دانلود پایان نامه متخصصین و تحلیل‌گران مالی

-4-1- رویکرد ارتباط ارزشی

این رویکرد بر ارتباط ارزشی اقلام تعهدی به واسطه رابطه شان با ارزش اوراق بهادار به طور همزمان تکیه دارد. استفاده از رویکرد ارتباط ارزشی برای ارزیابی سودمندی اقلام تعهدی بر دو فرض استوار است، کارائی بازار و کنترل کافی و مناسب ریسک.

بعضی از محققان مانند دیچو (1994)[1] دریافتند که بین اجزای مختلف سودهای تعهدی با بازده سهام همبستگی وجود دارد. در این شاخه از مطالعات ، از اطلاعات مربوط به سودها و اجزایشان استفاده می‏شود. به عنوان مثال آنها از متغیرهای وابسته به بازار (قیمتها و بازده) در ازای معیارهای حسابداری (جریانهای نقد آتی) استفاده نمودند.

بارث و همکاران  برتری مدل سودهای مجزایشان را نسبت به وجه نقد و سودهای کل با R2 بالاتر، هنگامی که ارزش بازار سهام به عنوان یک متغیر وابسته عمل می کند نشان دادند.(بارث و همکاران، 2001)[2]. در مقابل، تحقیقات دیگری توانایی پیش بینی ارقام حسابداری را با توجه به جریانهای نقدی آتی و ارتباط شان با ارزش بازار سهام براساس خطای پیش بینی خارج از نمونه مورد آزمون قرار دادند. نزدیکترین تحقیق در این رابطه به وسیله لو و همکاران(لو و همکاران ، 2009)[3]  انجام شده است.

لو و همکاران گزارش نمود که اقلام تعهدی مشارکت با اهمیتی در پیش بینی جریانهای نقـدی آتـی انجام نمی دهند. آنها استنتاج کردند که مشارکت اقلام تعهدی از دیدگاه سرمایه گذاران اهمیت اقتصادی ندارد. در حقیقت آنها دریافتند که بازدهی یک تا سه سال حاصل از یک پرتفوی کنترل شده که در آن برای پیش بینی جریانهای نقدی آزاد آتی و سودها از جریانهای نقدی و اقلام تعهدی استفاده می شد از پرتفوئی که از اقلام تعهدی به عنوان پیش بینی کننده استفاده نمی کرد، بیشتر نبود(لو و همکاران ، 2009) .

  • رویکرد محتوای اطلاعاتی

تحقیقات انجام شده در این رویکرد بر ارزیابی سودمندی اقلام تعهدی با تکیه بر رابطه میان اقلام تعهدی، جریانهای نقدی آتی و سودهای آتی تاکید می نماید. دیچو و همکاران ، بارث و همکاران و کیم وهمکاران رابطه میان اقلام تعهدی دوره جاری و جریانهای نقدی دوره بعد را با استفاده از رگرسیون جریان نقدی در دوره بر جریانهای نقدی و اقلام تعهدی دوره t پیش بینی کردند(دیچو و همکاران ،1998)[4] ( بارث و همکاران ، 2001)[5](کیم وهمکارن،2010).نتایج آزمونها، نشان دهنده قدرت تبیین رگرسیون بود.

دیچو و همکاران از رویکرد همبستگی میان اقلام تعهدی دوره t و جریانهای نقدی در دوره بعد استفاده نموده اند(دیچو و همکاران ،2002)[6]. دیچو و همکاران در سال 1998 با ارائه یک مدل جدید در رابطه با پیش بینی جریانهای نقدی آتی بیان نمودند که سودها بهتر از جریانهای نقدی جاری، جریانهای نقدی آتی را پیش بینی می کنند(دچو و همکاران ،1998)[7] .

[1] – Dechow , 1994

[2] – Barth, et al,2001

[3] – Lev, et al, 2009

[4] – Dechow, et al, 1998

[5] – Barth et al, 2001

[6] – Dechow, et al, 2002

[7] – Dechow, et al, 1998

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید

این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.