فصل 5 برنامه ریزی عملکردی

فصل 5
برنامه ریزی و تدوین راهبرد های طراحی
برنامه ریزی فیزیکی ودیاگرام ارتباط فضاها
5-1- لیست فضاها
(فضاهای عمومی/خدماتی) (فضاهای عمومی/خدماتی) A: public spaces /services
عرض حداقل 5 متر (ورودی بازدیدکنندگان) 1: visitor entrance
مجموعاً 60 متر مربع
20 متر مربع
12 متر مربع
28 متر مربع (فضاهای پذیرش)
(فروش بلیط)
(کنترل بلیط)
(اطلاعات) 2: reception
a: ticket selling
b: ticket control
c: visitor information
4 میز 70*70 سانتیمتری (راهنمایی(جهت یابی){معمولا شامل یک تابلوی نمایش یا میز جهت برداشتن نقشه های موزه}) 3: orientation
19.4=4.85*4 (رزرو لیدر و استراحت کارمندان داخل موزه) 4: leader reservation & officials rest
30=10*3 (امکانات فروش(خرده فروشی) و ادوات مرتبط با موضوع موزه) 5: retail facilities
19.4=4.85*4 (دفتر/میز امنیتی(نگهبانی)) 6: security office /desk
57=7.5*7.5 (اتاقهای آموزشی) 7: education rooms
14 سرویس. m²78 (سرویسهای بهداشتی) 8: lavatories
(پارکینگ) 9: garage(s)/parking areas
60 متر مربع (کافه و رستوران) 10: cafe’s & restaurant
9.6=3*3.2 (فروش نشریات) 11: publications stores
225 متر مربع (اداری) B: offices
24=6*4 ( دفتر مدیر) 1: management office
24=4*6 (دفتر معاون) 2: vicar office
30=5*6 (اتاق جلسات) 3: meeting room
24=4*6 (امور بین الملل و داخلی) 4: international & intra national duty
30=5*6 (روابط عمومی) 5: public relation
30=5*6 (اتاق استراحت پرسنل) 6: staffs room
24=4*6 (دفاتر مالی و اجرایی) 7: administration /finance offices
30=5*6 (بایگانی) 8: chartulary
9=(4.1*1.1)*2 (سرویس کارکنان) 9: staffs lavatory
20 (آبدارخانه) 10: pantry
342 (خدمات پشتیبانی) C: supporting services
30 (دفاتر و سیستمهای امنیتی) 1: security office and sys–s
60 کتابخانه (تحقیق و کارهای زیربنایی) 2: research /field work
40 (تاسیسات) 3: installation (heating /air condition plant)
12 (نظافت) 4: cleaning
200 (انبار نمایشگاهها) 5: exhibitions storage
4000 (فضاهای اصلی موزه) D: museum main areas
600 سیر تاریخی تحول موسیقی ایران{مجموعه گالری+امکانات سمعی و بصری} 1: gallery 1
1000 (سازشناسی{مجموعه گالری})
2: gallery 2
1000 (انواع موسیقی{مجموعه گالری+امکانات سمعی و بصری}) 3: gallery 3
1400 (موسیقی تجربی کودکان)
4: gallery 4 (children’s experience)
(فضاهای جنبی) E: dorsolateral spaces
800 (آمفی تئاتر{مخصوص اجرای موسیقی}) 1: Amphitheater (special for music performances)
جدول شماره 3 : لیست فضاهای فرهنگسرای موسیقی
5-2- دیاگرام طراحی فضا ها

5-3- شرح فضاها و روابط عملکردی
5-3-1- (فضاهای اصلی گالری):
5-3-1-1- سیر تاریخ تحول موسیقی ایران (مجموعه گالری + امکانات سمعی و بصری)
a)ادوات موسیقی و صداسازی کشف شده مربوط به دوران ماقبل تاریخ و موارد استفاده آنها
b)موسیقی ایران، نوع و ادوات آن، تأثیر فرهنگی، اجتماعی، عاطفی و مذهبی آن پیش از حمله مغول و معرفی موسیقی دانان بزرگ هر عصر (بیوگرافی و کارها)
c)موسیقی ایران، نوع و ادوات آن، تأثیر فرهنگی، اجتماعی، عاطفی و مذهبی آن پس از حمله مغول و پیش از اسلام و معرفی موسیقی دانان بزرگ هر عصر (بیوگرافی و کارها)
d)موسیقی ایران، نوع و ادوات آن، تأثیر فرهنگی، اجتماعی، عاطفی و مذهبی آن پس از اسلام و قبل از قاجار و معرفی موسیقی دانان بزرگ هر عصر (بیوگرافی و کارها)
e)موسیقی ایران، نوع و ادوات آن، تأثیر فرهنگی، اجتماعی، عاطفی و مذهبی آن بعد از قاجار و تا پیروزی انقلاب اسلامی و معرفی موسیقی دانان بزرگ هر عصر (بیوگرافی و کارها)
f)موسیقی ایران، نوع و ادوات آن، تأثیر فرهنگی، اجتماعی، عاطفی و مذهبی آن بعد از انقلاب اسلامی و تا دوره معاصر و معرفی موسیقی دانان بزرگ هر عصر (بیوگرافی و کارها)
برای هر یک از گالری های فوق 100 متر مربع مساحت در نظر گرفته شده است.
5-3-1-2- سازشناسی (معاصر)
a)سازهای زهی { یک نمونه از هر ساز + توضیح چگونگی و کیفیت صدای ساز و نحوه استفاده از آن در تولید موسیقی }
b)سازهای کلیدی { یک نمونه از هر ساز + توضیح چگونگی و کیفیت صدای ساز و نحوه استفاده از آن در تولید موسیقی }
c)سازهای بادی { یک نمونه از هر ساز + توضیح چگونگی و کیفیت صدای ساز و نحوه استفاده از آن در تولید موسیقی }
d)سازهای کوبه ای { یک نمونه از هر ساز + توضیح چگونگی و کیفیت صدای ساز و نحوه استفاده از آن در تولید موسیقی }
برای هر یک از گالری های فوق 250 متر مربع مساحت در نظر گرفته شده است.
5-3-1-3- انواع موسیقی (بین الملل) { مجموعه گالری + امکانات سمعی و بصری }
به این صورت خواهد بود که هر ژانر موسیقی با چگونگی و کیفیت آن معرفی شده ، آهنگسازان و نوازندگان معروف آن ژانر ، لیست شده ( با نام کامل و گروه و سال ) اجراهای معروف آنها ( به صورت نوشته ) و حدوداً 10 کار برتر هر ژانر یا یک اثر برتر از هر گروه معروف در هر ژانر ، آماده برای ارائه به بازدیدکنندگان است ( توسط (head/ear)phone + player ).
5-3-1-4- موسیقی تجربی کودکان
در این مکان { که همچنین به عنوان فضای انتظار کودکان استفاده می شود } مربیانی وجود دارند که راهنمای کودکان در این فضا هستند و والدین ، حق ورود به این بخش را ندارند و موارد کاملاً آموزشی هستند. در این بخش، کودکان با آکوستیک –صداشناسی- نتهای پایه (به صورت تجربی) و اشکال سازها آشنا شده و آنها را به صورت تجربی درک خواهند کرد.
به طور کلی مفصل اصلی ارتباطات در موزه تالار ورودی می باشد.
5-3-2- محل و ساختمان فرهنگسرا : معمولاً سعی می شود در مکانی سرسبز بنا شود که حائلی بین فرهنگسرا و فضای بیرون فرهنگسرا بوجود آید. اما نه در حدی که کاملاً جدا شود . حسن آن ایجاد فضاهای لازم جهت برگذاری نمایشگاه و گالری موقت، بیرون از ساختمان اصلی ( در صورت مصاعد بودن هوا) است.
5-3-3- تالار ورودی
درهای ورودی فرهنگسراباید به حدی باشد که محافظت و کنترل آنها برای نگهبانان آسان و میسر باشد. وضع مطلوب آن است که فرهنگسرا فقط یک در ورودی عمومی اصلی و وسیع داشته باشد و توسط چراغ یا علامتهای دیگر کاملاً مشخص باشد. این در باید به سرسرا و یا اتاق ورودی فرهنگسرا منتهی شود. در این اتاق یا سرسرا بخش فروش بلیط، میز اطلاعات و فروش انتشارات قرار دارد. در و یا درهای ورودی فرهنگسرا باید از نظر تزیینات ساده و با سبک معماری بومی و معمول در جامعه هماهنگ باشد، همچنین اندازه آنها باید چنان باشد که تعداد زیادی از افراد در یک لحظه بتوانند به آسانی از آنها عبور کنند.

5-3-4- تالارهای نمایشگاه موقتی و سخنرانی
باید در نزدیکی در ورودی موزه و بهتر است منشعب از آن باشد.
5-3-5- کتابخانه و مرکز اسناد
در عین ارتباط از سرسرا و تالار ورودی بهتر است از بیرون محوطه نیز درب داشته باشد .
6-3-5- انبارو مخزن
انبارها فضایی هستند با وسعت زیاد و برخوردار از ایمنی کافی و در نزدیکی گالری‌ها که در آن اشیاء مورد بازدید در فرهنگسرای موسیقی نگهداری می‌شوند. این اشیاء ممکن است مربوط به برنامه آینده فرهنگسرای موسیقی یا برنامه گذشته آن باشند یا در حد فاصل جابه‌جایی و تغییر مکان فرهنگسرای موسیقی در انبار نگهداری شوند. گاهی این اشیاء جزء اشیاء عتیقه‌ای هستند که پس از کشف به انبار منتقل شده و احیاناً پس از مرمت به گالری‌ها منتقل می‌شوند. نکته دیگر آنکه گاه از بین یکسری اشیاء شبیه به هم یک مورد منتخب به نمایش در می‌آید و نگهداری از سایر نمونه‌ها به عهده انبار است. فضای انبار باید حاوی تمام شرایط نگهداری و مراقبت کامل و دقیق از آثار و اشیاء از جمله کنترل حرارتی، رطوبتی و نظافتی باشد و دیواره‌ها و سقف آن مقاومت قابل‌توجهی در برابر آتش‌سوزی و زلزله از خود نشان دهند.
بهتر است دور از موتورخانه باشد. معمولاً در زیرزمین اما دور از نم قرارمی گیرد و با نور کافی و یا در طبقه بالا.
5-3-5- چایخانه و تریا
نزدیک سالن سخنرانی. اگر چایخانه با یک درب به محوطه خارج موزه متصل باشد بهتر است.
5-3-6- اداری
فضای اداری می‌تواند در کنار فرهنگسرای موسیقی یا جدا از آن قرار بگیرد. این جدایی که به ویژه در فرهنگسراهای موسیقی ی ملی رایج است نباید با فاصله زیاد صورت بگیرد. بطور کلی فضای اداری فرهنگسرای موسیقی شامل مدیرفرهنگسرای موسیقی ، مدیرهنری، سرپرست داخلی سالن‌ها، امور مالی، امور حقوقی و ثبت و چند فضای خرد دیگر بنا به نیازهای طرح می‌باشد. مدیر هنری مسوول انتخاب و ساماندهی برنامه‌های داخلی و خارجی فرهنگسرای موسیقی است که باید توسط یک گروه روابط بین‌الملل به شکل حرفه‌ای همراهی شود. سرپرست داخلی سالن‌ها امور فنی گالری‌ها مثل نورپردازی، صوت، امنیت، بهداشت، … را بر عهده دارد. در بخش حقوقی فرهنگسرای موسیقی اشیاء و آثار مختلف از اشخاص حقیقی و نهادهای حقوقی تحویل گرفته شده و ثبت می‌شود. بنا به نیازهای طرح می‌توان از بخش گرافیک و تبلیغات، اتاق انباردارها، سالن کنفرانس و امثال آن در طرح استفاده کرد. و در آخر مدیر فرهنگسرای موسیقی مسوول هماهنگی بین بخش‌ها و مدیریت‌های جزء و ترسیم خطوط کلی برنامه‌های فرهنگسرای موسیقی است که می‌تواند توسط مشاورانی خبره در امر موسیقی و ارتباطات یاری شود.
5-3-7- تجهیزات فنی و تأسیسات موزه
دور از دسترس بازدید کننده باشد. سیستم گرمایشی یا سرمایشی فن کوئل یا هواساز باشد.
5-3-8- آسانسور و بالابر
برای بازدید کننده، در ورودی موزه با ظرفیت کافی و امکان حمل صندلی چرخ دار. برای باربری و امور اداری، در عقب ساختمان. اگر آسانسور نبود حتماً رمپ باشد.
5-3-9- کارگاه نگهداری و مرمت آلات موسیقی
تمامی آثار تاریخی به نمایش درآمده در فرهنگسرای موسیقی اعم از سازها، عکس‌ها، تصاویر، … ممکن است پیش از تحویل، در حین نمایش و یا در پایان آن دچار آسیب‌دیدگی شوند، لذا جهت ارایه واقعی آثار و معرفی اصالت آنها، گروه‌های حرفه‌ای متشکل از استادکاران فن مرمت به تفکیک موضوع در حاشیه فعالیت اصلی فرهنگسرای موسیقی در کارگاه‌های مرمت و نگهداری آثار، به فعالیت می‌پردازند. این بخش می‌تواند در زیرزمین فرهنگسرای موسیقی یا در کنار آن طراحی شود ولی بنا به دلایل امنیتی توصیه می‌شود که کارگاه‌ها کلاً خارج از فضای نمایشگاهی فرهنگسرای موسیقی طراحی شوند.
5-3-10- کلاسهای آموزشی
تعیین محل احداث کلاسها بستگی به کاری دارد که در آن انجام می گیرد . کلاسها موسیقی باید دارای خاصیت آکوستیک باشند. برای هنرجویان که با آلات موسیقی کار می کنند لازم است در محوطه کلاس کمدی جهت نگهداری این آلات مهیا باشد. فضاهای آموزشی ( نظری ، عملی )
انواع کلاس ها بر اساس فعالیت :
– کلاس های نظری و تئوری ( جهت هنرهای تجسمی ، نمایشی ، موسیقی ) _ سالن های تمرین موسیقی و نمایش
– اتاقک های انفرادی ( موسیقی ) – تئوری و عملی
– کلاس عملی
– به طور کلی فضاهای آموزشی را می توان به دو بخش آموزش نظری و آموزش عملی تقسیم بندی کرد.
5-3-11- آمفی تئاتر:
آمفی تئاتر فرهنگسرای موسیقی ، عمومأ برای همایش هایی که به طور سالانه در شهر صورت می گیرد ،کنسرتها یا نمایشها و یا خطابه ها که نیاز به حجم زیادی از فضا دارد ، مورد استفاده قرار می گیرد .رعایت اصول زیر در شکل گیری تفکر طرح ، بسیار موثر و مفید واقع گردد.
ورودی و خروجی سالن :
_ ورودی بهتر است در معرض دید افراد داخل سالن باشد .
_ عرض در ، یا درهای ورودی باید حداقل نصف مجموع درهای خروج لازم برای اینگونه فضاها باشد.
درهای سالن آمفی تیاتر باید به یک معبر با حداقل عرض 150 و حداکتر 300 سانتی متر باز شوند.
_ ارتفاع درها نباید از 220 سانتی متر کمتر باشد.
_ درهای آمفی تئاتر باند دو لنگه باشند و پهنای مساوی داشته و به سمت بیرون باز شوند.
_ درهای سالن باید حداقل تا 30 دقیقه در مقابل آتش ، مقاوم باشد.
توجه : همگی افراد داخل سالن باید حداکثر در مدت 2.5 دقیقه بتوانند تخلیه شوند.
مشخصات راهروها :
حداقل به ازای هر 100 تماشاچی ، 70 سانتی متر عرض برای راهرو در نظر گرفته شود. عرض راهروها از 120 سانتی متر نباید کمتر باشد . در مورد راهروهایی که از جلوی ردیف صندلی ها می گذرند ( راهروهای عرضی ) باید 20 سانتی متر به این ابعاد اضافه نمود . به این ترتیب حداقل عرض 140 سانتی متر را برای آنها در نظر میگیرند.حد اقل عرض راهروها کنار دیوارها ، 100 سانتی متر است. حداکثر شیب مجاز در راهروها ، 8 درصد می باشد که برای عبور معلولین نیز مناسب است. در صورتیکه شیب سالن از حداکثر بیشتر باشد ، باید از پله در راهرو استفاده کرد . در اینحالت پله ،باید تمام عرض راهرو را اشغال نماید و حداقل تعداد پله های متصل به هم باید 3 پله باشد تاکاملأ تشخیص داده شود.در صورتیکه راهروها ، پله ای باشند ، ارتفاع مجاز پله ها ، حداقل 14 و حداکثر 18 سانتی متر است.به طور کلی برای سالنهای تئاتر و اجرای موسیقی ، در وسط ، راهرو نمی گذارند تا تمرکز هنرمندان به هم نخورد ، اما در هر حال ، بعد از هر هفت صندلی ، یک راهرو می گذارند .حتی الامکان از استقرار راهرو در محور طولی پرهیز شود ، زیرا بهترین قسمت سالن به لحاظ دید مناسب از بین می رود.مصالح کف راهروها ی اصلی و پله ، نباید از مصالح لغزنده و قابل اشتعال باشد. در محل تقاطع راهروهای بین صندلی ها در سالن نباید پله ای وجود داشته باشد. در صورتیکه سالن مورد استفاده ی معلولین هم هست ، باید راهروها در قسمتی که محل رفت و آمد معلولین است ، شیبدار بوده و از رمپ استفاده گردد.
شیب کف :
اگر ارتفاع دید نشسته بر روی صندلی هر ردیف را برابر با 1.15 الی 1.20 سانتی متر در نظر بگیریم ، خط دید تماشاچی که در حال نگاه کردن به بحرانی ترین نقطه ی صحنه که نزدیک به لبه یا خود لبه ی آن است ، باید حدوداً 12 سانتی متر از خط دید تماشاچی جلویی بالاتر باشد . از اتصال دانه به دانه ی آنها ، یک منحنی به دست می آید که ارتفاع کف نشیمن گاه آخری ، بسیار بزرگتر از ردیف جلوست و معرف شیب کف است.
صندلی ها و نحوه انتظام آنها :
حد اقل عرض از محور دسته ی یک صندلی تا محور دسته ی دیگر ، نباید از 50 سانتی متر کمتر باشد که برای راحتی بیشتر ، این اندازه ، 55 سانتی متر اختیار می شود .حد اقل عمق کف نشیمن نباید کمتر از 40 سانتی متر باشد . فاصله ی میان محور قائم یک صندلی با صندلی ردیف جلویی ، 85 تا 90 سانتی متر باید باشد . فاصله ی لبه ی نشیمن هر صندلی تا صندلی ردیف جلویی ،برای صندلی ها ی ثابت ، حد اقل 60 سانتی مترو برای صندلی های تاشو ، 40 سانتی متر باید باشد .ارتفاع محل پشتی صندلی از کف زمین ، بین 89 تا 90 سانتی متر در نظر گرفته می شود. شیب پشتی صندلی ، به گونه ای است که با خط افق ، زاویه ی 105 درجه می سازد . محدودیت تعداد صندلی ها در هر ردیف از نقطه نظر ایمنی ، راحتی ، و سهولت حرکت در سطح سالن ، اهمیت دارد . به طور کل حد اکثر تعداد صندلی ها در ردیفهایی که از دو طرف به راهرو متصل می شوند ، 20 صندلی و در صورتیکه از یک طرف به راهرو متصل می شوند ، به 10 صندلی محدود می شود.برای کمک به مسأله آکوستیک و داشتن صدای خوب ، صندلی های مجاور دیوارها ، باید حداقل یک متر از دیوار فاصله بگیرند و صندلیهایی که در گوشه ی سالن واقع میشوند ، 1.5 متر از گوشه فاصله داشته باشند.برای معلولین ، باید به ازای هر 100 صندلی ، یک فضای خالی جهت استقرار صندلی چرخدار وجود داشته باشد . همچنین محل استقرار صندلی ها ، به گونه ای باید باشد که با قرار گرفتن صندلی چرخدار در آن محل ، راهرویی بین ردیف صندلی ها مسدود نشود .
صحنه ی نمایش یا سن :
سن سالن کنسرت به عنوان اصلی ترین بخش واحد کنسرت محسوب می شود و با توجه به محدودیت فضا و بودجه ، شکلها و ابعاد مختلفی خواهد داشت . در سالنهای تئاتر ، با توجه به زنده بودن نمایش و لزوم جابجایی دکورها در زمان اندک ، هر چه عمق سن و در نتیجه لایه های آن بیشتر باشد ، بهتر است این عمق مناسب در یک سالن تئاتر ، بین 13 تا 17 متر پیشنهاد می گردد که البته در فضاهای محدود ، می تواند کمتر نیز باشد ولی در اینصورت ، جابجایی دکورها ، مشکلتر می شود .سن ها با توجه به فرم زمین و نحوه ی آرایش فضا می تواند به فرم های گوناگون قطاع دایره ، مستطیل ، مربع و … طراحی گردد اما به هر صورت ، رعایت دسترسی و حریم ها ، از اهم نکاتی است که بایستی رعایت گردد. ارتفاع سن را با توجه به استانداردها بین 09 تا 1.3 در نظر می گیرند.
آکوستیک در آمفی تئاتر :
مسأله آکوستیک در آمفی تئاتر از مهمترین مسائل مورد بحث است. اگر اندازه ی سالن تئاتر ، کمتر از 300 متر مربع باشد ، لازم نیست که از نظر آکوستیکی کاری انجام دهیم ، ولی با افزایش اندازه و حجم آمفی تئاتر ، مسأله آکوستیک اهمیت خاصی پیدا می کند . در بحث آکوستیک ، مسأله فقط صدا وجلوگیری از میرائی صوت جهت رسیدن صوت به گوش آخرین و دورترین نفر میباشد. در واقع باید زمان میرائی صوت را افزایش داد.سطوح محدب و نامنظم به پراکندگی امواج صوتی کمک می کند . گنبدها ، تاقها و سایر سطوح بزرگ مقعر ، می توانند مشکلات آکوستیکی ایجاد نمایند . فرم سقف های کاذب می تواند در هدایت صوت مو ثر باشد . در کنسرت ها ، برای طولانی شدن زمان انعکاس اصوات ، لازم است ارتفاع سقف را بیشتر انتخاب کنند. همچنین با انتخاب مصالح مناسب و مقاوم ، می توان توأمان از اتلاف صوت و انعکاس آن جلوگیری نمود ، که متخلخل بودن و عدم صلبیت آنها ، از جمله مسائل بسیار مهم است.برای داشتن صدای خوب ، صندلی های مجاور دیوارها ، ( دیوارهای جانبی و عقب سالن ) باید حداقل 1 متر از دیوار فاصله بگیرند و صندلیهایی که درگوشه ی سالن واقع می شوند ، باید 1.5 متر از گوشه فاصله داشته باشند . هنگامی که تماشاچیان بر روی صندلی ها نشسته اند ، خود جاذب صوت در سالن می باشند . دراین حالت ، جنس صندلی ها ، تأثیری در جذب صدا ندارد . اما زمانی که صندلیها خالی هستند ، جنس آنها باید جاذب صوت باشد تا پر و خالی بودن آنها تغییری در کیفیت صدا ایجاد نکند.یک سالن آکوستیک ایده آل ، دارای تعداد معینی از انعکاسات طبیعی با شدت مساوی است و این عمل با ایجاد شکستگی هایی در دیوار مسطح و همچنین ایجاد شیی در سقف و کف و استفاده از مواد جاذب صدا ، امکان پذیر خواهد بود.
ریز فضاهای آمفی تئاتر:
1 – سالن حضار
2- سن و فضاهای پشت صحنه که عبارتند از :
الف )اتاق گریم
ب ) اتاق تمرین
ج ) آرشیو
د ) اتاق تعویض لباس
ه ) سرویس بهداشتی
_ اتاق پروژکتور
4 _ اتاق کنترل نور و صدا
سطح صفحه نمایش:
مفید ترین صفحه نمایش صفحه ای است که مربعی شکل باشد. زیرا امکان پخش هر نوع تصویر افقی و عمودی را به همان خوبی تصویر مربعی فراهم می آورد یک تصویر تکی احتیاج به چنین صفحه نمایشی دارد. همانگونه که یک تصویر دو تایی نیاز به صفحه نمایشی با دو برابر عرض تصویر مربعی دارد طوری که دو تصویر در کنار یکدیگر قرار گیرند.تعیین حداقل اندازه لازم تصویر برای یک سالن با اندازه های مشخص، کار ساده ای است. برای صفحه نمایشی با سیستم پخش از جلو حداقل اندازه برابر یک ششم فاصله بین صفحه نمایش و دورترین فرد 7 خواهد بود. زمانی / تماشاگر می باشد برای صفحه نمایشی با سیستم پخش از پشت ضریب تقسیم 5برابر 13متر باشد حداقل / که فاصله میان صفحه نمایش با سیستم پخش از جلو آخرین ردیف بینندگان، برابر 7 اندازه تصویر برابر 230 سانتیمتر خواهد بود، اما در یک صفحه نمایش با سیستم پخش از پشت و با همان فاصله حداقل اندازه تصویر باید 183 سانتیمتر باشد این محاسبات بنابراین فرض استوار هستند که لوازم واولیه کار که تشکیل دهنده وسایل جهت نمایش هستند دارای حداقل استاندارد های لازم باشند.
5-3-12- کتابفرهنگسرای موسیقی
مهمترین نکته ای که در طراحی اولیه ی کتابفرهنگسرای موسیقی باید مورد توجه قرار گیرد، آرامش و سکوت و محیط مطبوع آن است که هم به محل استقرار آن در مجموعه و هم به مصالح به کار رفته در آن مربوط می شود.
– تابش مستقیم نور خورشید از کتابفرهنگسرای موسیقی نامطلوب است. لذا حتی المقدور سعی شود نور کتابفرهنگسرای موسیقی از طریق جبهه ی شمالی تامین شود.
– از آشکارسازهای گرما و دود استفاد شود، از روش آب پاشیدن دوری کنید زیرا آسیب آن برای کتاب بیش از آتش است.
– در بخش کتب مرجع برای هر ۱۰۰۰ جلد کتاب مساحت ۱۰ متر مربع اختصاص داده می شود.
– در فضای دسترسی باز؛ ۱۵ متر مربع بر ۱۰۰۰ جلد کتاب (حداقل ۱۰۰ متر مربع) اختصاص داده می شود.
– میز مطالعه برای خواننده کتاب ۶۰۰×۹۰۰ میلیمتر مربع است و به ازا هر نفر ۲۵/۲ متر مربع فضا برای مطالعه اختصاص داده می شود.
– فضای میان قفسه ها باید حداقل ۴/۱ -۳/۱ متر عرض داشته باشند.
– راهرو میان قفسه ها نباید بیش از ۳ متر طول داشته باشند.
– همه ی کتابفرهنگسرای موسیقی ها به یک اتاق کار کوچک (۱۰ متر مربع) و انباری کتاب مجهز به قفسه بندی (۵ متر مربع) نیاز دارند.
5-3-13نورپردازی در فرهنگسرای موسیقی :
در فرهنگسرای موسیقی ‌ نورگیری به دو منظور انجام می‌شود: نورگیری به منظور تامین روشنایی یکنواخت طبیعی برای فضاهای بزرگ و نورگیری به منظور روشنایی سطوح با دیوارهای نمایشی که در هر دو مورد ممکن است با نورپردازی مصنوعی تقویت شود. اصل کلی در نورگیری طبیعی فرهنگسرای موسیقی ‌ این است که به صورت استفاده از تابش مستقیم آفتاب نباشد. نورگیری می‌تواند از طریق پنجره‌های جانبی اطاقها و یا از طریق سقف صورت گیرد، که حالت دوم مربوط به فضای بازمیانی و گالری‌های طبقه آخر می‌باشد. در حالت اول پنجره باید به نحوی طراحی شود که تابش اشعه خورشید به داخل فضا صورت نگیرد (مثلاً ایجاد سایه بان) و یا باید به کرکره‌های مناسب (چوبی ـ آلومینیومی) مجهز گردد. پنجره‌ها باید حتی المقدور به سقف نزدیک باشند تا سطح نمایشی دیوارها را اشغال نکنند. سطح کلی پنجره‌ها به حجم فضای داخلی و نوع اقلیم محل بستگی دارد. مثلاً در محل‌هایی که هوا بیشتر ابری یا مه آلود است پنجره‌ها باید بزرگتر انتخاب شوند.نــورگیری از سقف به طرق مختلف امکان پذیـــر است و می‌تواند به طور مستقیـم و یا غیر مستقیم صورت گیرد. نورگیری مستقیم از طریق دریچه‌های شیشه‌ای که در سقف تعبیه می‌شوند انجام می‌شود. شبکه قابهای این دریچه‌ها می‌تواند از فلز و یا بتن مسلح باشد و شکل آنها، اندازه شیشه‌ها و نوع شیشه و همچنین محل قرارگیری آنها را معمار تعیین می‌کند. در این دریچه‌ها معمولاً از شیشه‌های شفاف استفاده نمی‌شود تا از تابش مستقیم نور آفتاب جلوگیری شود. انواع شیشه‌های مورد استفاده، شیشه‌های ضخیم و کدر، شیشه‌های نشکن و شیشه‌های مخصوص می‌باشند.در شیشه‌های مخصوص، یک شبکه تور سیمی‌وجود دارد به طوری که در صورت شکستن از افتادن لکه‌های آن و بروز خطرات احتمالی جلوگیری می‌شود. متاسفانه برخی از شیشه‌های توردار دارای ضخامت زیاد و رنگ سبز کثیف و کدر می‌باشند که نور حاصل از آنها محیطی بی روح را به وجود می‌آورد. انواع دیگر شیشه‌ها عبارتند از:
شیشه سنگی (شیشه زیر) که بهتر از شیشه شیری (که از خمیر غیر شفاف ساخته می‌شود) نور می‌دهد.
ترمولوکس (Thermolux) که شامل دو صفحه شیشه‌ای با لایه‌ای نازک از پشم شیشه بین آنها است شفافیت این نوع شیشه تقریباً نصف شیشه سنگی است، ولی خوش‌منظر بوده و نور را به خوبی منتشر می‌کند. همچنین هوای داخل الیاف پشم شیشه به طور قابل ملاحظه‌ای از انتقال حرارت می‌کاهد.
شیشه دو لایه ترموپان (Thermopane) که لایه نازکی از هوا بین دو لایه شیشه قرار دارد. این نوع نیز عایق حرارتی خوبی محسوب می‌شود، اما هزینه آن زیاد است.
هنگامی‌که اندازه شیشه‌ها بزرگ در نظر گرفته می‌شود، مسئله احتمال شکستن آنها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، در این گونه موارد می‌توان بجای شیشه از پلکسی گلاس یا پرس پکس و یا سایرشیشه‌های پلاستیکی استفاده کرد.از ویژگی‌های این مواد می‌توان به‌شفافیت،سختی وسبکتر از شیشه‌بودنآنهااشاره کرد.در نورگیری غیرمستقیم از سقف، اضافه بر دریچه شیشه ای، یک سقف شفاف نیز در فاصله مناسبی از دریچه در نظر گرفته می‌شود. برای این منظور، یک حجم یا اطاقک روی پشت بام ساخته می‌شود که سطح بالایی با سطوح جانبی آن دریچه‌های نورگیر می‌باشند و سطح پایین که همتراز سقف اطاق است، سقف شفاف را تشکیل می‌دهد. در این سیستم که سیستم مانیتور نیز نامیده می‌شود شکل، اندازه و تعداد و محل قرارگیری اطاقک‌ها می‌تواند برحسب نظر معمار متفاوت باشد. نورگیری ممکن است از تمام دریچه‌های جانبی اطاقک و یا به تشخیص معمار فقط از یک یا دو جهت انجام گیرد. برجسب طرز نصب سقف شفاف، این سیستم می‌تواند عایق حرارتی نیز محسوب گردد.فاصله سقف شفاف (که معمولاً از شیشه‌های مات ساخته می‌شود) تا دریچه باید به نحوی باشد که انتشار مناسب و منظم نور را تامین کند. سطح سقف شفاف می‌تواند بزرگتر از قسمت نورگیری سقف انتخاب شود که در این حالت، از سقف اطاق آویزان خواهد بود. این نوع سقف‌های شفاف می‌توانند به منظور افزایش شدت نور به تجهیزات نور مصنوعی نیز مجهز شوند. برای جلوگیری از وزن زیاد، سقف‌های شفاف بزرگ را می‌توان به صورت نوارهایی، که به صورت یک در میان در فاصله‌های متفاوت و مناسبی از سقف اطاق آویزان می‌شوند، ساخت. نورگیری طبیعی برای دیوارهای نمایشی معمولاً از سقف صورت می‌گیرد. در این حالت شکل سقف شفاف به صورت نواری، با عرض مناسب در بالای دیوار می‌باشد. به این ترتیب از پراکندگی و انتشار نور در سایر قسمت‌های اطاق تقریباً جلوگیری می‌شود، به طوری که این بخش‌ها کم و بیش در تاریکی نسبی قرار دارند و محیطی مناسب جهت دید بازدیدکنندگان ایجاد می‌گردد. چنانچه ضرورت ایجاب کند که نور روی چند اثر هنری متمرکز گردد، بهترین راه حل این خواهد بود که پروژکتورهایی‌که لنزآنها همتراز سقف است درنظر گرفته‌شوند و به‌این ترتیب از نوار مصنوعی استفاده گردد.همراه با تمهیدات مربوط به نورگیری، برای نصب تابلوهای دیواری نیز باید پیش بینی‌های لازم در هنگام طراحی به عمل آید. یکی از روشها، نصب شیارهای فلزی به شکل “I” یا “L” در سقف و نزدیک دیوار است. در این روش، تابلوها با ریسمان‌های مخصوص یا سیم از قلابهایی که می‌توانند به سهولت داخل شیار حرکت کنند، آویزان می‌شوند و به این ترتیب می‌توان برحسب ضرورت محل تابلوها را در امتداد شیار تغییر داد.
نورپردازی در فرهنگسراهای موسیقی ‌یک فاکتور بسیار مهم در ارایه مناسب آثار است و در نحوه آن اصول کلی زیر مهم است:
الف) تقلیل اشتغال ذهنی و پریشانی حواس بازدیدکنندگان و تأکید بر تمرکز دید.
ب) انتقال تدریجی چشم از روشنایی فضای باز به درجات پایین‌تر نور در فضای بسته.
ج) کاهش زیان‌های احتمالی نور به ویژه اشعه‌های ماوراءبنفش که در مدت طولانی می‌توانند اثرات مخربی داشته باشند.
د) امکان نورپردازی مناسب در تمام ساعات استفاده از فرهنگسرای موسیقی که اگر این ساعات شامل بعد از غروب آفتاب باشد استفاده از نور مصنوعی مناسب اجتناب‌ناپذیر است.
ه) اقتصادی بودن نورپردازی.
علیرغم آنکه با هر دو نوع نور طبیعی و مصنوعی می‌توان روشنایی فرهنگسراهای موسیقی ‌را تأمین کرد، در ادامه به بررسی مزیت‌ها، محدودیت‌ها و الزامات هر یک از این دو شیوه خواهیم پرداخت. در اینجا ذکر یک نکته لازم است و آن اینکه می‌توان در ساعات مناسب روز ( صبح تا ساعت قبل از غروب آفتاب) از نور طبیعی استفاده کرد و آنگاه لامپ‌ها و پروژکتورها فعالیت خود را آغاز کنند.
نورپردازی طبیعی:
امروزه روشنایی برق با سهولت انتقال، قابلیت تطبیق، عدم تغییر در اشیاء، قابلیت بیشتر ارزش دادن به آثار هنری و معماری، … نه تنها تناوبی را در استفاده از روشنایی روز فراهم می‌کند، بلکه می‌تواند جانشینی برای آن محسوب شود. با این حال هنوز روشنایی روز جدا از اقتصادی بودن و علیرغم تنوع و مشکلاتی که در فصول و مکان‌های مختلف به وجود می‌آورد، بهترین وسیله روشنایی فرهنگسراهای موسیقی ‌شناخته می‌شود. لذا جهت قرارگیری گالری‌ها، ابعاد، محل و شکل پنجره‌ها باید به گونه‌ای طراحی شود که بهترین استفاده از روشنایی روز در فرهنگسرای موسیقی به عمل آید.
روشهای نورپردازی طبیعی
روشنایی نباید به وسیله تابش مستقیم آفتاب به دست بیاید، زیرا علاوه‌بر آنکه نور شکست‌ داده شده و دیفیوز شده تأثیر بهتری در فضا دارد، نکته مهم آن است که نور خورشید تمام فرکانس‌های انرژی مغناطیسی حرارت و ماوراءبنفش را دارد و مضرترین وسیله برای آثار به ویژه آثار خطی و تاریخی محسوب می‌شود. معمولاً نور روز را از بالا (سقف) یا پهلو (دیوارها) تأمین می‌کنند. نورپردازی از بالا که گاه «نور همایی» خوانده می‌شود روشی است راحت‌تر و ثابت‌تر و کمتر در معرض جنبه‌های مختلف گالری‌های گوناگون و موانع جنبی، نظیر ساختمان‌های اطراف فرهنگسرای موسیقی و درختان قرار می‌گیرد. این موانع ممکن است در اثر شکست نور یا ایجاد سایه سبب تغییر کمیت و کیفیت نورپردازی گردند. در ضمن نور همایی این حُسن را دارد که نور تابیده شده به آثار با وسایل مکانیکی و برقی قابل کنترل و تنظیم بوده و یکنواختی آن دید مناسب با حداقل بازتاب و انحراف را به وجود می‌آورد. این گونه نورپردازی باعث صرفه‌جویی در فضا شده و با آن می‌توان امکان به نمایش گذاشتن اشیاء بیشتری را تأمین کرد و بالاخره به سبب وجود راه ارتباطی کمتر با خارج از جمله پنجره‌ها تسهیلات امنیتی این نوع نورپردازی نیز قابل‌توجه است. شیوه نورپردازی جانبی، از طریق دریچه‌ها و یا پنجره‌هایی به ابعاد مختلف و در مکان‌های متناسب با ابعاد گالری‌ها و نوع و ابعاد آثار تأمین می‌شود، این پنجره‌ها یا دریچه‌های کوچک متوالی می‌توانند در ارتفاعی که بازدیدکننده قادر باشد محوطه بیرون را ببیند و یا در ارتفاعی بالاتر (که منجر به حذف دید بازدیدکنندگان به بیرون می‌شود) قرار گیرند. اگر پنجره‌ها در سطح معمول باشند می‌توان در برخی از آنها از شیشه شفاف استفاده کرد و بدین‌ترتیب عناصر جالب معماری و منظر اطراف قابل‌رؤیت می‌گردند که این امر باعث استراحت چشم و تازگی فکر بازدیدکننده می‌شود. اما عیب اصلی این پنجره‌ها آن است که دیواری که پنجره بر آن قرار دارد و دیوار مقابل آن عملاً غیرقابل استفاده می‌شوند، زیرا هر شیئ که در دیوار مقابل قرار گیرد به خاطر تابش نور از مقابل دارای انعکاس خواهد شد که همین امر مانعی در دید روشن و کامل است. به هر حال شیوه مناسب، کم کردن این نوع پنجره‌ها و ایجاد یا پنجره کوچک در بهترین نقاط دید، با کمترین آسیب به نورگیری دیوارهای مجاور و مقابل آنها است. اگر پنجره‌ها در سطح بالاتر از دید انسان قرار گیرند این مزیت را دارند که نور آنها بهتر و شبیه نور سقف است و مهم‌تر آنکه هر دیوار برای نمایش آثار آزاد می‌شود. اما ایراد آنها آن است که باید جهت اجتناب از خیرگی در دید بازدیدکنندگان و ابعاد قابل‌توجه پنجره‌های گالری، بطور کلی ابعاد گالری افزایش یابد که تبعات اقتصادی قابل‌توجهی دارد. مطالعات نشان می‌دهد نورپردازی جانبی مناسب اتاق‌های کم‌عمق است. دیوارهای این اتاق‌ها باید با منبع نور تشکیل یک زاویه قائمه بدهند و درب بین دو اتاق با نور جانبی باید نزدیک دیوار مجاور پنجره‌ها قرار داشته باشد. در غیراینصورت دو دیوار دیگر عملاً در تاریکی می‌مانند و غیرقابل استفاده می‌گردند. اگر پنجره‌ها نسبتاً باریک یا عمودی نباشند و به صورت نواری از شیشه در طول دیوار قرار گرفته باشند، موارد مطرح شده در بالا دیگر صدق نخواهد کرد. در این حالت درب‌ها نزدیک پنجره و در منتهی‌الیه اتاق قرار می‌گیرند که این امر سبب افزایش عمق مؤثر اتاق می‌شود. بطور کلی پیشنهاد می‌شود نورگیری گالری‌ها حتی‌الامکان از سقف و در نقاط خاص، با دید مناسب، از دیوارهای جانبی تأمین شود.
نورپردازی مصنوعی:
نورپردازی مصنوعی می‌تواند همزمان با نورپردازی طبیعی و بعد از غروب آفتاب، به تنهایی، یک عامل مؤثر در حس‌آمیزی و القاء درک مناسب در فرهنگسراهای موسیقی ‌باشد. رنگ نورها بهتر است متناسب با فضای فرهنگسرای موسیقی در نظر گرفته شود، به ویژه رنگ‌های ملایم و آرام‌بخش (مانند طیف سبز، آبی و سفید) و رنگ‌های هیجان‌انگیز و غیرزننده (مانند زرد و بنفش) می‌توانند مؤثر باشند. بنا به نوع اثر به نمایش گذاشته شده و با دقت در جزییات فضا می‌توان محل لامپ‌های نوری را تأمین کرد که اصولاً در نزدیکی آثار (در ابعاد سانتی‌متر) قرار می‌گیرند. این لامپ‌ها معمولاً‌ دو دسته‌اند:
الف) لامپ‌های فلورسنت: این لامپ‌ها روشنایی کلی مناسبی فراهم می‌کنند، زیرا سایه‌های شدید ایجاد نکرده و از طرفی اقتصادی هستند. با این حال از حباب بیشتر آنها اشعه ماوراء‌بنفش می‌تابد که برای اشیاء داخل فرهنگسرای موسیقی می‌تواند بسیار مضر باشد. لذا از فیلترهای پلاستیکی مانند« uf »بر روی حباب آنها استفاده می‌شود تا اثرات زیان‌بار اشعه ماوراءبنفش کاهش یابد. مشکل دیگر این لامپ‌ها آن است که نور آنها نسبتاً ملایم است و فاقد جذابیت بالای بصری می‌باشد.
ب) لامپ‌های گرمایی: این لامپ‌ها از حباب‌های حاوی رشته سیم تنگستن تشکیل شده و نور جالب‌تر و جذاب‌تری از آنها تشعشع می‌کند. به ویژه جهت ایجاد هیجان و تنوع این لامپ‌ها بهتر عمل می‌‌‌کنند. مشکل اصلی آنها گرمای تولیدی بالا است که تنظیم حرارت فرهنگسرای موسیقی را بر هم می‌زند، لذا با تهویه مناسب و فاصله دادن از ارتفاع معمول اندام انسان می‌توان بر این عیب فایق آمد. لامپ‌های گرمایی عمدتاً از نوع نقطه‌ای یا منعکس‌کننده، با نور زیاد و قدرت‌های مختلف هستند و همین امر ایجاد انعطاف بالایی در استفاده از نور در فرهنگسراهای موسیقی ‌می‌کند.
5-4- سیرکولاسیون در فرهنگسراهای موسیقی :
چون بازدیدکنندگان فرهنگسرای موسیقی در زمانی قابل‌توجه (در مورد موزه موسیقی حدود تا ساعت) در فرهنگسرای موسیقی حضور دارند و از طرفی در هر مرحله بنا به دلایل مختلف ممکن است مایل باشند از فرهنگسرای موسیقی خارج شوند بهتر است مدار حرکتی در فرهنگسرای موسیقی یک مدار اجباری نباشد. از سوی دیگر اگر مدارهای حرکتی متعدد پیش‌بینی شود، حاضرین دچار سردرگمی شده و از آسودگی روانی دور خواهند شد. لذا با توجه به اینکه مسیرهای حرکتی در فرهنگسرای موسیقی باید روشن و بدون ابهام باشند و جهت پرهیز از اتلاف وقت و سردرگمی حاضرین و یکنواختی و کسل‌کنندگی فضاها موارد زیر پیشنهاد می‌شود:
الف) یک مسیر اصلی به صورت روشن، واضح و متنوع برای فرهنگسرای موسیقی در نظر گرفته شود. در طول این مسیر مفصل‌هایی جهت تنوع دید و فضاهای بازی جهت استراحت، صرف چای و نوشابه، کشیدن سیگار و امثال آن و حتی یک رستوران در نظر گرفته شود. در طول مسیر و در میانه‌های آن می‌توان از فضایی باز که در آن موسیقی یا نمایش زنده اجرا می‌شود و یا حتی گالری‌های نیمه‌باز استفاده کرد.
ب) در هر نقطه از مسیر امکان بازگشت و خروج از فرهنگسرای موسیقی وجود داشته باشد. مسیر بازگشت بهتر است جدا از مسیر رفت و کوتاه‌تر از آن طراحی شود. در ضمن مناسب است مسیرهای بازگشت همگی به یک خروجی واحد ختم شوند.
ج) یک فضای نسبتاً بزرگ در نظر گرفته شود و ورودی و خروجی فرهنگسرای موسیقی با فاصله نه چندان دور از آن دسترسی بگیرند.
د) مسیر حرکتی اصلی با مسیرهای فرعی که تعداد آنها نباید زیاد باشد، متنوع‌تر و دلپذیرتر گردد.
ه) گالری‌ها نباید در یک خط راست یا یک فرم ثابت (مثلاً قطعه‌ای از یک کمان) باشند و در مراحل مختلف بهتر است شکست‌ها و چرخش‌هایی در مسیرها یا حتی در ارتفاع مسیرهای حرکتی تعبیه شود. البته این اختلاف ارتفاع نباید پله‌ای باشد و باید به وسیله رامپ‌های با شیب کم طراحی شود، چرا که در صورت زیاد بودن شیب، حاضرین برای ایستادن عمودی و
مشاهده آثار حاضر در فرهنگسرای موسیقی دچار مشکل می‌شوند.
و) درب‌های گالری‌ها نباید روبه‌روی هم قرار گیرند و بهتر است بازدیدکننده را تشویق به حرکت در همه نقاط گالری نماییم.
ز) با تنوع در وضعیت درب‌ها و ارایه مهم‌ترین شی‌ء ویژه هر گالری و کیفیت نوری مناسب می‌توان علاوه‌بر ایجاد احساس مناسب در بازدیدکننده نسبت به محتویات کلی گالری، به لحاظ روانی نیازهای روحی وی را نسبت به ارزش‌های آن گالری برانگیخت و مهم‌تر از همه وی را در موقعیت گزینش قرار داد.
5-5- ایزولاسیون صوتی فرهنگسراهای موسیقی :
ایجاد فضای آرام جهت تمرکز و آرامش بازدیدکنندگان از ملزومات هر فرهنگسرای موسیقی ‌ای است. این مسئله در مورد موزه موسیقی به خاطر وجود گالری سمعی – بصری اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند. به این منظور باید هم اصوات مزاحم بیرونی اعم از نوفه‌های طبیعی و غیرطبیعی را کنترل کرد و هم آلودگی‌های صوتی داخلی فرهنگسرای موسیقی را. این آلودگی‌ها غالباً ناشی از تهویه، حرکت حاضرین در گالری‌ها و پخش احتمالی موسیقی است، چنانچه قبلاً در مورد تالارها به تفصیل بحث شد، جهت کنترل نوفه‌های خارجی از پوشش گیاهی مناسب در اطراف فرهنگسرای موسیقی و دیوارها یا بناهای کنترل‌کننده صوتی استفاده می‌کنیم. همچنین فرهنگسرای موسیقی بهتر است در بین ساختمان‌های مختلف یا دست‌کم در فاصله قابل‌توجه از بزرگراه‌های اطراف و پارکینگ‌های مجموعه قرار گیرد. علاوه بر آن همه دیواره‌ها و سقف‌ها باید با عایق صوتی پوشانده شده و بازشوها دوجداره طراحی شوند. همچنین برای کنترل آلودگی‌های صوتی داخلی باید تأسیسات تهویه توسط فیلترها و جاذب‌های صوتی پوشانده شده و دیواره‌ها نیز به وسیله مواد آبسوربنت با ضریب آبسوربسیون بالا پوشیده شوند. جنس کف فرهنگسرای موسیقی نیز باید طوری باشد که ایجاد صداهای بلند نکند و در این زمینه می‌توان از پارکت‌های پلاستیکی استفاده کرد. در کنار آن می‌توان بین گالری‌ها از فضاهای واسط که سطح داخلی آنها با مواد آبسوربنت پوشیده شده‌اند استفاده کرد و اگر این فضاها مد نظر معمار نباشند، لازم است دیواره‌های داخلی و درب‌های گالری‌ها را با جاذب‌های صوتی پوشاند و بلندی و شدت صدا را در گالری‌ها با دقت کنترل کرد.
5-6- خوانایی مسیر
در طراحی یک فرهنگسرای موسیقی به منظور نمایش، باید به نکات خاصی توجه نمود تا بازدید کنندگان از فرهنگسرای موسیقی بتوانند به راحتی و بدون اینکه در فضاهای پیچ‌در پیچ آن سر در گم گردند به راحتی در مسیری روشن به حرکت در آمده و از کلیه سالن‌های نمایش در صورت تمایل از ساختمان فرهنگسرای موسیقی خارج شوند.تناسبات اشیاء با سالنهای نمایش: تالارهای نمایش می‌بایست که متناسب با ابعاد و اندازه‌های سوره‌های نمایش انتخاب شود. برای مثال در سالنی بزرگ به نمایش در آوردن آثار ظریف و کوچک که بازدید کننده می بایست در فاصله نزدیک به آن قرار گیرد به هیچ وجه مناسب نیست و بالعکس آثار هنری در اندازه‌هاتی بزرگ را در تالارهای کوچک به نمایش در آوردن صحیح نمی‌باشد.ایجاد ارتباطی با فضای بیرونی از آنجایی که عموماً سالنهای نمایش اشیا و آثار مختلف در فرهنگسراهای موسیقی ‌فضایی بسته را تشکیل می‌دهند و نورهای غیر مستقیم طبیعی و مصنوعی روشنایی این مکانها را تأمین می‌کنند می‌بایست در مسیر حرکت بازدید کنندگان مکانهایی را جهت دید به فضایی باز و نور گل و گیاه ایجاد نمود تا از احساس دلتنگی از یکنواختی مسیر حرکت بازدید کننده کاسته شود و وی را تشویق به ماندن نماید.ایجاد نمایشگاههای موقت در زمینه های هنری: به منظور هرچه فعالتر کردن ساختمان یک فرهنگسرای موسیقی می‌بایست در جوار عملکرد اصلی یک فرهنگسرای موسیقی که همانا تالارهای نمایش، در دوره‌های طولانی‌تر برگزار می‌شوند، یک سری تالارهای آزاد به منظور برپایی نمایشگاه‌های دوره‌ای و فصلی از آثار با ارزش در زمینه‌های مختلف هنری از هنرمندان قدیمی و یا معاصر (در رابطه با طبیعت) پیش‌بینی نمود. تا همواره برنامه‌های جدیدی به منظور بازدید افرادی که قبلاً از تالارهای اصلی و دائمی فرهنگسرای موسیقی دیدن کرده‌اند فراهم نمود. و تا ارتباط این‌گونه افراد با فرهنگسرای موسیقی همواره حفظ شده باشد.
5-7- محور بیرونی
گالری که در نقطه مجزا یا گالری که در فضایی محفوظ (پارک، باغ و غیره) ساخته می‌شود، به ویژه چنانچه محوطه ویژه آن بخشی از زمینی وسیع باشد، از لحاظ دید و چشم انداز بسیار مناسب می‌باشد.
در جایی که فضا اجازه دهد بهتر است گسترش گالری‌ها افقی باشد، اگر چه این امر مستلزم هزینه بیشتری خواهد بود ولی در عوض دو امتیاز برجسته در بردارد، بدین ترتیب که سالنهای نمایش همه در یک سطح قرار می‌گیرند و پشت بام برای نور پردازی از بالا آزاد استفاده می‌باشد.
5-8- ساختمان و تجهیزات
ساختمان ، باید در برابر لرزش رطوبت زمین محافظت شود. دقت ویژه‌ای در استحکام پی سازی گالری با استفاده از مواد و وسایل ضد آب و خنثی کردن لرزش مبذول داشت، چنانچه نیاز باشد باید با یک دیوار حائل، از خاک زیر خیابانهای اطراف جدا شود.امروزه بکار بردن بتن مسلح که بهترین نتیجه را در ساختن گالری به همراه داشته این شیوه خود وسیله‌ای ساده در عایق شدن گالری در برابر لرزشهای بیرونی خواهد بود. افزون بر این استحکام زیاد آن سبب می‌گردد که سقف یکپارچه ساخته شود و در نتیجه فضای درونی بیشتری در اختیار خواهیم داشت که می‌توان آنرا با پارتیشنهای سبک وزن قسمت بندی کرد.کف و دیوارها در اتاق‌های نمایشگاه و در تمامی‌بخش‌های همگانی (راهروها، پلکانها و غیره) باید به گونه‌ای محاسبه شوند که قادر به تحمل وزن حداقل نیم تن در هر یارد مربع را داشته باشند. بطور کلی محاسبه باید براساس وزن حد امکان ازدحام بازدید کنندگان صورت گیرد.آرشیتکت در انتخاب مصالح باید این هدف را نیز در نظر داشته باشد که سرو صداهایی که از بیرون یا از بخش‌های درونی گالری ایجاد می‌شوند به حداقل ممکن برساند، این


فصل 5 برنامه ریزی عملکردی پایان نامه ها
قیمت: 11200 تومان

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *