پایان نامه آگاهی از تاثیر سواد گردشگران بر نوع انتخاب گونه¬های گردشگری آن¬ها

مبانی نظری

2-3-1- طبقه­بندی انگیزه­های گردشگری

به طور کلی صاحب نظران، انگیزه­های گردشگری را به شکل گسترده­ای مورد توجه قرار داده­اند و تاکنون طبقه­بندی­های مختلف و فراوانی به­ وجود آمده­است.یک رویکرد کهن به انگیزه­های گردشگری به دیدگاه “دامازدیر[1]” (1975) تعلق دارد وی این انگیزه­ها را در قالب سه مورد استراحت و آرامش ، سرگرمی و تفریح و پیشرفت فردی بیان می­کند.کامیک[2](1989) عاملی دیگر با عنوان گریز از وضعیت موجود و غلبه کردن بر یکنواختی را به این مجموع اضافه می­کند. مکینتاش[3](1978) نیز چهار گروه اصلی و اساسی از انگیزه­ها را معرفی کرده­است که مدیون تفکرات مازلو[4] است:

-­ انگیزه­های فیزیکی: سلامتی و کاهش فشار عصبی؛

-­ انگیزه­های فرهنگی: هنر، مذهب و شیوه زندگی؛

-­ انگیزه­های فردی: ملاقات با دوستان و خویشاوندان؛

-­ انگیزه­های اعتباری و حیثیتی(پرستیژی): احترام و پیشرفت فردی.

نظریه پردازان دیگر فهرست طولانی­تری از انگیزه­های گردشگری ارائه داده­اند که در جدول زیر آورده شده­است:

 

 

 

 

جدول (2-1): دیدگاه­های نظریه پردزان در مورد انواع انگیزه­های گردشگری

صاحب نظرانانگیزه
هاومن و هاوکینز[5]

(1989)

سلامتی، اشتیاق و کنجکاوی، ورزش (فعالیت و مشارکت ورزشی)، تماشای مسابقات ورزشی، تفریح، ملاقات با دوستان و خویشاوندان، فعالیت­های تجاری و حرفه­ای، پیوندها و وابستگی­های خویشاوندی، خودشکوفایی و مذهب
شمول[6]

(1977)

آموزشی، فرهنگی، استراحت، آرامش، ماجراجویی، تفریح و سرگرمی،سلامتی، تجدید قوا، قومی، خانوادگی، اجتماعی، رقابتی
بروک و هانر[7]

(1996)

فیزیکی(تفریح و استراحت، استفاده از آب و هوا و شرایط اقلیمی،تندرستی و سلامت جسمانی، فعالیت ورزشی)، فرهنگی (آداب خورد و خوراک، تماشای مناطق دیدنی، شناخت تاریخ آن محل)، اجتماعی(بی­نظیر و منحصربه فرد بودن)، شخصی(ملاقات با دوستان و خویشاوندان)، پیشرفت فردی ( یادگیری یک زبان جدید یا مهارت تازه

(ابراهیم زاده و همکاران، 1392: 16)

 

2-3-2-­ شیوه طبقه­بندی گردشگری

به جهت و جود عوامل مختلف، گونه شناسی مختلفی از گردشگری وجود دارد که هریک از این شیوه­ها با توجه به یکی از مهم­ترین معیارها، به طبقه­بندی می­پردازد. گردشگری با توجه به انگیزه، اهداف، حجم، تعداد و قلمرو جغرافیایی به انواع متعددی تقسیم شده است (Williams 2000, p.14). جنینگز[8] انواع گردشگری را بر مبنای گردشگران فرهنگی، بومی، داخلی، ماجراجویانه، مستقل و بین­المللی، بازدید کننده­های خاص و تجاری تقسیم بندی کرده است (jennings, 2001, p.20).

از نظر پیرس[9]، انواع فعالیت­های گردشگری شامل گردشگران عام، مسافران، تاجران، مردم شناسان، هیپی­ها، ورزشکاران، دوستداران طبیعت، کاشفان، افراد مرفه، مبلغان، دانشجویان و زائران این نوع طبقه بندی بر مبنای نوع گردشگر است. با عنایت به انواع گردشگر، الگوها، سطوح سازماندهی، میزان تاثیرات و توجه به جامعه میزبان، پنج گروه گردشگر متمایز مشتمل بر گردشگران توده­ای سازمان­دهی شده، گروه کوچک مسافران مستقل، گردشگران تجاری و یا آموزشی، کاشفان و گردشگران سرگردان را می­توان تشخیص داد.

واقعیت آن است که تمام انواع گردشگری را نمی­توان در یک طبقه­بندی کلی جای داد؛ از این رو، ضروریست تا بر مبنای معیارهای مختلف، انواع مختلف گردشگری را در چندین طبقه به طور جامع دسته­بندی کرد. به طور خلاصه مهم­ترین معیارهای که تا به حال بر پایه آن­ها طبقه­بندی­های مختلفی از گردشگری ارائه شده­است، عبارتند از:

-­ مقصد؛

-­ میزان سرمایه؛

-­ زمان ماندگاری گردشگر؛

-­ زمان سفر؛

-­ مولفه­های مکانی و جغرافیایی؛

-­ ماهیت و هدف

هرکدام از این معیارها، طبقه بندی­های را نیز شکل داده است. اما به نظر می­رسد که تا به حال یک اجماع نظر عمومی در ارتباط با تقسیم­بندی انواع گردشگری به دست نیامده است (نوری­کرمانی و همکاران، 1385: 111).

[1]– Dumazedier,j.(1967)

[2]– Camic,d.j.

[3]– Macintash,R.W.

[4]– maslow

[5]– Hudman,L.E.& Hawkins,D.E(1989).

[6]– Schmoll,G.A(1977).

[7]– Horner,susan & swarbrooke,John,(1996).

[8]– jennings

[9]– pearce

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید