای توزیع سود سالانه مابین سهامداران اتخاذ می کند و عبارت است از تقسیم سود عادی اعلام شده توسط شرکت. مطابق با ( لینتنر 1956 ، فاما 1974 ، پترسون و بنش 1983 و ولدریج 2002 ) عوامل تعیین کننده تقسیم سود سال جاری، دو عامل تقسیم سود معوق سال قبل و بازده دارایی های سال جاری می باشد .
مجموع سرمایه گذاری:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *